آینده– «جاسم العزاوی»; نویسنده و تحلیلگر مسائل خاورمیانه در رسانه های عربی مانند تلویزیون دبی و شبکه الجزیره.
به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از میدل ایست مانیتور؛ بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل اخیرا به آمریکا سفر کرد و برای هفتمین بار از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید با دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا دیدار کرد. در ظاهر، چنین جلساتی را مظهر دوره ای از متحدان می دانند، اما در واقعیت، این دوره ها را باید شورای جنگی مردان مستاصل دانست. آنها روی نقشه هایی که روی میزشان پهن شده متمرکز شده اند و بوی باروت و محاسبات سیاسی به خوبی به چشم می خورد. برنامه اصلی آنها فقط برنامه ریزی برای یک ماجراجویی جدید علیه ایران نیست، بلکه به میراث سیاسی و حتی بقای خود نیز می اندیشند.
به احتمال زیاد در دیدار ترامپ و نتانیاهو، مقامات ارشد نظامی و امنیت ملی آمریکا آخرین وضعیت حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس و غرب آسیا را تشریح کردند. گفته می شود نتانیاهو در سفر خود به آمریکا اطلاعات نظامی و امنیتی مهمی را برای آمریکایی ها آورده است تا از آنها برای حمله به اهداف مهم ایران استفاده کنند. نخست وزیر اسرائیل تلاش کرده است ترامپ را متقاعد کند که حمله دوم به ایران در راستای منافع مشترک آمریکا و اسرائیل است.
بدون شک دیدار اخیر ترامپ و نتانیاهو تا حد زیادی تحت الشعاع تهاجم نظامی اسرائیل و آمریکا به ایران در خردادماه سال گذشته قرار گرفت. از نظر نتانیاهو، جنگ نتوانست به اهداف خود یعنی ساکت کردن منتقدانش دست یابد. در واقع، چشم اندازی که هم ترامپ و هم نتانیاهو انتظار داشتند محقق شود، هیچ کدام رنگ واقعیت به خود نگرفت. جالب اینجاست که دادههای سازمانهای اطلاعاتی آمریکا به صراحت اعلام کرده است که حمله واشنگتن به سایتهای هستهای ایران تنها برنامه هستهای تهران را با تاخیری کوتاه به تعویق انداخته است.
موضوع مرگ و زندگی نتانیاهو است و ترامپ می خواهد بداند که آیا آبراهام لینکلن می تواند از باران موشک های مافوق صوت ایران جان سالم به در ببرد یا نه؟ آیا ایران با کمک تجهیزات راداری چین می تواند ضربه جدی به جنگنده های اف 35 وارد کند یا خیر؟ حقیقت ماجرا این است که واقعیت های ژئوپلیتیکی بسیار تلخ تر از لفاظی هایی است که گفته می شود. ایران بازیگر قدرتمندی است که زرادخانه بزرگی از تسلیحات مرگبار را در اختیار دارد و صدمات وارده به خود در جنگ 12 روزه را نیز جبران کرده است.
ترامپ و نتانیاهو هر دو اکنون با شرایط غیرقابل پیش بینی روبرو هستند و دقیقا نمی دانند چه سناریوهایی در ادامه راه در انتظار آنهاست. سرنوشت سیاسی آنها عملاً به هم گره خورده است و این موضوع در مورد ایران ابعاد خاصی به خود گرفته است. آنها ترس های مشترکی در مورد ایران دارند. برای ترامپ، انتخابات میان دوره ای کنگره آمریکا در سال 2026 به عنوان همه پرسی برای دومین دوره قدرت او در نظر گرفته می شود. اگر جمهوریخواهان سنا و مجلس نمایندگان را کنار بگذارند، کابوسهای بدی مانند استیضاح احتمالی ترامپ به او برمیگردد. ترامپ با توجه به 80 سالگی و البته دورنمای سیاسی نامشخصی که در پیش دارد، در ماه های آینده با مشکلات عدیده ای روبرو خواهد شد.
وضعیت نتانیاهو بسیار بدتر است. او در سیستم قضایی اسرائیل با سه اتهام جدی مواجه است و البته برخی پیش بینی ها حاکی از آن است که بعید نیست در انتخابات آینده اسرائیل شکست بخورد. نتانیاهو برای جلوگیری از گذراندن سال ها پشت میله های زندان به پیروزی نیاز دارد.
ترامپ و نتانیاهو دو نفر در سوراخی در قایق هستند. آنها دو راه ندارند: یا در دریا غرق می شوند یا کاری انجام می دهند و نجات می یابند. ترامپ نمی تواند از هرج و مرج داخلی آمریکا استفاده کند و از صحنه فرار کند. او با روند فزاینده کاهش محبوبیت خود در آمریکا مواجه است و این موضوع برای او دردسرساز شده و می شود. نتانیاهو نیز وضعیتی مشابه اما بدتر دارد. او یک روباه در دنیای گرگ است. آیا او می تواند از زبان خود برای حفظ موقعیت خود استفاده کند و زمانی که موشک بر تل آویو و اشدود می بارد، خود را نجات دهد؟ اگر موشک خرمشهر 4 ایران از سامانههای دفاعی اسرائیل عبور کند یا تهران به تأسیسات دیمونا حمله کند، هیچ چیز نمیتواند نتانیاهو را نجات دهد. او آتش را به خانه آورده است.
ترامپ در اخبار است، اما رهبران ایران به دهه های آینده فکر می کنند. بسیار بعید است که تهران به درخواست های گزاف خود پاسخ مثبت دهد. به ویژه دیدیم که اخیرا سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه ایران گفته است که موضوع موشک های ایران ربطی به طرف آمریکایی ندارد. اگر ایران تنگه هرمز را ببندد، ترامپ نمی تواند افزایش قیمت نفت را تحمل کند. با وجود حضور سنگین نظامی آمریکا در خلیج فارس و دریای عمان، ایران نیازی به پیروزی در جنگ دریایی ندارد. آنها فقط باید یک نفتکش را غرق کنند تا یک بحران بزرگ در اقتصاد جهانی ایجاد کنند.
در کنار اینها، فراموش نکنیم که هر جنگی در منطقه می تواند موافقت نامه ابراهیم را به موزه بفرستد. این یک ضربه جدی به ترامپ است. بعید نیست که دو خودشیفته ترامپ و نتانیاهو در نتیجه ناکامی هایشان در برخورد با ایران، در واقع سازوکاری طراحی کنند که به نابودی خودشان ختم شود. در پایان باید گفت که با تشدید تنش ها در منطقه، جهان ترامپ و نتانیاهو را طوری می بیند که گویی هرکدام یکدیگر را گاز می گیرند و منتظر تحولی هستند که به نفعش باشد.
