بعدی- در افق ادبیات ایران چهره های بسیار درخشانی دیده می شود که هر کدام از اهمیت خاصی برخوردارند.
بر اساس گزارش فردا، مجتبی مینوی در 19 بهمن 1281 متولد شد و در 6 بهمن 1355 درگذشت و به عنوان یکی از بهترین نویسندگان و مصححان تاریخ معاصر ادبیات فارسی شناخته می شود.
همبازی صادق هدایت که بنیانگذار بی بی سی فارسی بود
مجتبی مینوی در تهران به دنیا آمد. با این حال بیشتر دوران کودکی خود را در عراق گذراند. در 9 سالگی به همراه پدرش که روحانی بود به ایران بازگشت و تحصیلات خود را در ایران ادامه داد. در دوران تحصیل در ایران با صادق هدایت آشنا شد و این آغاز یک دوستی دیرپا و مهم شد.
وی به دلیل استخدام پدرش در مجلس شورای ملی مدتی در مجلس به کار تنگ نویسی مشغول شد و در همین دوران بود که شروع به یادگیری زبان پهلوی کرد. سپس مدتی به فرانسه رفت و به عنوان معاون اداره نظارت بر دانشجویان در سفارت ایران مشغول به کار شد. ورود به فرانسه سرآغاز یک سریال مهاجرت طولانی و در عین حال پربار برای Minoan بود.
او با جدیت بیشتری به یادگیری فرانسه و انگلیسی ادامه داد و هر دوی این زبان ها را به خوبی یاد گرفت. سپس چندین بار به انگلستان مهاجرت کرد و در این دیدارها با تعداد زیادی از خاورشناسان غربی ارتباط برقرار کرد. سرانجام به مدت 15 سال انگلستان را برای زندگی انتخاب کرد و مدت طولانی را در این کشور با کسب علم و دانش سپری کرد.
مینوی همچنین مدتی را در ترکیه گذراند. وی در مدت اقامت خود در ترکیه علاوه بر جستجو در کتاب های دست نویس، تعدادی از این کتاب ها را در قالب میکروفیلم تهیه و به ایران آورد. همچنین در سال 1319 مینوی به همراه حسن مقر در تأسیس بخش فارسی بی بی سی سهیم بود و از این نظر باید او را یکی از بنیانگذاران این بخش از بی بی سی دانست.
دوستی مینوی با صادق هدایت دوستی بسیار طولانی و صمیمانه بود. در این میان چهره های دیگری نیز به حلقه دوستان نزدیک هدایت و مینو اضافه شدند که در این میان دو چهره بزرگ علوی و مسعود فرزاد از اهمیت ویژه ای برخوردارند.
در زمانی که جمعی از نویسندگان تهرانی خود را با نام گروه صبا معرفی می کردند، مینوی به همراه هدایت، علوی و فرزاد به طعنه و دهنکجی، گروه خود را گروه رابا نامیدند. گروه هفت نفره متشکل از شش شخصیت اصلی بود که در راس آن نویسندگانی چون ملک الشرعی بهار، سعید نفیسی و بدیع الزمان فروزانفر قرار داشتند.
از سوی دیگر، مینوی و دوستانش که گروه صبا را از نویسندگانی کهنه و تا حدودی متحجر می دانستند، در عرصه ادبیات شروع به فعالیت کردند. این مناقشه به یکی از مشهورترین مناقشات تاریخ ادبیات فارسی تبدیل شد. صادق هدایت هسته اصلی گروه رابه بود. هر چهار نفر از افرادی بودند که به دنبال نوآوری در ادبیات فارسی بودند و معتقد بودند که ادبیات ایران باید از مرزهای سنتی خود – البته با حفظ ریشه هایش – فاصله بگیرد و طرحی به اصطلاح نو ارائه دهد.
بعدها عده ای دیگر از شاعران، نویسندگان و نویسندگان نیز به این گروه چهار نفره پیوستند که از آن جمله باید به نیما یوشیج، پرویز ناتل خانلری و عبدالحسین نوشین اشاره کرد. جالب است که برخی از اعضای گروه رباح در گذشته شاگردان برخی از شرکت کنندگان در حلقه هفتم بوده اند. مثلا مجتبی مینوی نقد را در محضر محمد قزوینی آموخته بود و با این حال تبدیل به یکی از رقبای اصلی استادش شده بود.
