محققان نشان داده اند که می توانند روی رویاهای افراد کنترل داشته باشند. آنها موضوعی را که به طور مداوم در ژانرهای علمی تخیلی و ترسناک مورد بررسی قرار گرفته است، از کتاب داستان به آزمایشگاه منتقل کرده اند.
برخلاف تصورات خیالی تر از کنترل رویا، محققان دانشگاه نورث وسترن (NU) علاقه مند به بررسی این موضوع بودند که آیا می توانند از رویاها برای تقویت این ایده استفاده کنند که “خوابیدن با یک مشکل” می تواند به حل آن کمک کند.
به گزارش نیواطلس، آنها 20 نفر را استخدام کردند که در رویای شفاف تجربه داشتند، یعنی توانایی تشخیص اینکه در حال دیدن رویا هستند و گاهی اوقات می توانستند کنترل آنچه در رویا اتفاق می افتد را به دست بگیرند. یک مطالعه مرتبط با رویا که در این ماه منتشر شد نشان داد که رویای شفاف ممکن است در درمان سلامت روان برای شرایطی مانند اختلال استرس پس از سانحه و بیماری پارکینسون مفید باشد. تحقیقات قبلی شامل محققان دانشگاه نورث وسترن و سایر موسسات نیز نشان داده است که یک نوع ارتباط ساده بین رویاپردازان شفاف و آزمایشکنندگان امکانپذیر است.
در این مطالعه، شرکت کنندگان حدود دو ساعت قبل از خواب حضور داشتند و به آنها مجموعه ای از پازل های بازی فکری داده شد که هر بار به مدت سه دقیقه روی آنها کار می کردند. در طول هر پازل ارائه شده، شرکت کنندگان یک موسیقی متن منحصر به فرد را می شنیدند که به طور مکرر همراه با نام همان پازل پخش می شد. داوطلبان به کار روی پازل ها ادامه دادند تا اینکه چهار پازل حل نشده به دست آمد.
سپس از همه خواسته شد که به رختخواب بروند. بر اساس نظارت چندحسی، محققان سپس موسیقی متن دو تا از چهار معما حل نشده را در طول خواب REM (حرکت سریع چشم) برای شرکت کنندگان پخش کردند. با این امید که رویاها منجر به یادآوری آن مشکل و احتمالاً یافتن راه حل شوند.
نتایج نشان داد که 75 درصد از شرکت کنندگان حداقل یک خواب را گزارش کردند که مربوط به یکی از معماهای حل نشده بود. علاوه بر این، پازل هایی که نشانه های صوتی دریافت می کردند و در رویاها گنجانده می شدند، صبح روز بعد یا مدتی بعد با نرخ 42 درصد حل شدند. در حالی که پازل هایی که علامت گذاری نشده بودند، فقط 17 درصد نرخ حل داشتند.
علاوه بر کمک به شرکت کنندگان در حل پازل ها، نشانه های موسیقی بر جنبه های دیگر رویاهای آنها نیز تأثیر گذاشت.
کارن کونکولی، نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید: «حتی بدون دیدن یک رویای شفاف، یک رویاپرداز از شخصیتی در رویا درخواست کرد تا به او کمک کند تا معمایی را که ما برچسب زده بودیم حل کند. شخص دیگری با معمای “درختان” مشخص شد و با رویای قدم زدن در جنگل از خواب بیدار شد. خواببین دیگری با معما در مورد جنگل مشخص شد و از خوابی که در جنگل ماهیگیری میکرد و به همان معما فکر میکرد بیدار شد. این مثالها برای ما جالب بود زیرا نشان میداد که رویاپردازان میتوانند دستورالعملها را دنبال کنند و حتی بدون رویای شفاف، رویاها میتوانند تحت تأثیر صداها در هنگام خواب باشند.
محققان می گویند یکی از محدودیت های این مطالعه این است که بخشی از نتایج مربوط به حل مسئله ممکن است به دلیل پردازش شناختی پس از بیدار شدن از خواب رخ داده باشد، نه فقط چیزی که به طور خاص در خود رویا حل شده است. به همین دلیل، آنها می گویند، مطالعات آینده باید برای آزمایش حل مسئله بلافاصله پس از مراحل خواب REM یا حتی با برقراری ارتباط مستقیم با شرکت کنندگان در حالی که هنوز در حال خواب هستند، طراحی شود. آنها همچنین قصد دارند تحقیقات آینده را فراتر از تأثیر رویاپردازی در حل پازل به سایر جنبه های رویاپردازی، مانند یادگیری تعمیم یافته یا تنظیم احساسات، گسترش دهند.
