محمد مایلی کهن یکی از خبرسازترین چهره های فوتبال ایران در طول عمر این رشته ورزشی بوده است. سرمربی سابق تیم ملی و عضو موثر یکی از مهم ترین تیم های ورزشی ایران در طول تاریخ. تیمی که بعدها به تیم 98 معروف شد و چهره های سرشناسی زیادی را وارد فوتبال ایران کرد.
او شخصیتی خبرساز، فعال و چندوجهی است و با وجود دوری از مرکز خبر، هر بار که موضوع مطرح می شود، حرف های جالبی می زند.
دلیل این مصاحبه حضور در بازی جنجالی ملوان و تراکتور در شهر انزلی است که بار دیگر مایلی کهن را به ورزشگاه کشاند. مایلی کهن سابقه مربیگری در تبریز (البته نه تراکتورسازی) و هدایت ملوان را دارد و صحبت در مورد این دیدار باعث شد نکات دیگری را هم مرور کنیم. او همچنان دلسوز و علاقه مند به جوانان ورزش ایران است، به ویژه کودکانی که به نظر او اخلاق و رفتار ورزشکاران را به نمایش می گذارند.
صحبت های جالب محمد مایلی کهن را در ادامه بخوانید:
* شرایط مسابقه را چطور دیدی؟
بازی برای هر دو تیم حساس بود و همین حساسیت باعث شد کیفیت بازی آنطور که باید بالا نرود. اگرچه بازی تماشاگر نداشت اما نوع تقابل ها واقعا تاسف بار بود. من ادعا نمی کنم که خودم معلم اخلاق در فوتبال بودم، اما عملکرد برخی افراد در این بازی من را آزار داد.
* درگیری مازیار و خداداد که از شاگردان شما محسوب می شوند از کجا شروع شد؟
اول از همه، من هرگز جرات نمی کنم آنها را شاگرد خودم بنامم. این عزیزان فرزندان خودم بودند. علاوه بر من اسطوره فوتبال گیلان آقای غفور جهانی به همراه محمد احمدزاده یکی از بهترین های تاریخ فوتبال این خطه هم حضور داشتند اما حرف هایی که رد و بدل شد واقعا زشت بود. در این دو سه روز سعی کردم با خداداد و مازیار تماس بگیرم و از آنها بخواهم که به عنوان لیدرهای فوتبال بهتر رفتار کنند. متاسفانه نتوانستم.
* پس از این بازی دو باشگاه با یکدیگر درگیری شدیدی داشتند که پرونده این حادثه به کمیته انضباطی ارسال شد.
از آن چه که دیدم، کار شجاع خلیل زاده را دوست نداشتم و به عنوان یک بازیکن باتجربه انتظار دارم رفتار برازنده تری داشته باشد.
* چرا فوتبال ما اینقدر درگیر حاشیه است؟
چون آنطور که باید فوتبال نداریم. وقتی گرمای ذاتی فوتبال در زمین کم است یا غایب است، باید گرمای حاشیه را بیشتر کنیم تا نقاط ضعف را بپوشانیم. نمی خواهم بگویم این رفتارها عمدی است و حتی خود من هم در دوران فوتبالم یکی از کسانی بودم که اعتراض و پرخاشگری کردم اما هرگز به هیچ تیم و هواداری توهین نکردم.
* آیا شما جزو کسانی هستید که دوران خود را بهتر از امروز می شناسید؟
تفاوت چیز دیگری بود. آن تیم یک تیم واقعی بود. همه خالصانه در خدمت پیراهن ایران بودند. دو بار با تیم ملی فوتسال و تیم ملی فوتبال کار کردم. علاوه بر اینکه تیم ملی توانست در جام ملت ها مقام سوم را کسب کند و با وجود اینکه سوم شدیم، بهترین بازیکن آسیا (خداداد عزیزی) و آقای گل مسابقات (علی دایی) از ایران انتخاب شدند. علاوه بر این دو، کریم باقری نیز در ترکیب منتخب قرار گرفت و حتی جام اخلاق نیز به تیم ما تعلق گرفت. آسیا بود، در جام جهانی فوتسال با اینکه چهارم شدیم، سعید رجبی آقای گل ایران شد.
* چیزی که بارها از شما شنیده ایم مقایسه امکانات امروز و زمان شماست.
زمین تمرین مناسبی برای تیم ملی وجود نداشت. زمین ورزشگاه آزادی شرایط بهتری داشت اما اجازه استفاده از آن را به ما ندادند. اما وقتی پرسیدی چرا آن تیم ملی اینقدر محبوب شد، یاد خاطره ای افتادم. یک روز آقای کراتی گفت چه فایده ای دارد 22 نفر یک توپ را تعقیب کنند، به هر کدام یک توپ بدهید. در ادامه با نتایجی که در جام ملت های آسیا گرفتیم شاید باورتان نشود که آقای قرائتی شخصا به استقبال تیم ملی آمده باشد. روی همه مردم یکسان بود.
* در مورد شرایط لیگ امسال صحبت کنیم. صدر خیلی دست به دست است.
حضور هواداران در ورزشگاه به جذابیت و گرمی مسابقات کمک می کند و متاسفانه بازی ها بدون تماشاگر برگزار می شود. وقتی مخاطب وجود دارد، حاشیه ها و درگیری های یک بازی کمتر می شود و بازیکنان باید بیشتر روی کیفیت کار کنند. متاسفانه لیگ ایران جذابیت خود را از دست داده است. با این وجود ما بازیکنان خوبی داریم و مهمتر از آن مربیان جوان با شخصیتی داریم. نفر اول محرم نویدکیا.
وقتی می برد و می بازد ادبیاتش را ببینید. اصلاً از اصول جوانمردی دور نیست. قاسم حدادی فر که الان رفته، مورد دیگری است. ببینید امیر خلیفه اصل چقدر آرام است و حتی وقتی تیمش در حال شکست است چگونه صحبت می کند. نفر دیگر سهراب بختیاری زاده است.
* تایید شما روی شخصیت سهراب است اما فکر می کنید او می تواند با استقلال موفق شود. هواداران قهرمانی می خواهند.
اول اینکه پارسال که اومد بد کار کرد؟ تیمش مثل ساپینتو هفت تا هفت گل نخورد. ساپینتو رکورد گلزنی استقلال را تغییر داد. اگر خدای ناکرده سهراب جای او بود حق بازگشت به ایران را نداشت اما با ساپینتو اینطور رفتار می شد. الان هم هواداران استقلال باید در نظر داشته باشند که او تیم را نبسته و برای فصل بعد هم به او مهلت بدهند. او ممکن است شرایط تیم را بهتر کند اما نمی تواند معجزه کند. همین وضعیت در مورد یحیی و پرسپولیس هم صدق می کند چرا که شایعه شده او قرار است به پرسپولیس برگردد.
* از ارزش دادن به مربیان با شخصیت گفتید. تخلف از این اتفاق امسال در پرسپولیس رخ داد. آمدن وحید هاشمیان اشتباه بود یا اخراج؟
واحد از لحاظ شخصیتی نشان داد که چقدر شایسته است. مشکل مهم کار او این بود که فرهنگ فوتبال ایران با اروپا و آلمان بسیار متفاوت است. مثلا در ایران به چند بازیکن بازی بدهیم اسم می شود و برای تیم مشکل ساز می شود، اگر بازی نکنی می خواهند تیم را خراب کنند.
ضمن اینکه آیا چیزی به نام باشگاه در فوتبال ایران با ساختار واقعی داریم؟ مديران پرسپوليس همه محترم هستند اما به سن آنها نگاه كنيد كه از بعضي بازيكنان كمتر است. خودت قضاوت کن
* البته از چهره های مهم ورزشی مثل آقای هاشمی طبا هم حمایت داشتید. گرچه بعداً طور دیگری صحبت کردید.
آنجا گفتند مایلی کهن پیر که الان ریش گذاشته و ادعای مسلمانی دارد آن موقع فرق می کرد و غیره. من هنوز داریوش را دوست دارم. به علی دایی گفتم اگر آن موقع ریش داشتم، ریشم داریوش بود، همین. در ضمن من همیشه گفته ام که هزار عیب دارم و خودم را بهتر از دیگران نمی بینم.
* ماجرای بین تو و علی دایی خیلی عجیب بود و حتی تو با پیراهن رفتگر به ورزشگاه رفتی و بعد فوتبال را کنار گذاشتی.
اصلا عجیب نبود. وقتی به هموطنان توهین شد، از آنها حمایت کردم. بعد از آن تیم گرفتم اما کار به جایی رسید که بیانیه دادم و برای همیشه کار را به لاگایش هدیه دادم.
* سخنرانی پایانی
در کشور خودمان و در همین شرایطی که داریم، بزرگانی داریم که می توانند در سطح فدراسیون و حتی در سطح رئیس با اقتدار عمل کنند. من باور نمی کنم الان به بعضی ها یاد داده باشند. کسانی که شهامت ماندن در این مملکت را نداشتند لیاقت بزرگ شدن توسط مردم را ندارند. ما در کشورمان شخصیت های بزرگ کم نداریم. حتی کسانی که ممکن است با آنها موافق نباشند اما توانمند هستند، بسیارند. رسول خادم در همه زمینه ها توانمند است و الان هم جان خود را برای خدمت به مشکلات مردم گذاشته است. علیرضا دبیر هم کاملا شایسته است. من ممکن است با او اختلاف سلیقه داشته باشم اما اختلاف نظر ندارم. داریم می بینیم که چه خدماتی برای کشتی انجام داده است. به فردی که برای کشور قدم می گذارد نگاه نکنید، سریع به او انگ می زنند. نماز او تظاهر نیست، اعتقاد اوست. خادم یا منشی رئیس جمهور شدن چه اشکالی دارد؟ کسانی که این پست را گرفتند از کجا آمدند؟ از دل این مردم بیرون آمدند.
