بعدی- 9 مارس 1404 برابر با دهم ماه رمضان سال 1447 هجری قمری است. در دعای این روز از انسان دعوت می شود تا رابطه خود با خدا را مرور کند.
در روز دهم، تشنگی و گرسنگی فقط یک تجربه فیزیکی نیست، بلکه پلی برای عبور از بیرون به درون است. در دعای این روز با هم می خوانیم;
دعای روز دهم ماه مبارک رمضان
خدایا مرا از توکل کنندگان قرار ده
و مرا در آن از برندگان خود قرار ده.
و مرا از نزدیکترین افراد به خودت قرار ده
به حکم یا مقصود الطالبین.
در ابتدای این دعا، بنده از خداوند می خواهد که او را در زمره افراد تحت تکفل قرار دهد. یعنی افرادی که به هیچ چیز غیر از خدا اهمیت نمی دهند و در سختی ها و آسانی ها خدا را تنها تکیه گاه خود می دانند. این دعا نشان می دهد که توکل به معنای شستن دست از تلاش نیست، در واقع باید پس از به کارگیری تمام توان نتیجه را به خدا بسپاریم.
همچنین رستگاری تنها یک پیروزی نیست، بلکه فقط یک پیروزی ظاهری نیست، بلکه به معنای رسیدن به رضایت خداوند و نجات از آسیب معنوی است. چه بسیار کسانی که در بیرون پیروز می شوند اما در درون بزرگترین بازنده هستند.
نماز روز دهم به مردم یادآوری می کند که سود واقعی در تقرب به خداست. در واقع اوج این دعا، درخواست قربت است. حضور در پیشگاه خداوند مقامی است که با خلوص نیت، صداقت در عمل و نیکی به مردم به دست می آید. این قرب فقط یک دوری نیست، بلکه حالتی است که قلب آینه صفات الهی می شود. شخصی که به این درجه می رسد در گفتار و رفتارش نشانه رحمت و مغفرت خواهد داشت.
در نهایت، گویی دعا به ما می آموزد که مقصد نهایی همه جستجوها خداست. هر چیزی غیر او گذرا و ناپایدار است اگر رنگ الهی نداشته باشد.
