فرانچسکو ساسی، کارشناس انرژی، در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی X نوشت: «این به معنای واقعی کلمه مهمترین شمارش معکوس در جهان است.
به گزارش «انتق»، در ادامه این مقاله آمده است: صادرکنندگان نفت در خلیج فارس که در حال حاضر قادر به صادرات ثروت هیدروکربنی خود نیستند، همگی با چشم انداز کوتاه مدت وخیمی روبرو هستند.
با ناتوانی در ذخیره سازی بیشتر نفت در انبارهای استراتژیک (ملی) و تأسیسات دولتی یا خصوصی، این کشورها به زودی مجبور به توقف تولید در برخی از بزرگترین میادین نفتی روی زمین خواهند شد.
این عواقب مخربی برای کشورهای زیر خواهد داشت:
عراق
کویت
امارات متحده عربی
قطر
عربستان سعودی
زمانی که این تولیدکنندگان مخازن ذخیره سازی خود را تا حد اشباع پر کنند، چاره ای جز کاهش تولید (توقف تولید) وجود نخواهد داشت.
بسته به زمین شناسی میدان و فناوری های خاص به کار گرفته شده، تعطیلی چاه ها حتی می تواند به طور دائم به مخازن و زیرساخت های تولید آسیب برساند.
در آن مقطع، علاوه بر اختلالات عرضه از طریق تنگه هرمز، بازارها با چشم انداز کاهش میان مدت تا بلندمدت عرضه نفت از خاورمیانه مواجه خواهند شد.
این یک حق بیمه بزرگ در قیمت نفت – به ویژه در قیمت محموله نفت منطقه ای – ایجاد می کند که بسته به روند جنگ، ماه ها یا احتمالاً بیشتر ادامه خواهد داشت.
از لحاظ تاریخی، مخازن ذخیره سازی به ندرت بیش از 80 درصد ظرفیت خود استفاده می شود. بنابراین، پر کردن آنها تا حداکثر ظرفیت مطلق ممکن است از نظر فنی امکان پذیر نباشد و شمارش معکوس واقعی ممکن است حتی کمتر از حد انتظار باشد.
دو نکته دیگر را باید ذکر کرد.
زمانی که فضای ذخیره سازی تمام شود، برخی از کشورها مانند عربستان سعودی و امارات همچنان ممکن است بتوانند مقداری از جریان انرژی را به مسیرهای جایگزین منحرف کرده و به صادرات خود ادامه دهند.
با این حال، این یک فرصت استراتژیک برای نیروهای متحد ایران ایجاد می کند تا با حمله به آن زیرساخت خاص، ضربه بزرگی به این شرکای منطقه ای آمریکا وارد کنند.
زمانی که تولیدکنندگان نفت منطقه با خطر تعطیلی کامل تولید مواجه شوند، بقای حاکمیت آنها – و نه فقط بقای دولت ایران – در خطر خواهد بود.
در آن مرحله، تشدید جنگ اجتناب ناپذیر می شود، زیرا ریاض و بغداد (تولیدکنندگان اول و دوم اوپک) ضررهای اقتصادی فاجعه بار روزانه را متحمل می شوند.
کجا و با چه کسی می جنگند – خوب، این یک داستان کاملاً جداگانه است.






