قمرهای مشتری و زحل تمامی ندارد!

تعداد زیادی قمر جدید در اطراف سیاره مشتری و زحل کشف شده است و تعداد کل قمرهای این دو سیاره به ترتیب به 101 و 285 قمر رسیده است.

به گزارش ایسنا به نقل از اسپیس، کشف این قمرهای جدید همچنین تعداد کل قمرهای شناخته شده در مدار سیارات و سیارات کوتوله منظومه شمسی را به 442 رسانده است و این تعداد شامل سیارک ها یا اجرام کوچک کمربند کویپر نمی شود.

قمرهای تازه کشف شده، چهار قمر برای مشتری و 11 قمر برای زحل، توسط مرکز اجرام کوچک، سازمانی که به ثبت و تأیید اکتشافات نجومی سیارک‌ها، دنباله‌دارها و قمرها اختصاص دارد، اعلام شد.

ویژگی های ماه نو

هیچ یک از قمرهای تازه کشف شده بزرگ نیستند و به طور متوسط ​​حدود سه کیلومتر قطر دارند. آنها مدارهای بسیار وسیعی دارند، بسیار دورتر از مدار قمرهای بزرگ مشتری و زحل، و بسیار کم نور هستند، بین قدر 25 و 27. (برای مقایسه، قمر زمین دارای قدر 12.6 است.) این ویژگی باعث می شود که رصد آنها با تلسکوپ های خانگی غیرممکن باشد.

در عوض، تشخیص آنها مستلزم مشاهدات دقیق با استفاده از بزرگترین تلسکوپ های زمینی بود. چهار قمر جدید مشتری توسط اسکات شپرد از مؤسسه علوم کارنگی و دیوید تولن از دانشگاه هاوایی با استفاده از تلسکوپ 6.5 متری ماژلان-بااد در رصدخانه لاس کامپاناس در شیلی و تلسکوپ 8 متری سوبارو بر فراز Mauna Kea در هاوایی کشف شدند.

در همان زمان، 11 قمر جدید زحل توسط گروهی به رهبری ادوارد اشتون کشف شد. آنها از تلسکوپ 3.5 متری کانادا-فرانسه-هاوایی در Mauna Kea استفاده کردند. این کشف پس از آن صورت گرفت که اشتون و تیمش موفق شدند 128 قمر جدید زحل را در سال 2025 کشف کنند.

هر دو محقق، شپرد و اشتون، از کاشفان برجسته قمرهای منظومه شمسی هستند و هر کدام بیش از 200 قمر تحت نام خود دارند که بسیاری از آنها اکتشافات مشترک هستند.

موقعیت فعلی قمرهای سیارات

اگرچه مشتری هنوز از نظر تعداد قمرها از زحل عقب است، اما ماموریت های Europa Clipper و Joos که در حال حاضر در مسیر مشتری هستند، می توانند این تعادل را در اوایل دهه 2030 تغییر دهند.

به طور خلاصه، تعداد فعلی قمرهای سیارات به شرح زیر است:

زمین: یک ماه، مریخ: دو قمر، مشتری: 101 قمر، زحل: 285 قمر، اورانوس: 28 قمر، نپتون: 16 قمر، زهره و عطارد: بدون قمر.