شناسایی علائم حیاتی و ارزیابی سطح هوشیاری در شرایط جنگی

شناسایی علائم حیاتی و ارزیابی سطح هوشیاری در شرایط جنگی

در شرایط بحرانی و جنگی، توانایی ارزیابی سریع و دقیق وضعیت مجروحان نقش حیاتی در نجات جان آنها دارد. این راهنما یک راهنمای گام به گام برای ارزیابی علائم حیاتی و سطح هوشیاری در صحنه های پرخطر ارائه می دهد.

به گزارش ایسنا، ایمنی صحنه اولین و مهمترین گام است. قبل از هر اقدامی، وضعیت اطراف را ارزیابی کنید. آیا خطر فوری دیگری وجود دارد (مانند انفجار مجدد احتمالی، سقوط آوار، آتش سوزی، برق گرفتگی). اگر محیط ناامن است، تا زمانی که خطر برطرف نشده یا کمک های تخصصی نرسیده به مصدوم نزدیک نشوید. ایمنی شما اولویت اول است.

ارزیابی سطح هوشیاری؛ اولین ارزیابی وضعیت عمومی: بلافاصله پس از اطمینان از ایمنی، سطح هوشیاری مصدوم را اندازه گیری کنید. با مصدوم صحبت کنید، او را به آرامی تکان دهید. سطح هوشیاری را بر اساس مقیاس AVPU ارزیابی کنید.

هوشیار و آگاه از محیط، پاسخگو به صدا (حتی اگر فقط ناله باشد)، فقط به تحریکات دردناک (مانند فشار دادن ناخن) پاسخ می دهد، کاملاً ناخودآگاه و به هیچ محرکی پاسخ نمی دهد، سطح پایین هوشیاری (به ویژه P و U) اغلب نشان دهنده مشکل جدی در اکسیژن رسانی به مغز است که می تواند ناشی از مشکلات تنفسی، عملکردهای تنفسی یا نیاز به کارت باشد.

ارزیابی تنفس

اولویت برای بقا حیاتی است. حیاتی ترین عامل برای بقا تنفس است. بررسی کنید که آیا مصدوم نفس می کشد یا خیر. راه هوایی را باز نگه دارید (با کج کردن سر به عقب و بالا بردن چانه، مگر در موارد مشکوک به آسیب گردن). به حرکت قفسه سینه، شنیدن صدای تنفس و احساس جریان هوا روی گونه خود توجه کنید. اگر نفس نمی کشد؛ بلافاصله احیای قلبی ریوی (CPR) را شروع کنید.

ارزیابی نبض

بررسی جریان خون؛ نبض را در یک شریان اصلی (مانند شریان کاروتید در گردن یا شریان رادیال در مچ دست) لمس کنید. نبض ضعیف یا نامنظم می تواند نشان دهنده شوک یا مشکلات جدی باشد. ارتباط با تنفس؛ اگر تنفس وجود نداشت یا بسیار ضعیف بود و نبض متوقف شد، CPR را ادامه دهید.

ارزیابی رنگ پوست، دما و رطوبت

شاخص های گردش خون؛ پوست را بررسی کنید. رنگ پریدگی، کبودی (سیانوز)، خشکی یا تعریق بیش از حد می تواند نشانه شوک، کمبود اکسیژن یا هیپوترمی (دمای پایین بدن) باشد.

بررسی خونریزی شدید خارجی؛ کنترل سریع خونریزی؛ کنترل خونریزی شدید با فشار مستقیم.

بررسی های اضافی

وضعیت بهبودی؛ اگر قربانی بیهوش است اما نفس می کشد و نبض دارد، برای جلوگیری از آسپیراسیون (ورود احتمالی استفراغ به مجرای تنفسی) او را به پهلو بگذارید.

چک لیست ارزیابی سریع

ایمنی؛ (آیا محله امن است؟) آیا او بیدار است؟ (AVPU)؛ آیا او نفس می کشد (آیا راه هوایی باز است؟) نبض داره؟ ; پوست او چگونه است (رنگ، ​​درجه حرارت). آیا خونریزی شدید است؟

اهمیت سرعت و دقت

در شرایط جنگی، ارزیابی سریع و دقیق علائم حیاتی می تواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد. اولویت ها به ترتیب اهمیت برای بقای فوری عبارتند از: ایمنی، تنفس، نبض و سپس علائم دیگر. (ارزیابی هوشیاری به عنوان یک شاخص کلی سریع بلافاصله پس از ایمنی انجام می شود و به ما در تعیین فوریت وضعیت کمک می کند.)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی