جنگ در وضعیت معلق باقی مانده است/ احتمال تشدید تنش ها وجود دارد

جنگ در وضعیت معلق باقی مانده است/ احتمال تشدید تنش ها وجود دارد

بعدی- چشم انداز پایان جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل از دیدگاه بسیاری از تحلیلگران هنوز مبهم و مبهم است. این بلاتکلیفی زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم تهدید ترامپ برای حمله به زیرساخت‌های کشور همزمان با شرایط طرف‌های درگیر برای آتش‌بس و تلاش برخی کشورها برای میانجی‌گری ادامه دارد.

به گزارش به گزارش میهن تجارت، فریدون مجلسی کارشناس ارشد سیاست خارجی و تحلیلگر روابط بین الملل در این زمینه با به گزارش میهن تجارت بحث کرده است:

ترامپ به دنبال افزایش هزینه های ادامه جنگ است

فریدون مجلسی به به گزارش میهن تجارت گفت: تحولات کنونی ایران، آمریکا و اسرائیل را باید در چارچوب یک درگیری چند لایه و فراتر از یک جنگ کلاسیک تحلیل کرد؛ رویارویی که ابزار نظامی تنها یکی از جنبه های قدرت است و در کنار آن مولفه های اقتصادی، روانی و دیپلماتیک نقش تعیین کننده ای دارند. تهدیدها، فشارها و مذاکرات توانمندساز.

وی افزود: آنچه از مواضع ترامپ برمی‌آید، نوسان هدفمند میان تشدید تنش و کنترل بحران است و از یک سو با ادبیات تند از آمادگی برای ضربه زدن به زیرساخت‌های ایران صحبت می‌کند و تلاش می‌کند برتری نظامی آمریکا را به رخ بکشد؛ اما از سوی دیگر از احتمال پایان جنگ و رسیدن به نوعی از سیاست‌ها که در واقع حداکثر زمان توافق نیست، صحبت می‌کند. در قالب تحریم ها، اما در چارچوب یک درگیری مستقیم نظامی، هدف از چنین رویکردی قرار دادن طرف مقابل در شرایطی است که هزینه ادامه وضعیت موجود بیش از پذیرش توافق باشد.

جنگ همچنان در حالت تعلیق است

این کارشناس ارشد سیاست خارجی ادامه داد: نشانه ها حاکی از آن است که آمریکا و اسرائیل به دنبال تغییر در محاسبات راهبردی ایران هستند، این موضوع باعث شده است که جنگ به جای حرکت به سمت نقطه پایانی مشخص، وارد فاز فرسایش شود و از سوی دیگر ایران نیز با استفاده از ابزارهای نامتقارن سعی در تغییر موازنه به نفع خود داشته است که یکی از مهمترین این ابزارها، ایجاد اختلال در مسیر بحرانی انرژی و افزایش ریسک در مسیر هور است. حرکت، اگرچه مستقیماً مسیر را نبسته است، اما به اندازه کافی نگران کننده بوده است تا بازارهای جهانی بر قیمت انرژی تأثیر بگذارد و فشار بیشتری بر اقتصادهای غربی وارد کند، در واقع، ایران با این ابزار، میدان نبرد را از یک عرصه صرفاً نظامی به سطح اقتصاد جهانی ارتقا داده است.

وی افزود: از نظر نظامی شرایط به گونه‌ای است که هیچ یک از طرفین نتوانسته‌اند مزیت قاطعی کسب کنند، آمریکا و اسرائیل از نظر فناوری و توان عملیاتی دارای مزیت‌هایی هستند، اما این برتری لزوماً به معنای پیروزی سریع نیست و از سوی دیگر ایران با اتکا به توان موشکی و شبکه‌های منطقه‌ای نشان داده است که این قدرت نسبی قابل توجهی را در جنگ تحمیل می‌کند. در این شرایط، لحن اخیر ترامپ می تواند نشانه ای از تلاش برای ایجاد انسجام در داخل آمریکا باشد.

حداقل توافق محتمل ترین گزینه پیش رو است

این دیپلمات سابق ایرانی در ادامه گفت: در خصوص دورنمای جنگ باید واقع بینانه به محدودیت های دو طرف توجه کرد، در شرایط کنونی احتمال حرکت به سمت نوعی «توافق حداقلی» بیش از هر گزینه دیگری قابل تصور است. در یک دوره تقابل، به این نتیجه برسیم که تداوم وضعیت موجود در خدمت منافع هیچ یک از آنها نیست تعادل شکننده، تعادلی که هر لحظه امکان تغییر در آن وجود دارد».

وی افزود: در مجموع آنچه در این جنگ بیش از هر چیز خودنمایی می کند، ناتوانی طرفین در تبدیل برتری نسبی خود به یک دستاورد قطعی است که این وضعیت معمولاً منجر به طولانی شدن بحران و فرسایش آن می شود. بر این اساس، چشم‌انداز کوتاه‌مدت را باید تداوم وضعیت فعلی در کنار نوسان بین تشدید و کنترل بحران دانست: افزایش فشار برای کسب امتیاز بیشتر، بدون بستن کامل درهای دیپلماسی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی