این نامه را شهید علی لاریجانی در 18 دی 1404 و 98 روز قبل از شهادت به همسرش نوشت.
در متن این نامه آمده است:
ایام فرخنده میلاد با سعادت بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) را به شما تبریک می گویم.
چه بگویم زبان من از بیان این همه فداکاری و درایت در اداره خانواده، فداکاری ها، صبر و فداکاری های مضاعف به نفع ملت ناتوان است.
یقین دارم هرگز نمی توانم پاسخگوی زحمات شما باشم و امیدوارم به فضل الهی کوتاهی های مرا در محاسباتش جبران کند.
در این چهل و چند سالی که از انقلاب اسلامی می گذرد، کمتر روزی است که کارهای اجرایی کشور زندگی عادی را برای من و شما فراهم کرده باشد. به ویژه در این روزها که رژیم صهیونیستی و آمریکا جنگ وحشیانه ای را به راه انداخته اند.
نگرانی های زیادی برای شماست، دوری من از خانواده ام کار را سخت کرده است، اما صبر و بردباری و عقل دوراندیش شما از همه این رنج ها کاسته است. من از این همه فداکاری، برنامه ریزی و رفتار خوب سپاسگزارم.
تو در قلب من جای داری و می دانی و جای تو نزد من بی چون و چراست و من همیشه به داشتن همسری آگاه، مودب، وارسته و با گذشت افتخار می کنم. خدای بزرگ را سپاس می گویم که چنین گوهر درخشان ظاهری و باطنی را به من عطا فرمود. من و فرزندانم دست پر مهر تو را می بوسیم و روی چشمانمان می گذاریم.
خوب است اگر فرصتی داشتید با همسران شهدای عزیز و فرزندان عزیزشان مخصوصاً در این جنگ تماس بگیرید و درود بفرستید و اگر مشکلی داشتند پیگیری کنید.
اختصاص داده شده است
علی لاریجانی”
