رقابت های لیگ برتر امارات (ADNOC League) برای کولبا در دبی به پایان رسید و شاگردان قاضی الشمری در ورزشگاه زبیل به مصاف الوصل رفتند و با نتیجه 2 بر یک شکست خوردند. کولبا با این باخت 28 امتیازی باقی ماند و نتوانست جایگاهی بهتر از یازدهمی کسب کند. این البته پایانی قابل پیش بینی برای یک فصل ناامیدکننده برای زرد و مشکی های اماراتی بود که با اهداف متفاوتی وارد آن شدند. تیمی که نامش در اذهان فوتبالدوستان با فرهاد مجیدی گره خورده و جذب مهدی قیدی باعث شد بازی هایش زیر ذره بین ایرانی ها قرار بگیرد.
هدف جدید مدیران کلبه با نقش ایرانی ها
در سال 2012 بود که کالبا وارد لیگ برتر امارات شد اما بلافاصله سقوط کرد. همین اتفاق در سال 1394 و 1396 برای زردپوشان افتاد و بعد از صعود سقوط کردند! از فصل 2018-2019 اما شرایط برای قلابا تغییر کرد و آنها جایگاه خود را در لیگ برتر امارات تثبیت کردند. قدم بعدی نزدیک شدن به تیم های برتر بود و مهم این است که تصمیم گیران باشگاه کولبا برای رسیدن به این هدف نقش ویژه ای را برای ایرانی ها در نظر گرفتند. در این مسیر درخشش مهدی قیدی نور آنها بود و بازی شهریار مغانلو و سامان قدوس باعث تقویت پیش فرض های ذهنی آنها شد. در نتیجه 3 بازیکن ایرانی دیگر در تابستان جذب شدند. مدیران کلبا محمدمهدی محبی را از سپاهان به خدمت گرفتند و به موازات آن انتقال بزرگتری در امارات انجام دادند و ستاره ستاره الوحده احمد نوراللهی را زرد کردند. در نهایت جذب امیرسام دلیری که با نساجی به لیگ اول سقوط کرد، تعداد ایرانیان کولبا را به 5 نفر رساند.
در فصل جدید انتظار می رفت کولابا حداقل با رتبه بهتری نسبت به فصل گذشته به کار خود پایان دهد اما این اتفاق نیفتاد و فصل با کاهش فاصله 16 امتیازی از منطقه سقوط به 4 امتیاز به پایان رسید! در واقع بازیکنان باشگاهی که برای صعود قیام کرده بودند، در هفته های پایانی برای جلوگیری از سقوط وارد زمین شدند. در پایان فصل سخت کولبا و در حالی که مدیران این باشگاه روی 5 بازیکن ایرانی خود حساب ویژه ای باز کرده بودند، بررسی مفصلی از عملکرد آنها خواهیم داشت تا به این سوال که اعتماد اماراتی ها به ایرانی ها اشتباه استراتژیک بوده یا خیر پاسخی تلویحی بدهیم؟
شهریار مغانلو
شهریار مقانلو دومین فصل خود را در کولبا تجربه کرد. او فصل گذشته در 26 بازی 8 گل زد و 2 پاس گل داد. مهاجم بلند قامت کلبا در سال دوم در 25 مسابقه 8 گل به ثمر رساند تا عملکرد سال اول را تکرار کند. همچنین در فصلی که شهریار تنها 3 بازی تعویضی انجام داد و به طور میانگین 77 دقیقه در هر بازی به میدان رفت، 2 پاس گل برای شهریار به ثبت رسیده است. شهریار 3 گل از 8 گل خود را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند. مغانلو با وجود عملکرد خود شانس حضور در جام جهانی را از دست داد.
سامان قدس
قدوس هم مثل مقانلو سال دوم کلبه بود. این بازیکن سال ها در فوتبال اروپا بازی کرد و پیوستن به کلابا برگ جدیدی در زندگی حرفه ای او بود. همانطور که پیش بینی می شد قدوس در اولین فصل حضورش در کلابا فوق العاده ظاهر شد و با ثبت 4 گل و ارسال 3 پاس گل مورد تمجید قرار گرفت. جالب اینجاست که سامان قدوس در سال دوم نیز به نمایش های چشمگیر خود ادامه داد و با ثبت 5 گل و شرکت در 3 گل در 25 مسابقه (میانگین 72 دقیقه در هر بازی)، پس از شهریار مقانلو و یک بازیکن خارجی دیگر، دومین بازیکن تاثیرگذار کلبا لقب گرفت. قدوس احتمالا یکی از مسافران جام جهانی 2026 است و می تواند نقشی کلیدی داشته باشد. عملکرد او در کولابا قابل قبول بود و قلعه نویی امیدوار است شاهد درخشش او در جام جهانی باشد.
احمد نوراللهی
مدیران باشگاه کولبا برای جذب احمد نوراللهی هزینه های زیادی متحمل شدند و در حالی که او ستاره الوحده بود، او را به خدمت گرفتند. نوراللهی با ورود به باشگاه بازوبند کاپیتانی را به بازوی او بستند تا اعتماد بالایی به این ستاره ایرانی نشان دهند اما عملکرد نوراللهی در دو فصل گذشته که 15 گل برای الوحده به ثمر رساند و در ثبت 9 گل شرکت کرد هیچ شباهتی نداشت و همه از جمله خودش را ناامید کرد. نوراللهی در 25 دیدار این فصل تنها 3 بار به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد و میانگین 79 دقیقه در هر بازی را کسب کرد اما تنها یک گل زد و 2 پاس گل داد. این عملکرد باعث شد تا در هفته های پایانی بازوبند از او گرفته شود و به بازیکن باتجربه اماراتی سپرده شود. این تصمیمی معنادار از سوی مسئولان و همچنین سرمربی عراقی کلبه بود و شاید باعث شود که نوراللهی در سال دوم همکاری خود را با باشگاه اماراتی ادامه ندهد. نوراللهی در سال منتهی به جام جهانی همچنان از اردوها دور است چون حاضر به عذرخواهی نشد و در 33 سالگی مطمئن است که دیگر جام جهانی را لمس و درک نخواهد کرد. از طرفی او فصل بدی در رده باشگاهی داشت.
امیرحسین سامدلیری
سام دلیری 23 ساله با نساجی مازندران در لیگ بیست و چهارم به لیگ دسته اول سقوط کرد. این بازیکن اما در قلب خط دفاعی توانست خود را به ترکیب اصلی سرخ ها برساند و با انتقالی غیرمنتظره در پایان فصل به کولابا پیوست. در سال اول، سم دیلی تنها 3 بار در ترکیب حضور داشت و 4 بازی به عنوان بازیکن تعویضی انجام داد تا میانگین 42 دقیقه در هر مسابقه را ثبت کند. اگر این نمایش در سال آینده پیشرفت قابل توجهی نداشته باشد، روزهای سیاهی را در زندگی حرفه ای سوم دلیری رقم می زند و کلبائی ها را پشیمان می کند.
محمدمهدی محبی
مدیران کلبه ها با امید فراوان محیبی را جذب کردند. تصور می شد این بازیکن در سپاهان به کار خود ادامه دهد اما در روزهای پایانی نقل و انتقالات با توجه به بند 600 هزار دلاری فسخ قراردادش توانست جدا شود. اما این انتقال نه به محیبی کمک کرد و نه کلابا. از طرفی جدایی این بازیکن از دورهمی باعث شد تا سپاهان برای پرکردن جای محیبی با چالش جدی مواجه شود تا از هر زاویه ای به این انتقال نگاه شود جز اشتباه و زشتی چیزی دیده نمی شود. عملکرد محبی در کولابه به مراتب بدتر از نوراللهی بود و تنها 9 بازی با پیراهن این تیم انجام داد و در نیم فصل به سپاهان بازگشت که تنها دستاورد آن کارت قرمز بود. محبی البته بعد از چند ماه دوری از کولبا به امارات برمی گردد و در شروع فصل جدید به صورت قرضی به سپاهان باز می گردد و این فرصت را خواهد داشت که همه چیز را تغییر دهد و خاطرات تلخ را از ذهن همه و همچنین خودش پاک کند.
پروژه ایران محوری اشتباه بود یا چیز دیگری؟
عملکرد کولبائی های ایران در فصلی که حساب ویژه ای روی آنها باز شد ناامید کننده بود و نتیجه ای در بر نداشت. در واقع به جز شهریار و سامان که فصل گذشته عملکرد خود را تکرار کردند، نوراللهی و محبی بسیار ضعیف ظاهر شدند و جسارت سام نمی توانست پدیده ای باشد که اماراتی ها به دنبال آن بودند. البته در ارزیابی عملکرد کلی کولابا که منجر به یازدهم شد باید موارد بسیار بیشتری را در نظر گرفت که مهمترین آنها عملکرد سرمربی این تیم است. در این شرایط شرایط برای کولابا خوب پیش نرفت و مدیران باشگاه تصمیم گرفتند ووک رازوویچ صربستانی را در فوریه سال گذشته اخراج کنند. آنها در ادامه فصل یک بار دیگر به سراغ قاضی الشمری رفتند که یک بار دیگر جایگزین فرهاد مجیدی شده بود تا دوره انتقالی را سپری کند. در مجموع می توان گفت شاید با تصمیمات فنی و مدیریتی بهتر (شاید جلوگیری از رفتن فرهاد مجیدی) مدیران باشگاه می توانستند شرایط بهتری را برای نتایج تیم خود ایجاد کنند. البته عملکرد بازیکنان ایران آنطور که انتظار داشتند نبود.
