فوتبال 360 نوشت: انتشار لیست نیمه نهایی تیم ملی برای حضور در جام جهانی شایعه پرطرفدار را تایید کرد: سردار آزمون شکست خورده است. سومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران به دلیل انتشار مطلبی درباره دیدارش با مقامات اماراتی مورد هجوم جریان «خاص» قرار گرفت و خیلی سریع عرصه بر او تنگ شد. حمله به سردار آزمون در روزهایی که کشور درگیر جنگ 40 روزه بود، سرآغاز پروژه «حذف» یکی از بزرگترین مهاجمان تاریخ فوتبال ایران شد. تلاش در این زمینه نیز به ثمر نشست و مشخص شد که امیر قلعه نویی نیز به توصیه ای که درباره ژنرال به او شده بود عمل کرد.
جنایت سردار آزمون
سردار آزمون مهاجم تیم ملی ایران که چند روزی است در باشگاه شباب الاهلی امارات بازی می کند، کارنامه درخشانی در تیم ملی دارد. او با حضور در 2 جام جهانی 2018 و 2022 یکی از بازیکنان باتجربه تیم ملی به حساب می آید، یکی از همان “پدربزرگ ها” که هر وقت کار قلانوی در ساخت بازی گره خورد، “سیبل” شد. با این وجود فاصله سردار و تیم ملی برای سفر به آمریکا و تجربه سومین جام جهانی بیشتر و بیشتر شد. راه اندازی جریانی هدفمند علیه او باعث شد کادر فنی تیم ملی به راحتی چشم بر روی این بازیکن ببندد. جنایت؟ همانطور که گفته شد انتشار تصویر دیدار وی با مقامات دبی در میانه جنگ 40 روزه.
سردار بی گناه نیست اما…
قرار نیست در این خطوط از سردار آزمون و اقداماتش دفاع شود. یک فرد با نیت های مختلف غیرقابل پیش بینی است. حالا منتقدان سردار ادعای بی گناهی نخواهند کرد. از این منظر و با توجه به ماهیت انسانی این بازیکن، طبیعی است که او گاهی دست به رفتارهایی می زند که شاید زمان مناسبی را برای انجام آن انتخاب نکرده باشد. در همان روزهایی که سردار به دلیل یک استوری اینستاگرامی مورد هجوم یک جریان خاص قرار گرفت، بازیکنانی بودند که اقدامات خبرسازتری انجام دادند اما به درستی مدیریت شدند و به تیم ملی بازگشتند. این اتفاق برای سردار ولی نیفتاد. دوست دشمن به شمار می رفت و با قلم سرخ قلانوی روبرو شد.
آیا پروژه حذف راه حل مناسبی است؟
قبل از اینکه سردار آزمون به خاطر رفتار غیر فوتبالی اش مورد انتقاد قرار بگیرد، او مهاجم تیم ملی ایران است. یکی از بهترین هاش طبیعی است که می توانست بهتر باشد، اما در مقایسه با همنوعانش جزو «قطارهای برتر» است. او برای این تیم ملی که چند روزی است به خط قرمز تبدیل شده و انتقاد از آن گاه در زمره گناهان کبیره قرار می گیرد، عرق ریخته و زحمت کشیده است. آمار گواه چنین ادعایی است. اگر در اردوی اخیر بازی را از دست نمی داد، شاید همچنان دومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران باشد. حالا با وجود اینکه دیگر در تیم ملی حضور ندارد، همچنان کمی از مهدی طارمی در رده دوم فاصله دارد.
اما برخورد عجولانه با چنین چهره ای که سابقه فنی قابل قبولی دارد، او را به یکی دیگر از اهداف پروژه «حذف» تبدیل کرده است; ساده ترین راه حل یک جریان برای دستیابی به اهداف مشخص شده. مشخص نیست چرا در روزهایی که انسجام و وحدت بیش از پیش نیاز است، طرح «حذف» اجرا می شود. سردار محصول کدام نظام و چرخه است. آیا رفتار اجباری با چنین چهرههایی در گذشته نتایج رضایتبخشی به همراه داشته است تا فهرست با نام آزمون مناسبتر شود؟ این جریان خاص باید به صورت خصوصی به این سوال پاسخ دهد و نتیجه بگیرد.
سردار یکی از جوانان با استعدادی است که شاید مثل خیلی ها فکر نمی کند اما با عرق ریختن برای پیراهن تیم ملی وجدانش را راحت کرده است. آیا واقعاً تسویه حساب های شخصی راه حلی برای برون رفت از این وضعیت با کلمات رایجی است که این روزها محبوبیت بیشتری پیدا کرده است؟
