روزنامه جمهوری اسلامی در مطلبی آورده است: در روزهای اخیر مقامات جمهوری اسلامی ایران به عبارات مختلف اعلام کردند که تنگه هرمز برای عبور کشتیهای کشورهای مختلف باز است و تنها کشورهایی که با ایران تجاوز و دشمنی کردهاند اجازه عبور از این تنگه را نخواهند داشت، این سیاست عاقلانه است.
مدیریت ایران بر تنگه هرمز و اجرای مقرراتی که مطابق با حقوق قانونی ماست و همه کشورها ملزم به رعایت آن هستند ضروری است. چنین مقرراتی مورد قبول همه کشورهاست و اگر چند کشور متجاوز و جنگ افروز از آن تبعیت نکنند و یا با ممنوعیت مواجه شوند، مشکلی است که خودشان ایجاد کرده اند و تا زمانی که دست از خصومت برندارند و تسلیم مقررات بین المللی نشوند، راه دیگری برای تحمل آن ندارند.
ایران امروز با ایران قبل از جنگ تحمیلی سوم کاملا متفاوت است. قبل از این جنگ، تصور آمریکا و همدستان متجاوزش این بود که با یک ضربه برق آسا و کشتن رهبر و تعدادی از فرماندهان نظامی و شخصیت های سیاسی و ایجاد رعب و وحشت در جامعه با کشتار دانش آموزان و مراکز حساس کشور، ظرف چند روز ایران را مجبور به تسلیم کنند و به نتیجه دلخواه خود برسند.
این جنگ برخلاف تصور آنها 40 روز ادامه یافت و ایران با چهره ای قوی، تسلیم ناپذیر و قدرتمند ظاهر شد تا رئیس جمهور آمریکا چاره ای جز توقف جنگ و درخواست آتش بس نداشت. دیدیم که با وجود اینکه قرار بود آتش بس دو هفته طول بکشد، اما به دو ماه نزدیک می شود و ملت ایران با قاطعیت در مقابل تهدیدات دشمن ایستاده و در همه صحنه ها با صدای بلندتر از روزهای اول جنگ حضور دارند.
نیروهای مسلح نیز بیش از پیش آماده و توانمندتر از هر زمان دیگری برای دفاع از کشور و رفع تهاجمات دشمن هستند. مسئولان نیز بر خلاف جنجال های تبلیغاتی و رسانه های وابسته به بیگانه در سنگرهای خدمت به کشور حضور دارند و به وظایف خود عمل می کنند.
در هفته های گذشته دشمن با استفاده از فرصت آتش بس تلاش زیادی برای درهم شکستن اراده مردم کرد و راه های بسیاری را امتحان کرد اما در نهایت ناکام ماند. ایجاد تفرقه، مخالفت با مذاکرات، اعمال فشار بر مسئولان برای برخورد خشونت آمیز با همسایگان و استفاده از ترفندها برای شعله ور کردن آتش جنگ از جمله این تلاش ها بود و اخیرا آهنگ جدیدی در خصوص کابل های زیردریایی در تنگه هرمز آغاز شده است که به نظر می رسد از نوع داستان پردازی دردسرساز باشد.
تفرقه چند روزی بازار داغی داشت، اما هوشیاری فکری مردم آن را ناکام گذاشت.
متأسفانه مخالفان مذاکره بازار داغ تری پیدا کردند به طوری که برخی از برگزارکنندگان مجالس شبانه آتش را برای مدتی روشن نگه داشتند و در نهایت با آمدن بزرگان خاموش شد. در برابر فشارها برای برخورد خشونت آمیز با همسایگان، روشنفکران مردم به پا خاستند. برای جلوگیری از شعله ور شدن آتش جنگ، صاحبان گفتار و قلم و تحلیل تلاش فراوانی کردند.
در مورد تنگه هرمز، اگر سیاست تعامل با کشورهای غیر متخاصم بتواند بر سیاست قهری غلبه کند، قطعاً ایران سود زیادی خواهد برد و آمریکا و متحدان منطقه ای اش به جایی نمی رسند. رفتن به سمت کابلهای زیردریایی و استفاده ابزاری از آن برای فشار بر کشورهایی که درگیر جنگ نیستند و با ما دشمنی ندارند، میتواند به اهرمی برای برانگیختن دشمنی این کشورها علیه ایران تبدیل شود.
با خودداری از ورود به چنین موضوعاتی میتوانیم تراز مثبت موجود را حفظ کرده و از موقعیت طبیعی و قانونی که در تنگه هرمز داریم استفاده کنیم. ترامپ در جنگ علیه ایران تلاش زیادی کرد تا حامی پیدا کند اما نتوانست حمایت هیچ کشوری را جلب کند. ما نباید با اقدامات غیر متعارف به او کمک کنیم و این واقعیت را درک کنیم که یک سیاست عاقلانه راهبردی موفق برای پیروزی ما بر دشمن خواهد بود.
