مسابقات قهرمانی آسیا در مغولستان فراتر از یک رقابت ساده برای تکواندو ایران بود، این مسابقات فیلتر اصلی حضور در بیستمین دوره بازی های آسیایی ناگویا بود. در حالی که مردان مقتدر ایران بلیت حضور در ژاپن را کسب کردند، تیم ملی بانوان و قسمت تفنگ با توجه به افت کیفی و چالش های فنی زنگ خطر را برای کادر فنی و مسئولان فدراسیون تکواندو به صدا درآوردند.
مهمترین و بارزترین نکته موفقیت تکواندو ایران این بود که فدراسیون تکواندو درگیر تغییرات ساختاری در مدیریت و حواشی مدیریتی و تغییر سرمربی تیم ملی مردان بود، اما مردان ملی پوش ایران در مغولستان ثابت کردند که تمرکز روی تمرین رمز موفقیت است و در واقع تکواندو ایران به یک فرد خاص وابسته نیست و حتی به یک فرد خاص وابسته و وابسته نیست. سکان هدایت تیم موفق المپیک پاریس به مربی دیگری سپرده شد، تکواندو ایران آنقدر توانمند است که مردانش در هر شرایطی می توانند این کار را انجام دهند. برای کسب مدال
همانطور که شاهد بودیم تیم ملی مردان کشورمان با کسب 4 مدال طلا، یک مدال نقره و یک مدال برنز علاوه بر کسب عنوان نایب قهرمانی آسیا با حضور 31 کشور، 4 وزن ذخیره را نیز برای حضور در بازی های آسیایی ناگویا تعیین کرد. عملکرد قدرتمند مردان نشان داد که حتی در اوج تغییرات، ارکان اصلی تکواندو ایران همچنان آماده سربلندی هستند.
تناقض در بخش زنان و شکست هشدار دهنده
در بخش بانوان تصویر بسیار متفاوت و بحث برانگیز بود زیرا تیم ملی بانوان با وجود درخشش در المپیک پاریس و پس از 3 قهرمانی در آسیا، این بار در مغولستان با نتایج ضعیف سکوی قهرمانی را از دست داد.
ناهید کیانی ستاره پرافتخار تکواندو بانوان کشورمان و نایب قهرمان المپیک پاریس با وجود انجام عمل جراحی و شرکت در وزنی که با قد و شرایط بدنی خود (57 کیلوگرم) همخوانی نداشت، با اتکا به تجربه و حرفه ای بودن خود، مدال طلا را از آن خود کرد و با کسب 40 امتیاز حیاتی، بلیت وزن 57 کیلوگرم ناگویا را رزرو کرد.
اما از سوی دیگر عملکرد بسیار ضعیف مبینا نعمت زاده دارنده مدال برنز المپیک پاریس و نماینده وزن 53 کیلوگرم باعث نگرانی جدی شد. او در وزن خود سطح فنی و آمادگی بسیار پایینی داشت، در مغولستان شکست خورد. این نتیجه نه تنها شانس نعمت زاده را برای حضور در ناگویا بسیار کاهش داد، بلکه با توجه به 40 امتیاز المپیکی کیانی، مسیر نعمت زاده را برای حضور در المپیک لس آنجلس نیز بسیار سخت کرد.
طلای یلدا ولی نژاد در المپیک آرژانتین که در مغولستان به برنز تبدیل شد را نباید ساده گذشت. این مسائل نشان از ضعف کادر فنی دارد.
نکته جالب اینجاست که آیا انتخاب اوزان در تیم ملی بر اساس استراتژی فنی بوده یا تحت تاثیر حساسیت ها و اختلافات داخلی بوده است؟ حضور کیانی در وزن 57 کیلوگرم و نعمت زاده در وزن 53 کیلوگرم، مدیریت صحیح اوزان تخصصی تیم ملی را زیر سوال می برد.
بحران مدیریت فنی به دلیل ضعف مربیگری
نتایج ضعیف زنان در مغولستان بار دیگر سوالاتی را در مورد توانایی مهروز ساعی در عبور از پاس حساس ناگویا ایجاد کرد. با نگاهی به گذشته، زمانی که مینو مداح پیشتاز بانوان بود، ایران قهرمان آسیا شد و در المپیک پاریس، دختران هوگوپوش با یک مدال نقره و یک مدال برنز ظاهر شدند. همچنین تجربیات مربیانی مانند مهرو کامرانی که در دو المپیک حضور داشتند استانداردهای متفاوتی را تعریف کردند. حال با افت کیفیت بانوان باید پرسید آیا کادر فنی فعلی توانایی بازگرداندن اقتدار بانوان ایرانی را دارد یا نیاز به تغییرات ساختاری و حضور مربیان باتجربه و درجه یک مانند کامرانی، مداح و مربیان جوان در تیم ملی است؟
شکست مطلق در تفاله در اولان باتور
در بخش پوکه نیز وضعیت بسیار نگران کننده است. تیم ملی پومسه کشورمان بدون کسب مدال در این بخش از کسب سهمیه بازی های آسیایی 2026 ناگویا بازماند و حالا حضور پوکه در سرزمین چشمی ها به تعویق افتاده است. ناکامی مرجان سلحشوری که یکی از پرکارترین و باتجربه ترین پومسه کاران جهان است بزرگترین شوک این مسابقات بود. عملکرد تیم پومسه بار دیگر ثابت کرد که این قسمت از تکواندو ایران نیازمند بازنگری اساسی، برنامه ریزی جدید و تغییرات در کادر فنی است تا از تکرار این ناکامی ها جلوگیری شود.
115 روز تا ناگویا و فرصت نجات زنان
با پایان مسابقات مغولستان بیشترین سهمیه ناگویا توزیع شد. ایران اکنون تنها کمتر از 115 روز تا آغاز این رویداد بزرگ آسیایی باقی مانده است. در حالی که مردان آماده نبرد هستند، تیم های بانوان و تفنگ با سرعت بسیار بالایی باید خلاءهای فنی و مدیریتی خود را پر کنند. اگر اصلاحات در کادر فنی و برنامه ریزی تخصصی صورت نگیرد، حضور ایران در بازی های آسیایی ناگویا با چالش های بی سابقه ای مواجه خواهد شد.
