حسین شریعتمداری در یادداشتی در روزنامه کیهان به چند نکته اشاره کرد و نوشت: 1- آمریکا اعلام کرده است که از محاصره دریایی به عنوان اهرم فشار برای مقابله با بسته شدن تنگه هرمز استفاده می کند! این اقدام غیرقانونی که ترامپ با صراحت و وقاحت از آن به عنوان دزدی دریایی یاد می کند، در حالی است که برخی از خبرگزاری های خارجی یکی از محورهای پیشنهادی آمریکا در مذاکرات جاری را «لغو محاصره دریایی باز شدن تنگه هرمز» عنوان می کنند که ظاهراً با مخالفت جدی تیم مذاکره کننده کشورمان مواجه شده است. درباره این «عدم توازن» که باید آن را نوع دیگری از اجبار آمریکا دانست، می توان گفت که;
الف- تنگه هرمز جزء آبهای سرزمینی کشورمان است و بر اساس قوانین پذیرفته شده بین المللی از جمله مواد 14 تا 23 کنوانسیون 1958 ژنو و مواد 17 تا 37 کنوانسیون 1982 جامائیکا، تعیین رژیم حقوقی حاکم بر این آبراه حق طبیعی و غیرقابل حق جمهوری اسلامی ایران است.
ب- در هر دو کنوانسیون مذکور آمده است که کشوری که تنگه در آبهای سرزمینی آن قرار دارد می تواند از عبور کشتی هایی که منافع ملی کشور صاحب آبراه را به خطر می اندازد جلوگیری کند.
ج- در بند 4 ماده 14 و بند 1 ماده 16 کنوانسیون 1958 ژنو تاکید شده است که تشخیص بی ضرر بودن کشتی های عبوری از آبراه ها به عهده کشور ساحلی آبراه است.
بر اساس مفاد کنوانسیون های مذکور، اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز حق قانونی جمهوری اسلامی ایران است و ربطی به جنگ ندارد، هرچند متأسفانه تا زمان شروع جنگ از این حق طبیعی و قانونی استفاده نکردیم.
2- اما محاصره دریایی ایران توسط آمریکا نه تنها یک اقدام غیرقانونی، بلکه جنایت جنگی است و همانطور که رئیس جمهور منحوس و چپاولگر آمریکا اعتراف کرده است، یکی از انواع «دزدی دریایی» است. بنابراین بدیهی است که این دزدی دریایی را نمی توان و نباید در راستای حاکمیت ایران بر تنگه هرمز دانست و دست کشیدن از حاکمیت ما بر تنگه هرمز بهای آن است!
3- دست ایران برای شکست محاصره دریایی و جلوگیری از این دزدی دریایی توسط آمریکا بسته نیست. پاشنه آشیل این «عدم تعادل» بستن تنگه باب المندب به روی کشتی های متعلق به کشورهای متخاصم و کشتی های حامل نفت یا کالاهای تجاری برای این کشورهاست. باب المندب یکی از مهم ترین گذرگاه های دریایی جهان است که دریای سرخ را به خلیج عدن و سپس اقیانوس هند متصل می کند. این تنگه بین شاخ آفریقا و شبه جزیره عربستان قرار دارد و از نظر ژئوپلیتیکی و اقتصادی اهمیت زیادی دارد.
باب المندب یکی از شاهراه های اصلی تجارت جهانی است. بخش بزرگی از نفت و گاز خلیج فارس، انتقال کالاهای آسیایی به اروپا و تجارت بین آسیا و مدیترانه از این تنگه می گذرد. جبهه مقاومت یمن بارها آمادگی خود را برای بستن باب المندب به روی کشتی های نفتی و تجاری کشورهای متخاصم و همپیمان اعلام کرده و تجربه مثال زدنی و موفقی در این زمینه دارد. آیا محاصره دریایی ایران در پروتکل های بین المللی ذکر شده است؟ که نیامده درِ منداب را ببندد؟!
