به گزارش اعتماد آنلاین، یک سال پیش خبری مبنی بر درگیری چند نفر به ماموران پلیس اطلاع رسانی شد. دو نفر از کسانی که در این درگیری بودند مجروح شدند و یکی از آنها فوت کرد. حسام متهم به قتل دستگیر شد. شاهدان همگی حسام را عامل قتل معرفی کردند و گفتند که او با چاقو به وحید زد.
حسام مدعی شد که با کسی دشمنی نداشته و این کار را در حالت مستی انجام داده است. بر اساس این اظهارات قضات حسام را به پزشکی قانونی معرفی کردند. با وجود اینکه در خون حسام مشروبات الکلی کشف شد، پزشکان اعلام کردند که طبق شواهد وی، وی در زمان ارتکاب جرم آزاد نبوده است.
پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۳ دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد. در این جلسه نماینده دادستان کیفرخواست را قرائت کرد و اولیای دم خواستار قصاص شدند. نوبت به متهم که رسید گفت: من با وحید دشمنی نداشتم و خیلی با هم دوست بودیم، هر دو خیلی مست بودیم و به خاطر مستی با هم درگیر شدیم، جز این هیچ اختلافی با هم نداشتیم. وقتی مست بودم نفهمیدم چه اتفاقی افتاد و او را زدم. هیچی یادم نمیاد
وکیل متهم با تکرار ادعای موکلش گفت: موکلم با مقتول هیچ خصومتی نداشته و شاهدان نیز تایید کرده اند که حتی درگیری هم رخ نداده و این دو نفر در حال مستی جان باخته اند.
قضات شعبه 13 رای به قتل عمد صادر و متهم را به حبس، پرداخت مهریه کامل مرد مسلمان و همچنین پرداخت مهریه ضرباتی که منجر به قتل نشده است محکوم کردند.
این رای مورد اعتراض اولیای دم متوفی قرار گرفت و پرونده به دیوان عالی کشور رفت و حکم نقض شد زیرا دیوان عالی کشور اعلام کرد بر اساس نظریه پزشکی قانونی فقدان اراده متهم نمی تواند دلیل موجهی باشد.
به این ترتیب پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه سوم دادگاه کیفری استان تهران ارسال شد. متهم در جلسه یک بار دیگر اتهام را نپذیرفت و گفت: مست بودم و یادم نیست چرا زدم و چگونه زدم.
وکیل مدافع وی نیز اعلام کرد که متهم به دلیل وجود مشروبات الکلی در خون وی از کار افتاده است. در نهایت قضات غوغا کردند و متهم را به قصاص محکوم کردند. قضات با بیان اینکه مستی و مشروبات الکلی موجود در خون مقدار مشخصی ندارد و میزان مشروبات الکلی که می تواند باعث مسمومیت شود در هر فرد متفاوت است و بر اساس نظریه پزشکی قانونی متهم دچار جنون نبوده او را به قصاص محکوم کردند. همچنین متهم به دلیل مصرف مشروبات الکلی و ضرباتی که منجر به مرگ مقتول نشده بود به شلاق محکوم شد.
