هما میرافشار برای خوانندگان زیادی ترانه سروده است، اما تعداد ترانه هایی که برای ابی و داریوش سروده است با آنچه برای ستار، معین و حمیره سروده است قابل مقایسه نیست. این بیشتر نشان دهنده سبک و سیاق کار این ترانه سرا است.
دیروز هما میرافشار، ترانه سرا و شاعر نامدار ایرانی در سن ۸۹ سالگی درگذشت، وی نزدیک به ۶ دهه یکی از پرکارترین ترانه سرایان موسیقی پاپ ایران بود و با بخش مهمی از مشهورترین خوانندگان همکاری داشت. میرافشار مدتی بود که از بیماری آلزایمر رنج می برد. در مورد هما میرافشار می گویند که بیش از 600 ترانه سروده است اما در ویکی پدیای او حدود 260 ترانه وجود دارد که برای خوانندگانی چون کوروس سرهنگ زاده، داریوش اقبالی، اکبر گلپایگانی، معین و … سروده است.
به نوشته روزنامه سازندگی اما او را باید جزو اولین ترانه سرایی هایی قرار داد که توانستند حرف و دنیای زنانه را وارد ترانه های موسیقی پاپ ایران کنند. ترانه هایی که در گذشته با حضور امثال او دنیای مردانه را روایت می کرد، اکنون روایتی زنانه به خصوص درباره داستان های عاشقانه را در خود جای داده است. او در اسفند ماه سال 1315 در تهران به دنیا آمد و در ابتدا تلاش کرد تا نوازنده شود اما در نهایت پس از آموزش موسیقی به ادبیات روی آورد و در این رشته از دانشگاه فارغ التحصیل شد. او کار خود را از اواخر دهه 40 آغاز کرد، اما در دهه 50 بود که در جامعه موسیقی ایران شناخته شد. شهرت او ابتدا به خاطر آهنگسازیهایش برای خوانندگانی چون حمیرا و اکبر گلپایگانی بود که نامش را در برنامه رادیویی پرمخاطب (گلها) به گوش رسید.
آهنگ های خاص
هما میرافشار برای خوانندگان زیادی ترانه سروده است، اما تعداد ترانه هایی که برای ابی و داریوش سروده است با آنچه برای ستار، معین و حمیره سروده است قابل مقایسه نیست. این بیشتر نشان دهنده سبک و سیاق کار این ترانه سرا است. در دهه پنجاه با آهنگ های مناسب برنامه گلها و خوانندگانی چون اکبر گلپایگانی و حمیرا شروع کرد، اما هر چه گذشت از پرطرفدارترین ترانه های او در ترانه هایی که شش و هشت مضمون داشتند استفاده شد و فضای شادی ایجاد کرد.
به عنوان مثال ترانه «یکی بهدادم برسه» ساخته حسن شماعی زاده که خود او هم خوانده بود، یکی از پرتکرارترین آهنگ های مجالس شاد دهه 60 و 70 بود. یا ترانه هایی مثل دنیای دنیا از هومیرا، لباط شاهرخ، هلکه طلا و صبح بخیر عزیزم از معین یا دوستت دارم داوود بهبودی که از پرطرفدارترین ترانه های ساخته شده از ترانه های هما میرافشار هستند نیز ترانه هایی با فضای نسبتا شاد، شش و هشت و ریتم هستند. میرافشار در سال های گذشته مجموعه فعالیت های خود در زمینه شعر و ترانه را در چهار کتاب به نام های «گل پونه ها» و «آلاله»، «گل پونه ها ۲» و «۳۲۵۲ زندگینامه» منتشر کرد. مجموعه هایی که بیش از هزار شعر او در آنها منتشر شده است.
شاید هما میرافشار را بیشتر به خاطر ترانه های شاد و گاه شاد و آسانش بشناسند تا ترانه های عمیق ترش، اما این ترانه های شاد بخشی از حافظه جمعی و تاریخی ایرانیانی است که ده ها سال با موسیقی ای که اشعار او را در خود داشته زندگی کرده اند. شاید پرطرفدارترین آهنگ های میرافشار جزو بهترین و فاخرترین ساخته های موسیقی نباشند، اما بسیاری از آنها در ذهن و خاطره دوستداران موسیقی ایرانی حک شده و به راحتی در مهمانی ها و حتی در خیابان زمزمه می شوند.
