میهن تجارت- هلن عصمت پناه درباره روند بازار سرمایه پس از بازگشایی گفت: در دنیای اقتصاد هیچ متغیری به اندازه «عدم قطعیت ناشی از جنگ» قدرت دگرگونی معادلات را ندارد. بازگشایی بورس تهران پس از یک دوره سخت نه تنها یک رویداد معاملاتی، بلکه نمایشی از تقابل «منطق سرمایه» با «واقعیت های زیرساختی» است. وقتی بازارها پس از یک وقفه پرخطر بازگشایی میشوند، شاخصها نه تنها آینهای کامل از وضعیت موجود هستند، بلکه نبض انتظارات جمعی یک ملت و تصویری از امیدها و نگرانیهای مردم برای فردا هستند.
وی ادامه داد: رفتار غیرمنتظره بورس پس از بازگشایی اخیر که شاخص ها به جای ریزش در واکنش به خسارات گسترده پتروشیمی ها و فولاد مسیر صعودی را در پیش گرفتند، نه یک «خطای محاسباتی» بلکه یک «مکانیسم بقا» در اقتصاد ایران است.
عصمت پناه تصریح کرد: این جهش در برابر جریان آب، حاصل همگرایی سه نیروی پنهان است. تغییر مقیاس ارزش گذاری (ارزیابی مجدد تورم) بازار سرمایه ایران در دوران پس از جنگ از مدل «سودآوری عملیاتی» به مدل «حفظ ارزش دارایی» تغییر جهت داد. زمانی که ارزش پول ملی کاهش می یابد، هزینه بازسازی کارخانه ها به شدت افزایش می یابد، در نتیجه ارزش واقعی دارایی های فهرست شده و کارخانه ها به طور خودکار با قیمت های جدید و تورمی بازار تطبیق می یابد و قیمت سهام افزایش می یابد. دیگر اینکه پدیده «کمیابی تحمیلی»، آسیب به زیرساخت های پتروشیمی و فولادی به معنای حذف عرضه است. در ذهن سرمایه گذاران، این کمبود عرضه به معنای افزایش قدرت قیمت گذاری برای شرکت های باقی مانده و افزایش حاشیه سود محصولات داخلی است. نیروی دیگر پشتیبانی ساختاری برای بازسازی است. نقدینگی ایجاد شده در طول تعطیلی، با اتکا به سیگنالهای دولت مبنی بر احیای صنایع استراتژیک، به جای خروجیها به سهام «مقیاس بزرگ» سرازیر شد تا به طور مؤثر بخشی از تأمین مالی بازسازی را متوقف کند.
این کارشناس بازار سرمایه تصریح کرد: اکنون که گرد و غبار هیجانات اولیه فرو نشسته است، بازار در نقطه عطفی قرار دارد و حرکت بعدی آن در یکی از سه جهت زیر خواهد بود؛ مورد اول: پرش بازسازی (خوشبینانه)؛ تامین اعتبار برای خرید تجهیزات و تسریع در تعمیرات اساسی کارخانه ها به منظور بازگشت سریع به چرخه تولید. مورد دوم: رکود فرسایشی (واقع بینانه) “طولانی شدن زمان رفع موانع عملیاتی و محدودیت های زنجیره تامین” و مورد سوم: تورم هزینه (بدبینانه) “کاهش سود خالص شرکت ها به دلیل صرف درآمدها برای تعمیر و نوسازی کارخانه ها”. آنچه امروز در بازار می بینید «بازار سهام عادی» نیست، بلکه «بازار سهام بازسازی» است. در این شرایط، بزرگترین اشتباه، اتکای تک بعدی به نسبت های مالی سنتی است.
بیشتر بخوانید: هجوم خریداران به بورس تهران/ شاخص کل 97 هزار واحد جهش کرد.
وی با بیان اینکه در این مقطع باید همه ابعاد مورد بررسی قرار گیرد و به دنبال شرکت هایی بود که دارایی های فیزیکی کمتر آسیب ببیند اما قیمت گذاری محصولاتشان با نرخ ارز و نرخ تورم گره خورده باشد، گفت: این سهام در واقع «سپر تورمی» شما در دوره گذار خواهند بود و مدل کسب و کار آن ها مبتنی بر تقاضای ثابت مصرف کننده است. شرکت های غذایی، دارویی و خدماتی که فروش آن ها وابسته به نوسانات زیرساخت های صنایع سنگین نیست، از جمله صنایع مورد بحث هستند.
این کارشناس بورس بیان کرد: مزیت این صنایع عبارت است از تعدیل نرخ اسمی با تورم، ثبات جریان نقدی، نوسانات کمتر در مواقع بحرانی و امنیت سبد دارایی ها در برابر شوک های ناگهانی. ریسک این صنایع: بازدهی محدود در مقایسه با صنایع بازسازی سریع، اما توجه به صنایع مبتنی بر استخراج و استخراج فلزات گرانبها در بازار که به عنوان «پناهگاه امن» عمل میکنند، حائز اهمیت است. بررسی محصولات معدنی (به ویژه طلا و فلزات گرانبها) که دارای ارزش ذاتی ثابت در بازارهای جهانی هستند. استخراج این معادن بدون توجه به شرایط نوسازی زیرساخت داخلی، یک جریان درآمد ارزی قوی ایجاد میکند که ریسک پرتفوی شما را در دورههای نوسان تا حد زیادی کاهش میدهد. مزیت این صنایع ثبات در جریان نقدی، همبستگی معکوس با تورم و امنیت بالای دارایی در برابر شوک های اقتصادی است و ریسک این صنایع حساسیت به تغییرات جهانی قیمت فلزات جهانی و محدودیت های لجستیکی در انتقال محصول است. در زمان عدم قطعیت های ژئوپلیتیکی و ریسک های تورمی بالا، اتکای صرف به یک بازار منطقی نیست.
عصمت پناه ادامه داد: طلا و فلزات گرانبها (دژ اصلی) در شرایط فعلی طلا به عنوان «لنگر امن» عمل می کند. توصیه می شود که بخش بزرگی (مثلاً حدود 40 تا 50 درصد) از پرتفوی خود را به انواع دارایی های مبتنی بر طلا (مانند صندوق های قابل معامله در بورس با پشتوانه طلا یا طلای فیزیکی یا سهام مبتنی بر فلزات گرانبها) اختصاص دهید تا در برابر کاهش احتمالی ارزش پول ملی محافظت کنید. دارایی های ارزی و دلاری: حفظ بخشی از دارایی ها به صورت ارز خارجی یا سهام شرکت های «صادرات محور» که دارای درآمدهای ارزی یا دارایی های دلاری هستند، نقش حیاتی در تعدیل آثار تورم دارد. این دارایی ها به عنوان محافظی در برابر سقوط ارزش ریال عمل می کنند. صندوقهای سرمایهگذاری مشترک: برای کاهش ریسک پرتفوی، بر اساس ریسکپذیری و نقدینگی خود از صندوقهای «صندوق» یا «درآمد ثابت» یا «مخلوط» استفاده کنید. صندوق های سهام و مختلط به شما این امکان را می دهد که از رشد عمومی بازار پس از بحران بدون نیاز به تحلیل دقیق تک تک شرکت ها بهره مند شوید و صندوق های با درآمد ثابت نیز نقدینگی شما را در روزهای پر نوسان بازار حفظ می کنند.
منبع: ایسنا
