طبیعت همیشه راهی برای غافلگیری ما پیدا می کند، اما گاهی اوقات این شگفتی ها در اعماق زمین و در مکان هایی که دسترسی مرز بین زندگی و مرگ است پنهان می شود. غار کریستال ها یا Cueva de los Cristales در اسپانیایی یکی از این مکان هاست. مکانی با ظاهری شبیه به کاخ ملکه برفی، اما با فضای داخلی فوق العاده داغ، خشن و جهنمی.
در این مقاله به اعماق زیر زمین در منطقه نایکا مکزیک سفر می کنیم تا با یکی از شگفت انگیزترین شگفتی های زمین شناسی جهان آشنا شویم.
کشف اتفاقی در عمق 300 متری
داستان کشف غار کریستال ها به سال 2000 برمی گردد، دو برادر معدنچی به نام های خوان و خاویر دلگادو هنگام حفر تونل جدید در معدن بزرگ سرب، روی و نقره «نایکا» در ایالت چیوا مکزیک به طور کاملا تصادفی با این سالن زیرزمینی برخورد کردند.
چیزی که آنها در عمق حدود 300 متری دیدند فراتر از تصور بود: سالنی پر از ستون های کریستالی غول پیکر و درخشان که از سقف، دیوارها و کف غار برخاسته بودند.
کریستال های غول پیکر سلنیت
ویژگی اصلی غار نایکا وجود بلورهای سلنیت بسیار بزرگ است. سلنیت ساختاری کریستالی و شفاف از گچ (سولفات کلسیم آبی) است که در این غار به ابعاد بی سابقه ای رسیده است.
بزرگترین کریستال جهان: بزرگترین بلور یافت شده در این غار حدود 11.4 متر طول، 4 متر قطر و نزدیک به 12 تن وزن دارد!
استحکام باورنکردنی: این سازههای گچی علیرغم ظاهر ظریفشان، آنقدر محکم و پایدار هستند که دانشمندان و غارنوردان میتوانند بدون ترس از شکسته شدن، روی آنها راه بروند.
جهنم واقعی چرا ورود بدون تجهیزات به این غار کشنده است؟
ممکن است تصاویر غار کریستال ها این تصور را ایجاد کند که با محیطی سرد و یخ زده روبرو هستیم، اما واقعیت کاملا برعکس است. شرایط محیطی این غار به معنای واقعی کلمه برای انسان کشنده است:
دما: دمای هوای داخل غار به طور مداوم بین 47 تا 58 درجه سانتیگراد متغیر است.
رطوبت: رطوبت نسبی هوا در این مکان بین 90 تا 99 درصد است.
این ترکیب هوای گرم و رطوبت نزدیک به 100 درصد یک تله مرگ برای دستگاه تنفسی انسان است. در این شرایط هوای داخل غار خنک تر از بافت ریه است. در نتیجه رطوبت موجود در هوا بلافاصله در ریه های فرد متراکم شده و شروع به جمع شدن می کند. فردی بدون تجهیزات خاص در کمتر از 10 دقیقه بر اثر خفگی یا گرمازدگی شدید جان خود را از دست می دهد.
حتی دانشمندان و کاوشگرانی که با لباسهای مخصوص مجهز به سیستم خنککننده و کپسول اکسیژن وارد غار میشدند، بیش از ۲۰ تا ۴۵ دقیقه اجازه ماندن در غار را نداشتند.
این کریستال های غول پیکر چگونه تشکیل می شوند؟
شکل گیری غار نایکا نتیجه همسویی کامل عوامل زمین شناسی در طول صدها هزار سال است.
منبع گرمای زیرزمینی: در زیر این معدن، انبوهی از ماگمای آتشفشانی وجود دارد که آب زیرزمینی را به شدت داغ می کند.
آبهای غنی از مواد معدنی: این آبهای گرم سرشار از املاح معدنی به ویژه سولفات کلسیم بودند.
دمای ثابت ایده آل: حدود 500 هزار سال پیش دمای آب داخل این غار در محدوده ثابت (حدود 58 درجه سانتیگراد) تثبیت شده است. این دما نقطه طلایی بود که به مولکول های سولفات کلسیم اجازه می داد به صورت بلورهای سلنیت رسوب کنند.
رشد آهسته و پیوسته: به دلیل ثبات مطلق شرایط محیطی به مدت نیم میلیون سال، این بلورها با سرعت بسیار آهسته اما پیوسته رشد کردند و به این ابعاد افسانه ای رسیدند.
زندگی عجیب در شرایط غیرممکن
یکی دیگر از شگفتی های غار نایکا که جامعه علمی را شوکه کرد، کشف نوعی حیات میکروبی در میان منافذ این کریستال ها بود. دانشمندان توانستند میکروب هایی را در این غار پیدا کنند که 50000 سال در خواب زمستانی در داخل حباب های کوچک مایع در کریستال ها بودند. برای بقا، این موجودات سخت کوش به جای نور خورشید از مواد معدنی مانند آهن و گوگرد تغذیه می کردند.
وضعیت فعلی؛ بازگشت غار به آغوش طبیعت
در طول مدتی که معدن نایکا فعال بود، شرکت های معدنی دائماً آب زیرزمینی را پمپاژ می کردند تا دسترسی به تونل ها و غار را ممکن کنند. این به دانشمندان این فرصت را داد تا این مکان را در یک پنجره زمانی کوتاه مطالعه کنند.
اما در سال 1394 به دلیل نفوذ آب به سایر نقاط معدن و پایان توجیه اقتصادی برای استخراج، پمپاژ آب متوقف شد.
اکنون غار کریستال ها دوباره به طور کامل زیر آب رفته است. اگرچه این امر دسترسی و بازدید را برای انسان غیرممکن می کند، اما بهترین چیز برای خود غار است. کریستال ها در محیط طبیعی خود و غوطه ور در آب گرم از هوازدگی، کدر شدن و تخریب در امان مانده اند و روند رشد نیم میلیون ساله آنها دوباره آغاز شده است.
