چرا صدا و سیما سالهاست «ملی» نیست؟
مصاحبه قالیباف در تلویزیون یعنی چه؟ انحصار جناحی، عبور از خط قرمز دیگر و خودزنی رسانه ای در یکی از حساس ترین دوره های سیاسی.
آینده– قطع ناگهانی مصاحبه تلویزیونی محمد باقر قالیباف با توجه به تفاهم اخیر، بار دیگر مرز بین رسانه ملی و منافع جناحی را مطرح کرده است. این در شرایطی اتفاق افتاد که قسمت پخش نشده مصاحبه مربوط به روایات مهمی از اموال بلوکه شده، ادعای بازرسی آژانس و پیام راهبردی رهبری بود. موضوعی که منتقدان آن را نشانه انحصار رسانه ای و خودزنی در جنگ روایت ها می دانند.
1. انحصار جناحی در صدا و سیما
مهمترین محوری که این حادثه ثابت می کند، تسلط یک جریان سیاسی خاص (به ویژه نزدیکان سعید جلیلی و جبهه پایداری) بر شریان های اصلی صدا و سیما است. وقتی رئیس یکی از نیروهای سهجانبه و نماینده ارشد نظام در مذاکرات بینالمللی نمیتواند بدون سانسور گزارش خود را در این رسانه به مردم بیان کند و سخنانش دقیقاً در نقطه حساس (افشای تلاش دولت سیزدهم برای توافق، پاسخ به ادعای بازرسی آژانس و آزادسازی اموال) قطع میشود، ادعای «ملیت» کاملاً زیر سؤال میرود.
2. عبور از خط قرمز احترام به مقامات بالاتر
صدا و سیما معمولاً برنامه های شخصیت های منتقد، اصلاح طلبان یا هنرمندان را سانسور و قطع می کرد. اما قطع شدن مصاحبه محمدباقر قالیباف حکایت از تغییر فاز جدی دارد. رسانه ای که با بیت المال اداره می شود، حالا به جایی رسیده که حتی روایت رسمی رئیس اصولگرای مجلس را هم تحمل نمی کند. این رویکرد نه تنها توهین به جایگاه حقوقی رئیس مجلس است، بلکه نشان می دهد که مدیریت فعلی صداوسیما منافع جناحی خود را بر شفافیت و آگاهی عمومی ترجیح می دهد.
3. خودزنی رسانه ای در حساس ترین شرایط بین المللی
در شرایطی که کشور درگیر پیامدهای «توافق اسلام آباد»، مذاکره با آمریکا و مسائل حساس منطقه ای است، افکار عمومی تشنه اطلاعات موثق از منابع داخلی است. سانسور صحبت های قالیباف درباره پیام راهبردی رهبری و دروغ های ترامپ در واقع مخاطب را به سمت رسانه های فارسی زبان خارج از کشور سوق می دهد. این اقدام یک خطای آشکار راهبردی و خودباختگی در جنگ روایتی است که اقتدار رسانه ها را در داخل کشور از بین می برد.
۴. ضربه ای به اقتدار رسانه های داخلی
وقتی حتی روایت رسمی یک مقام عالی رتبه نظام را نمی توان به طور کامل در رسانه هایی که عنوان «ملی» را یدک می کشد، پخش کرد، این پیام روشن به افکار عمومی مخابره می شود: مردم برای اطلاع از واقعیت ها به منابع خارج از ساختار رسمی مراجعه کنند. ادامه چنین روندی اعتماد عمومی به صدا و سیما را از بین برده و آن را از رسانه مرجع به سخنران جناحی تقلیل داده است. وضعیتی که به نظام رسانه ای و حاکمیتی کشور ضربه زده است.
