اکونومیست نوشت: نه چندان دور از بنای یادبود سنگ خاکستری مارتین لوتر کینگ در واشنگتن، یک جام طلایی بزرگ به افتخار دونالد ترامپ نصب شده است. این جام که «جام شرکت در جنگ ایران» نام دارد و توسط طنزپردازان ناشناس ساخته شده، کنایه ای است که در میدان جنگ، ظاهراً دیگر پیروزی مهم نیست، بلکه فقط حضور مهم است.
به گزارش «میهن تجارت»؛ در این یادبود آمده است: «در حالی که برخی درگیر نتایج قابل اندازه گیری هستند، رئیس جمهور ترامپ شجاعت خود را برای پیوستن به این مبارزه نشان داده است».
مائورا فلین، راهنمای تور محلی، میگوید این شوخی «بسیار خندهدار» است، اما واقعیت جنگ طولانی ترامپ در ایران خندهدار نیست.
او می گوید: «او استراتژی خوبی برای برون رفت از این وضعیت ندارد. “هیچ پایانی در چشم نیست.”
به نظر می رسد رای دهندگان آمریکایی با این دیدگاه موافق هستند.
طبق نظرسنجی رویترز/ایپسوس، با فروپاشی آتش بس، چهار پنجم آمریکایی ها معتقدند که جنگ برای “مدت طولانی” ادامه خواهد داشت.
بر اساس نظرسنجی اختصاصی Economist/YouGov، نزدیک به نیمی از آمریکایی ها فکر می کنند که جنگ یک سال یا بیشتر طول خواهد کشید.
افراد کمی از چنین چشم اندازی استقبال می کنند.
حمایت خالص از تصمیم ترامپ برای حمله به ایران اکنون در میان آمریکایی ها به منفی 30 درصد رسیده است.
جنگ ویتنام شش سال طول کشید تا به اندازه جنگ ایران منفور شود (در عرض شش ماه).
به گفته لری ساباتو، استاد دانشگاه ویرجینیا، آنچه قابل توجه است فقط عمق مخالفت با جنگ نیست، بلکه سرعت شکل گیری این مخالفت است.
او میگوید: «جنگ با ایران نامحبوبترین درگیری نظامی در میان آمریکاییها از زمان برگزاری نظرسنجیها بوده است». این از روز اول جنگ صادق بوده است.
او می افزاید: «هر چه جنگ بیشتر ادامه یابد، هزینه ها بیشتر می شود. و یکی از این هزینه ها کاهش حمایت از ترامپ و حزب جمهوری خواه در میهن تجارتات میان دوره ای خواهد بود.»
حمایت عمومی از جنگ های میهن تجارتی آمریکا در ابتدا معمولا زیاد است، اما به تدریج کاهش می یابد. به عنوان مثال، زمانی که ایالات متحده در سال 2001 به طالبان در افغانستان حمله کرد، نزدیک به 90 درصد آمریکایی ها از این اقدام حمایت کردند. جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور وقت آمریکا، توجیه روشنی برای این جنگ ارائه کرده بود: طالبان به تروریست هایی پناه داده بودند که طی حملات 11 سپتامبر همان سال، هواپیماهای حامل غیرنظامیان را به برج های مرکز تجارت جهانی در نیویورک سرنگون کرده بودند.
بر اساس نظرسنجی های گالوپ، 13 سال طول کشید تا حمایت از حمله به افغانستان به زیر 50 درصد برسد. زمانی که بیش از 2000 آمریکایی کشته و 20000 نفر زخمی شدند.
اما تعداد بسیار کمتری از آمریکایی ها در جنگ ترامپ کشته شده اند: تاکنون 17 نفر. با این حال، این جنگ به سرعت به جیب مردم آمریکا ضربه زد. به گونه ای که برای رای دهندگان به راحتی قابل درک باشد.
قبل از حمله ترامپ به ایران، تنگه هرمز باز بود. اما الان نه. ترامپ پس از تلاش گسترده برای شکستن آنچه که واشنگتن به عنوان «بنگاه ایران در مسیر دریایی» میداند، مدعی شد: «به لطف قدرت شگفتانگیز ارتش آمریکا، نفت در جریان است.
اما کسانی که این مسائل را دقیق می سنجند، با این ادعا موافق نیستند. قیمت نفت برنت در هفتههای اخیر بالا و پایین بوده است، اما افزایش اخیر آن باید جمهوریخواهان را نگران کند. زیرا قیمت نفت برنت از ابتدای تیرماه از 72 دلار به 88 دلار در هر بشکه رسیده است.
قیمت بنزین در آمریکا در حال حاضر نزدیک به 4 دلار در هر گالن است، در حالی که قبل از جنگ 3 دلار در هر گالن بود.
بر اساس داده های گالوپ، جنگ ویتنام که تعداد زیادی از نیروهای زمینی ایالات متحده را درگیر کرد، به سرعت به “مهم ترین مشکل پیش روی آمریکا” در چشم رای دهندگان تبدیل شد.
اما آمریکایی ها در حال حاضر جنگ ایران را چنین نمی بینند. با این حال، نظرسنجیها میگویند نگرانیهای اصلی آنها شامل «هزینه بالای زندگی» و «ضعیف رهبری» است.
بنابراین، جنگ ایران میتواند به یک مشکل بزرگ میهن تجارتاتی برای جمهوریخواهان تبدیل شود، علیرغم هزینه نسبتاً محدود از نظر تلفات آمریکاییها.
در میان رای دهندگان دموکرات، موافقت خالص جنگ منفی 84 درصد است. در بین استقلالی ها این رقم بسیار کم و منهای 52 درصد است.
در واقع، تنها گروه اجتماعی عمده ای که هنوز از جنگ حمایت می کند، جمهوری خواهان حامی MAGA هستند. با حمایت خالص مثبت 72 درصدی.
اما حتی این گروه وفادار به ترامپ نیز نشانههایی از تردید نشان میدهد.
یک نظرسنجی واشنگتن پست/ایپسوس نشان می دهد که برای اولین بار، به طور قابل توجهی بیش از نیمی از حامیان ترامپ می گویند که آنها فقط “تا حدودی” از عملکرد او به عنوان رئیس جمهور حمایت می کنند، نه اینکه “قویا” از او حمایت کنند.
جمهوری خواهان غیر MAGA که خود را معرفی می کنند نیز به شدت از جنگ فاصله گرفته اند. حمایت خالص آنها از جنگ از 26 درصد در آوریل به منفی 25 درصد در حال حاضر کاهش یافته است.
سیاستمداران دموکرات حملات خود را آغاز کرده اند.
در جلسه تایید صلاحیت نامزد ترامپ برای نظارت بر بودجه پنتاگون در 14 ژوئیه، سناتورهای دموکرات دولت را متهم کردند که هزینه واقعی جنگ را کمتر اعلام کرده است.
پنتاگون هزینه جنگ را حدود 30 میلیارد دلار اعلام کرده است. رقمی که عمدتاً شامل هزینه مهمات مصرف شده و سوخت می شود.
اما سناتور دموکرات الیسا اسلاتکین از میشیگان با اضافه کردن هزینه تعمیر پایگاههای آمریکایی و خسارات وارده به مصرفکنندگان آمریکایی، تخمین اولیهای ارائه کرد که هزینه واقعی را بیش از شش برابر این رقم نشان میدهد.
وی همچنین از همکاری پنتاگون با شرکت هایی که پسران ترامپ در آنها منافع اقتصادی دارند، انتقاد کرد.
مایک لاولر، نماینده جمهوریخواه آسیبپذیر از ناحیهای در نیویورک، میگوید که برخی از همکاران دموکرات او درباره جنگ «چرند» میگویند.
او می گوید ترامپ تصمیمی «سخت اما ضروری» برای از بین بردن تهدید ناشی از برنامه هسته ای ایران و حمایت تهران از تروریسم گرفت.
او می افزاید: «نمی دانم این کار چقدر طول می کشد. اما همانطور که در 47 سال گذشته دیدیم، [رژیم ایران] این قابل اعتماد نیست و تنها چیزی که آنها درک می کنند اقدام نظامی است.»
اما کیت کانلی، رقیب دموکرات او که یک نظامی سابق است، انتقاد کرد و نوشت: «ترامپ آمریکا را وارد درگیری کرده است که نه اهداف نظامی مشخصی دارد و نه استراتژی خروج مشخصی دارد».
مدل میهن تجارتاتی اکونومیست پیش بینی می کند که مایک لاولر 68 درصد شانس از دست دادن کرسی خود در میهن تجارتات نوامبر را دارد.
این مدل همچنین احتمال پیروزی دموکرات ها در مجلس نمایندگان را 82 درصد و احتمال تصاحب سنا را 45 درصد برآورد می کند.
آرون دیوید میلر از بنیاد کارنگی میگوید دشواری ترامپ در خروج از بحران ایران او را به یاد سخنان لیندون جانسون درباره جنگ ویتنام میاندازد: «احساس میکنم مسافری که در جاده تگزاس در میان تگرگ گیر کرده است؛ «نمیتوانم بدوم، نمیتوانم پنهان شوم، نمیتوانم آن را متوقف کنم».
