علی سامره پیشکسوت فوتبال کشورمان رقابت های جام جهانی و البته بازی های تیم ملی را به صورت کامل تماشا کرده است. او در تیم ملی به جوانان تاکید زیادی دارد و معتقد است در غیر این صورت موفقیتی در جام ملت ها حاصل نمی شود. او انتظار دارد سرمربی تیم ملی با وسواس بیشتری دستیارانش را انتخاب کند. سامره مدعی است شانس بزرگ صعود از گروه خود در جام جهانی را به راحتی از دست دادیم.
جام جهانی 2026 را چگونه ارزیابی می کنید؟
به نظر من فیفا با 48 تیم شدن این جام به دنبال هیجان بیشتر بود و فرصت دادن به تیم هایی که شانس کمتری برای صعود داشتند. در واقع فیفا با این تصمیم امید را به این کشورها برگرداند. در مجموع، مسابقات بد نبود و بازیکنان فوتبال به مدت یک ماه از تماشای بازی های جام جهانی لذت بردند.
اما تیم ملی کشورمان برخلاف انتظار از گروه خود صعود نکرد.
برای اولین بار شانس خوبی برای صعود از گروه خود داشتیم اما با وجود تلاش بازیکنان این اتفاق نیفتاد. با اینکه قبل از جام جهانی به شما گفتم آقای قلانوی بعد از 20 سال مربیگری حق حضور در جام جهانی را داشت اما باید جوانسازی می کرد که این کار را نکرد و حتی با آن شرایط هم قرار نبود معجزه ای رخ دهد. اگر با هر مربی دیگری می رفتیم شاید همین نتایج را می گرفتیم و شاید بازی اول را می بردیم و در نهایت یک بازی دیگر انجام می دادیم. اما چه فایده ای داشت؟
پس می گویید اگر جوان می شدیم خیلی بهتر بود؟
صد در صد بدون جوانسازی حذف شدیم. بنابراین چه راه بهتری برای ساختن آینده فون بال با انجام این کار وجود دارد. میدان دادن به جوانان در بازی های رسمی به آنها شخصیت می دهد نه در بازی های درون تیمی و دوستانه. ما قصد نداریم کسی را نابود کنیم، اما باید واقعیت ها و آنچه فکر می کنیم اتفاق افتاده را بگوییم. واقعیت این است که اگر باهوش تر بودیم گروه خود را صعود می کردیم. اما من یک شکایت دارم.
شکایت شما چیست؟
گلایه من از کمک های آقای قلانی است که موضوعاتی را مطرح می کنند که برای افراد غیر فوتبالی ناآشنا است. به نظر من سرمربی تیم ملی باید به جای دستیارانش بیاید و صحبت فوتبالی کند. به هر حال شانس ما از دست رفت و حالا باید تجدید قوا کنیم. تا زمانی که روند انجام آن عقب است، فوتبال ما عقب می ماند. حالا دستیار آقای قلانوی در واکنش به جوانگرایی در جام ملت ها باز هم می گوید این اتفاق نمی افتد. واقعا اگر با این نگاه پیش برویم، شک نکن جام ملت ها را هم از دست می دهیم.
شاید این تصمیم ترس آنها از نتیجه نگرفتن باشد.
بالاخره بعد از هر تورنمنتی انتقادهایی وجود دارد. حالا برخی مغرضانه و برخی منصف هستند، اما آیا تیم الان به نتیجه رسیده است؟ به هر حال هر مربی باید با جوانی هزینه کند. اتفاقی که برای آینده فوتبال ما خوب است. در همین جام جهانی اگر به پنج بازیکن میدان داده می شد، شاید کورسوی به موفقیت یا فینالیست شدن در جام ملت ها امید داشت. البته اگر روزی این اتفاق بیفتد، فدراسیون باید محکم حمایت کند. همه این اتفاقات باید قبل از جام جهانی می افتاد که نشد. در حال حاضر، هیچ کس به دنبال ترور شخصیت کسی نیست.
به موضوع کمک های قلانوی اشاره کردید، بحثی که خیلی از اهالی فوتبال به آن پرداختند.
باز هم می گویم قلنوی بعد از این همه سال باید در جام جهانی روی نیمکت تیم ملی می نشست. اما باید روی کمکش حساسیت بیشتری نشان می داد. الان هم کسی حرف ما را قبول ندارد. به شخصه از سرمربی تیم ملی انتظار خیلی بیشتری داشتم اما به نظر می رسد او نیز نسبت به گذشته تغییر زیادی کرده است. امروز می بینیم که دستیارش در تلویزیون از مسائل دانشگاهی صحبت می کند و ادعا می کند که خیلی ها آن را درک نمی کنند. اولاً جای سخنرانی دانشگاهی در دانشگاه هست. دوم اینکه بازیکنان فوتبال این حرف ها را می فهمند اما باید با آنها به زبان فوتبالی صحبت کرد. اما جملاتی را حفظ می کنند و به مردم می دهند. همه درباره دانشگاه صحبت می کنند، دلیلش این نیست که لزوماً فوتبال را می فهمند.
اما خیلی ها معتقدند کادر فنی و برخی بازیکنان جایگاه طلبکاری دارند.
سعی می کنم در چارچوب ادب و احترام آنچه را که فکر می کنم درست است بگویم. الان هم ممکن است برخی بازیکنان و اعضای کادرفنی از حرف من ناراحت شوند اما این دوستان باید حد واقعی خود را در فوتبال بدانند وگرنه راه را اشتباه می روند.
