به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، سیاست راهبردی در حکمرانی به معنای تعیین مسیرها، اهداف بلندمدت و اولویت های کلان یک نظام دولتی برای دستیابی به آینده ای مطلوب است.
این مفهوم فراتر از تصمیمات روزانه و عملیاتی است و به ترسیم چشم انداز، شناسایی چالش ها و فرصت ها و تخصیص منابع به صورت هدفمند می پردازد. در واقع سیاست راهبردی چارچوبی را فراهم می کند تا تصمیمات و اقدامات دولت در راستای یک هدف کلی و منسجم باشد.
آرای اندیشمندان حوزه حکومت داری
بر اساس جمعبندی نظرات صاحبنظران حکمرانی، میتوان گفت که سیاست راهبردی دارای ویژگیهای کلیدی زیر است:
چشم انداز بلند مدت: تمرکز بر اهداف آینده و بلندمدت، فراتر از دوره های کوتاه مدت حکمرانی.
جامعیت و صداقت: هماهنگی تمام ادارات دولتی برای حرکت در یک مسیر.
انعطاف پذیری و سازگاری: توانایی واکنش به تغییرات محیطی و آموختن از تجربیات با حفظ ذات آن.
هدف گذاری و اندازه گیری: تعیین اهداف مشخص و قابل اندازه گیری و پاسخگویی در قبال آنها.
فرآیندی بودن: استراتژی یک نقطه پایان نیست، بلکه یک فرآیند مستمر برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی است.
اتحاد حول سیاست استراتژیک؛ بدون آروغ روشنفکری! وقتی چیزی تحت عنوان سیاست راهبردی توسط نایب امام تعیین می شود، نظام جمهوری در دفاع از استراتژی اعلام شده می ایستد. و کسی که به نحوی در لایه حاکمیتی جمهوری اسلامی است با آروغ های فکری غیر از این حرفی بزند قابل قبول نخواهد بود.
منبع: فارس
منبع : به گزارش میهن تجارت
