بعدی- دانشمندان از مدلهای آب و هوایی پیشرفته برای شبیهسازی آینده زمین استفاده کردهاند و به این نتیجه رسیدهاند که حیات گیاهی بسیار انعطافپذیرتر از آن چیزی است که قبلاً تصور میشد و احتمالاً تا پایان عمر قابل سکونت این سیاره ادامه خواهد داشت.
به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از Science Alert، اگر نگهداری از گیاهان آپارتمانی برایتان سخت است و گلدانهایتان یکی پس از دیگری خشک میشوند، شاید کمی آرامشبخش باشد که بدانید: گیاهان روی زمین، مجموعا، احتمالاً تا 1.87 میلیارد سال دیگر همچنان وجود خواهند داشت.
این نتیجه یک مطالعه جدید است که توسط دو دانشمند سیارهشناسی با استفاده از مدلهای کامپیوتری برای تخمین حداکثر طول عمر بیوسفر گیاهی زمین انجام شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که آخرین گیاهان زمانی خواهند مرد که خورشید چنان درخشان شود که دیگر شرایط لازم برای فتوسنتز و ادامه حیات گیاهان در زمین وجود نداشته باشد.
خورشید هر روز داغ تر می شود
طبق مدلهای اخترفیزیکی، خورشید به تدریج در طی میلیارد سال آینده درخشانتر و پرانرژیتر میشود. محققان تخمین زده اند که در حدود 1.87 میلیارد سال، خورشید حدود 20 درصد درخشان تر از امروز خواهد بود.
این افزایش انرژی می تواند دو پیامد متفاوت اما مشابه داشته باشد. یا دمای زمین آنقدر افزایش مییابد که گیاهان دیگر نمیتوانند آن را تحمل کنند، یا تغییرات شیمیایی در جو باعث میشود که دی اکسید کربن، ماده اولیه فتوسنتز، به حدی کاهش یابد که گیاهان عملاً از گرسنگی کربن بگذرند.
دو سناریو برای پایان عمر گیاه
اختر زیست شناس، جاکوب حقمسرا و دانشمند آب و هوای سیاره ای، اریک ولف، از یک مدل آب و هوایی سه بعدی استفاده کردند که تغییرات زمین را طی دو میلیارد سال آینده شبیه سازی می کند. این مدل علاوه بر افزایش تدریجی نور خورشید، تغییرات طبیعی میزان دی اکسید کربن موجود در جو را نیز در نظر می گیرد.
در چرخه طبیعی زمین، دی اکسید کربن به تدریج وارد اقیانوس ها می شود، در کف دریا به سنگ تبدیل می شود و سپس طی میلیون ها سال از طریق فعالیت های آتشفشانی به جو باز می گردد. از آنجایی که دانشمندان هنوز دقیقا نمی دانند که این چرخه چقدر به دمای سطح زمین وابسته است، آنها دو سناریو مختلف را بررسی کردند.
در سناریوی اول، کاهش دی اکسید کربن با سرعت بیشتری اتفاق می افتد، در حالی که دمای زمین نسبتاً ثابت باقی می ماند. در این صورت گیاهان به دلیل کمبود کربن در حدود 1.84 میلیارد سال خواهند مرد.
در سناریوی دوم، مقدار دی اکسید کربن تقریبا ثابت می ماند، اما دمای زمین به تدریج افزایش می یابد و به طور متوسط به حدود 65 درجه سانتیگراد می رسد. دمایی که در آن هیچ گیاه زمینی نمی تواند زنده بماند. این سناریو عمر بیوسفر گیاهی زمین را به حدود 1.87 میلیارد سال افزایش می دهد.
گیاهان ممکن است تا پایان عمر اقیانوس دوام بیاورند
به گفته محققان، این یافته ها نشان می دهد که گیاهان ممکن است تقریباً تا زمانی که زمین شروع به از دست دادن آب خود کند زنده بمانند. موضوعی که حیات زیست کره گیاهی را تقریباً با زندگی اقیانوس های زمین همزمان می کند.
این تخمین نسبت به بسیاری از مطالعات قبلی خوش بینانه تر است و نشان می دهد که زندگی گیاهی احتمالاً در برابر تغییرات تدریجی در محیط مقاوم تر است. با این حال، خود محققان تأکید می کنند که این مدل ها یک فرض مهم را در نظر نمی گیرند: تکامل بیولوژیکی و پیشرفت فناوری.
شبیهسازیها فرض میکنند که گیاهان در طی میلیارد سال آینده دچار تغییرات تکاملی قابل توجهی نخواهند شد، که لزوماً واقعی نیست. دانشمندان می گویند در آینده، گیاهان ممکن است توانایی تنظیم بهتر دما و فشار محیط و سازگاری خود را با شرایط جدید به دست آورند. حتی ممکن است به تدریج به ارتفاعات بسیار بالا، لایه های بالایی جو یا محیط های فراتر از سطح زمین گسترش پیدا کنند.
از منظر نظری، اگر چنین سازگاریهایی رخ دهد، ممکن است حیات گیاهی بتواند به اجسامی مانند ماه، دنبالهدارها یا حتی فضا منتقل شود.
آیا فناوری می تواند زمین را نجات دهد؟
سناریوی دیگری که محققان پیشنهاد می کنند، اگرچه بیشتر شبیه داستان های علمی تخیلی است، استفاده از فناوری برای حفظ شرایط زندگی مناسب است. به عنوان مثال، برخی از ایده های مهندسی آب و هوا پیشنهاد می کنند که ذرات بازتابنده را به اتمسفر فوقانی تزریق کنند یا سپرهای خورشیدی را در مدار زمین نصب کنند تا بخشی از انرژی خورشید را منعکس کنند و از افزایش بیش از حد دمای سیاره جلوگیری کنند.
ایده های بلندپروازانه تری نیز پیشنهاد شده است. از جمله تغییر تدریجی مدار زمین و دور کردن آن از خورشید یا حتی دستکاری خواص خورشید برای ثابت نگه داشتن مقدار انرژی تابشی. البته محققان تاکید می کنند که چنین طرح هایی در حال حاضر تنها فرضیه های دور از ذهنی هستند.
آینده ای سبزتر از تصور
اگرچه هیچ کس نمی تواند با قطعیت میلیاردها سال آینده را پیش بینی کند، نتایج این مطالعه تصویر امیدوارکننده ای از آینده زندگی روی زمین ارائه می دهد. به گفته محققان، آنچه امروزه به عنوان محدودیت های حیات می شناسیم، ممکن است تنها بازتابی از شرایط کنونی زمین باشد و نه محدودیت نهایی توانایی موجودات زنده برای سازگاری.
آنها به این نتیجه رسیدند که حیات روی زمین بسیار انعطافپذیرتر از آن چیزی است که ما فکر میکنیم، و محتملترین سناریو این است که حداقل تا زمانی که خود زمین قابل سکونت باشد، حیات به این شکل یا آن شکل به وجود خود ادامه خواهد داد.
