میهن تجارت- انگیزههای سیاسی احتمالی این گسترشها را نمیتوان بدون شواهد مستقل قضاوت کرد، اما دادههای تراکنش را میتوان در مقابل این پیشبینیها قرار داد.
در آخرین روز معاملاتی هفته گذشته، چهارشنبه 24 مهرماه، بر اساس آمار ارائه شده، 4 هزار و 429 میلیارد تومان نقدینگی وارد بازار سهام شد. از ابتدای سال تاکنون ده ها هزار میلیارد پول جدید وارد این بازار شده است. ارزش صف های خرید به 11 هزار میلیارد تومان رسید در حالی که ارزش صف های فروش تنها 114 میلیارد تومان بود. به این ترتیب ارزش صف های خرید حدود 96 برابر صف های فروش بود. نشانه برتری تقاضا در قسمت مورد بررسی.
شاخص قدرت خرید نیز در محدوده 2 قرار دارد. به عبارت ساده، به این معناست که سرانه خرید سرمایه گذاران واقعی تقریباً دو برابر سرانه فروش آنها است. نزدیک بودن میانگین 30 روزه این شاخص به این سطح از اهمیت بیشتری برخوردار است. زیرا نشان می دهد که قدرت خریداران تنها محدود به یک روز معاملاتی نبوده است.
از ابتدای سال 1405 تاکنون شاخص کل بورس 125 درصد رشد داشته است اما ارزش دلاری بازار همچنان در محدوده 102 میلیارد دلار است. دلیل اصلی این تفاوت را باید در افزایش نرخ دلار جستجو کرد. با رشد نرخ ارز، افزایش قیمت ریالی سهام لزوماً منجر به افزایش یکسان در ارزش دلاری شرکت ها نمی شود. این فاصله می تواند مبنایی برای ارزیابی مجدد ارزش سهام باشد، اگرچه به تنهایی ثابت نمی کند که بازار ارزان است یا رشد مداوم را تضمین نمی کند.
در کنار جریان نقدینگی، هفت موتور بنیادی نیز می توانند بازار را پشتیبانی کنند. ارزش نسبی سهام پس از دوره رکود، رشد درآمد ریالی شرکتهای صادرات محور، هجوم نقدینگی انباشته، افزایش ارزش جایگزینی داراییها به دلیل تورم، هجوم شدید نقدینگی از سوی مردم به بورس، سیاستهای دولت برای تقویت بازار سرمایه و شکاف بین نرخ سود بانکی و تورم.
مجموع این عوامل به معنای مصون ماندن بورس از کاهش قیمت ها نیست. اما در شرایطی که تقاضا و جریان های نقدی پشتوانه بازار است، پیش بینی یک فروپاشی گسترده و قریب الوقوع بدون شواهدی مانند خروج مداوم پول، مازاد عرضه و تضعیف سودآوری شرکت ها، تحلیلی کامل تلقی نمی شود. اصلاح موقت قیمت با سقوط عمومی بازار متفاوت است.
منبع: شهروندی آنلاین





