امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی ایران که قرار است در جام ملت های آسیا و همچنین جام جهانی نیمکت نشین شود، این روزها به دنبال نهایی کردن لیست بازیکنانی است که قرار است در آبان ماه برای اردوی فیفادی دعوت کند. او می داند که جام پیش رو اگر به تعویق نیفتد، آخرین فرصت برای اثبات توانایی هایش خواهد بود، به تنگی میدان واقف شده و حالا با رویکرد یحیی گل محمدی به فدراسیون فوتبال، بیش از هر زمان دیگری احساس خطر می کند. از قضا همین مورد آخر یعنی توافق فدراسیون با یحیی برای نیمکت نشینی تیم امید برای قلعه نویی خوب پیش نرفت. چرا که باعث ایجاد کدورت جدیدی بین او و مسئولان فدراسیون فوتبال شد.
من یک دستیار خارجی می خواهم
امیر قلعه نویی چندان به نقد اعتقادی ندارد. حتی اگر گفت که به انتقادات سازنده گوش می دهد، باز هم چندان متعهد به اصلاح مسائل نیست. یکی از چیزهایی که از روز اول پاشنه آشیل او شده دستیارانی است که در کنارش دارد. سال هاست که می گویند این دستیاران در سطح تیم ملی نیستند اما قلعه نویی معتقد است در این رشته حب و بغض وجود دارد و همکارانش از بهترین ها هستند. با این وجود عملکرد تیم ملی در جام جهانی که حتی از مرحله گروهی این دوره 48 تیمی هم صعود نکرد، باعث شد فدراسیون از اهرم فشار استفاده کند و قلانویی را که برای بقای نیمکت تیم ملی لازم است، بپذیرد تا با چند دستیارش خداحافظی کند. بنابراین قلعه نویی همکاری با آندو تیموریان و هومان افاضلی را محدود کرد تا فضا برای ورود دستیار خارجی باز شود. برخلاف آنچه از اظهارات اخیر وی مبنی بر عدم نیاز به تغییر در کادرفنی برمی‌آید، شنیده‌ها حاکی از آن است که او دو بار در نامه‌ای به مهدی تاج دلیل نیامدن دستیار خارجی تیم ملی را جویا شده است. جالب اینجاست که یحیی گل محمدی هم درگیر است و گویا امیر چندان راضی نیست که فدراسیون برای یحیی هزینه کرده است.
برای فسخ یحیی پول هست اما برای دستیار قلعه نه!
مشکلی که قلعه نویی اخیرا به آن اشاره کرد این است که فدراسیون به دلیل هزینه های دلاری نتوانست دستیار خارجی به تیم ملی بیاورد. اما اطراف قلانوی اعتراض کرده اند که چگونه فدراسیون پول دارد که قرارداد یحیی گل محمدی را با دوهوک عراق فسخ کند اما برای آوردن دستیار خارجی پولی ندارد؟ این سوالی است که فدراسیون را به واکنش واداشت و اعلام کرد رایزنی برای ورود امیر قلعه نویی دستیار خارجی در حال انجام است. با این حال به نظر می رسد قلانویی بیش از آنکه نگران دستیار خارجی باشد، نگران نزدیک شدن یحیی گل محمدی است. چرا که شنیده می شود او جایگزین احتمالی امیر در تیم ملی بزرگسالان است و منتظر آخرین لغزش امیر هستند.
مشکل فراتر از این است
امیر قلانویی در شرایطی کمی قبل از جام ملت های آسیا به یاد دستیار خارجی افتاد که همین حالا هم نشان داده بود که تیم ملی در حضور این خارجی ها حرف زیادی برای گفتن نداشت. امیر تا به حال 2 دستیار به نام های آنتونیو مانیکونه و آنتونیو گالیاردی داشته که هر دو قبل از جام جهانی به دلیل جنگ با او قطع همکاری کردند. اگرچه گالیاردی مدت کوتاهی با قلعهنویی همکاری کرد، اما مانیکونه مدت ها دستیار امیر بود. هر دوی آنها از مربیان سرشناس فوتبال ایتالیا بودند اما در ایران موفق نشدند. حالا این عدم موفقیت همان چیزی است که قلانوی باید بیشتر به آن فکر کند.
در واقع سوال اصلی این است که قلعه نویی با دستیار خارجی برای فوتبال ایران چه دستاوردی داشت که غیبت او می تواند مضر باشد؟ واضح است که استفاده از دانش روز فوتبال می تواند به هر سرمربی کمک کند. اما آیا قلعه نویی مردی است که از دستیار دیگری غیر از الهوی مشاوره بگیرد؟ در اینجا باید به همان بحث اصلی رسید و بررسی کرد که چرا تیم ملی در آن روزهایی که قلانوی دستیار خارجی داشت، نمایشی سینوسی و غیرجذاب داشت؟ اساساً هزینه کردن برای دستیار خارجی در دوره امیر قلعهنویی خروجی چندانی نداشت. چون ساختاری که او و رفقایش برای تیم ملی در نظر گرفته اند ناقص است. ساختاری که مبتنی بر بازیکنان قدیمی است و از نظر تاکتیکی توسعه نیافته است. دقیقاً به همین دلیل است که مشکل این روز و ماه و سال تیم ملی در دوران قلانوی بود و نه کمبود دستیار خارجی. مشکل، تفکر حاکم بر این گروه است که راه را برای تغییر بسته است.
