بعدی- اختلاف محمدباقر قالیباف با بخشی از طیف جریان اصولگرا، برخلاف آنچه که از تحولات اخیر مجلس و مواضع مختلف در مذاکرات می توان برداشت کرد، پدیده جدیدی نیست. این اختلافات که ریشه در رقابت های سیاسی و مدیریتی سال های گذشته دارد، اکنون با ورود کشور به شرایط جنگی و نقش قالی بافی در برخی پرونده های مهم سیاسی و دیپلماتیک ابعاد تازه ای پیدا کرده است.
بر اساس گزارش فردا، ناصر ایمانی، تحلیلگر سیاسی و فعال سیاسی اصولگرا. وی معتقد است که از دهه های گذشته بین طیف های مختلف اصولگرایی اختلاف نظر وجود داشته و نباید آن را به بحث مذاکره با آمریکا خلاصه کرد. وی در عین حال تاکید می کند که شرایط جنگ اقتضائات متفاوتی دارد و جریانات سیاسی باید تا پایان این شرایط اختلافات خود را کنار گذاشته و از تضعیف مسئولان کشور به ویژه رئیس مجلس و تیم دیپلماسی خودداری کنند.
اختلاف با قالیبافان ریشه در رقابت های قدیمی اصولگرایان دارد
ناصر ایمانی در گفتگو با به گزارش میهن تجارت. وی در خصوص اختلافات اخیر محمدباقر قالیباف با برخی از نمایندگان اصولگرای مجلس و اینکه آیا این اختلافات را باید نشانه انشعاب جریان اصولگرا دانست، گفت: نمی توان ادعا کرد که در جریان اصولگرا اختلاف نظر وجود ندارد، این اختلافات از گذشته وجود داشته و حتی ریشه آن را می توان در دهه 70 میان دو جریان اصلاحات جستجو کرد. در جریان اصولگرایی، گروه های مختلف دیدگاه های متفاوتی دارند.
به گفته وی: وجود اختلافات بین طیف‌های مختلف در یک جناح سیاسی موضوع جدیدی نیست و سابقه طولانی دارد و گاهی در مقاطع مختلف فردی به عنوان نماد یا شاخص این تفاوت‌ها مطرح می‌شود و به نظر می‌رسد که عمده‌ترین اختلاف مربوط به اوست؛ در حالی که در واقعیت، مشکل به تفاوت دیدگاه‌ها و رویکردهای سیاسی در آن جریان بازمی‌گردد.
وی با اشاره به تغییرات ترکیب جریان اصولگرایی در دهه 90 گفت: از دهه 90 به بعد با اضافه شدن طیف جدیدی به جمع اصولگرایان، اختلافات درونی این جریان بیشتر نمایان شد، البته این طیف ها از نظر تعداد جریان های بزرگی نیستند، اما به دلیل اختلافات سه گانه شان بیشتر به چشم می آیند، گاه به دلیل موقعیت های پرسروصدا، رقیب ها نیز بیشتر نشان می دهد. برجسته تر از آنچه در واقع وجود دارد.
ایمانی ادامه داد: ممکن است جریانی از نظر تعداد و حتی میزان نفوذ چندان گسترده نباشد اما به دلیل مواضع رسانه ای و سیاسی خود توجه بسیاری را به خود جلب می کند بنابراین نباید وزن واقعی این جریان ها را در مجموعه اصولگرایی صرفا بر اساس میزان پوشش رسانه ای قضاوت کرد.
ماجرای قالی بافی فقط به مذاکرات و سیاست خارجی مربوط نمی شود
این تحلیلگر مسائل سیاسی با اشاره به اینکه چرا در مقطع کنونی به اختلافات پیرامون قالیباف توجه بیشتری شده است، گفت: در مورد آقای قالیباف موضوع تا حدودی متفاوت و پیچیده تر است، ایشان چندین بار کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری بودند و از زمانی که برای ریاست مجلس نامزد شدند، برخی اختلافات و مخالفت ها با ایشان شکل گرفت، اما بخشی از این اختلافات مربوط به مردم و جهت گیری های سیاسی با ایشان است. در کنار آن مسائل شخصی و رقابت های مدیریتی نیز در شکل گیری این وضعیت بی تاثیر نبوده است.»
ایمانی تصریح کرد: اختلاف با قالیبافان موضوع جدیدی نیست که با جنگ یا مذاکرات اخیر ایجاد شده باشد و اگر در شرایط کنونی درگیر مسائل مربوط به جنگ، مذاکره و تبادلات دیپلماتیک نمی شدند، این اختلافات همچنان وجود داشت و مخالفت ها با وی از زمانی که کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری بود شروع شد، با افزایش نقش و جایگاهش در روند اصولگرایی ادامه پیدا کرد و پس از قوت گرفتن از مجلس، سخنانش قویتر شد.
وی با اشاره به اینکه اختلافات مدیریتی و سیاسی در مجلس نیز در تشدید این وضعیت نقش داشت، گفت: این اختلافات به تدریج افزایش یافت و به شرایط امروزی رسید و اکنون بحث جنگ، مذاکرات و تحولات سیاست خارجی نیز به آن اضافه شده است، بنابراین نمی توان همه اختلافات موجود را به مواضع اخیر قالیباف در بحث مذاکره یا مسائل سیاست خارجی نسبت داد.
در شرایط جنگی باید به اختلافات سیاسی پایان داد
این فعال سیاسی اصولگرا در پاسخ به این سوال که تداوم اختلافات داخلی اصولگرایان چه تاثیری بر فضای سیاسی کشور و روند مذاکرات خواهد داشت، گفت: به نظر من برخی از افراد مخالف و انتقاد از شخصیت سیاسی مانند قالیباف یا هر فرد دیگری نمی توانند شرایط جنگ را از شرایط صلح تشخیص دهند.
وی ادامه داد: این دو موقعیت الزامات کاملاً متفاوتی دارند و نمی توان با هر دو موقعیت با یک منطق سیاسی برخورد کرد، حتی در یک خانواده ممکن است اعضا با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند اما وقتی عامل بیرونی قصد ایجاد تعارض با آن خانواده را داشته باشد، اعضای خانواده اختلافات خود را کنار گذاشته و علیه آن عامل خارجی متحد می شوند. این یک اصل طبیعی و منطقی است که متاسفانه برخی افراد در فضای سیاسی کشور به آن توجه کافی ندارند.
وی با اشاره به مسئولیت قالیباف در شرایط کنونی گفت: مسئولیت هایی که آقای قالیباف در این مقطع بر عهده دارند صرفاً به دلیل سمت ریاست مجلس نیست، سوابق نظامی، سیاسی و مدیریتی ایشان نیز در واگذاری برخی از مسئولیت ها در شرایط جنگ موثر بوده است.
به گفته این تحلیلگر: حتی اگر رئیس مجلس هم نبود با توجه به سوابق و ویژگی هایش ممکن بود در این زمینه مسئولیت هایی را بر عهده بگیرد و در چنین شرایطی نباید اختلافات گذشته مانع همکاری و حمایت افرادی شود که مسئولیت های مهمی در حوزه امنیت و منافع ملی دارند و در زمان جنگ باید اختلافات سیاسی برای تامین امنیت کشور کنار گذاشته شود.
انتقاد از دولت و عراقچی در بحبوحه جنگ; الان زمان مناسبی نیست
ایمانی با تعمیم وضعیت قالیباف به سایر مسئولان کشور گفت: ممکن است برخی افراد یا جریاناتی با فردی مانند محسن رضایی از گذشته اختلاف داشته باشند، اما شرایط فعلی با گذشته متفاوت است، همچنین ممکن است گروهی از دولت یا شخص رئیس جمهور انتقاد کنند، اما در زمان جنگ باید از دولت و مجموعه آن حمایت کرد؛ «رئیس جمهور که در راس قوه مجریه است، ویژه رئیس جمهور است».
وی تصریح کرد: این به معنای نادیده گرفتن انتقادات نیست، بلکه بحث بر سر زمان و نحوه ارائه آن است، انتقادات را می توان در مجاری مناسب و حتی محرمانه مطرح کرد، اما نباید منجر به تضعیف دولت و رئیس جمهور در شرایط جنگی شود، این قاعده مختص ایران نیست و در سایر کشورها در شرایط جنگی و حفظ انسجام داخلی به ویژه حمایت از مسئولان داخلی مهم است.
وی در پایان با اشاره به انتقادات برخی جریانات سیاسی از عباس عراقچی گفت: شاید در گذشته برخی از آقای عراقچی انتقاد می کردند اما اکنون در رأس دیپلماسی کشور قرار گرفته و مسئولیت مهمی را بر عهده گرفته است و در چنین شرایطی زمان مناسبی برای ادامه اختلافات گذشته نیست و علناً باید انتقادات را برای تضعیف موضع دیپلماتیک مطرح کرد. شرایط جنگ و درگیری پایان می‌یابد و سپس می‌توانیم دوباره درباره اختلافات سیاسی و دیدگاه‌های مختلف بحث کنیم.»
