ایران چگونه می تواند سهمیه های آسیایی خود را حفظ کند؟

به گزارش میهن تجارت، فوتبال ایران با سابقه درخشان و افتخارات فراوان در آسیا، همواره یکی از قطب های اصلی این قاره بوده است. این موقعیت باعث شد تا بتوانیم با بالاترین سهمیه در مسابقات باشگاهی AFC شرکت کنیم و استعدادهای برتر خود را به نمایش بگذاریم. اما در سال های اخیر رقابت برای حفظ سهمیه های آسیایی شدت گرفته و ایران برای حفظ این جایگاه با چالش های جدیدی مواجه شده است.

کاهش سهمیه آسیایی ایران در برخی سال ها نشان از چالش های جدی تری دارد. این موضوع تنها به عملکرد فنی تیم ها مربوط نمی شود، بلکه به عوامل ساختاری و مدیریتی نیز مربوط می شود که نیاز به بررسی و بهبود دارد.

زیرساخت سخت افزاری؛ یک چالش قدیمی با تأثیرات جدید

یکی از مهم ترین چالش های فوتبال ایران نبود زیرساخت های به روز و استاندارد است. بسیاری از ورزشگاه های کشور فاقد چمن مرغوب و امکانات مناسب هستند. این موضوع روی کیفیت بازی ها و عملکرد بازیکنان تاثیر منفی می گذارد و تیم های حاضر در رقابت های حساس آسیایی را با مشکل مواجه می کند. به عنوان مثال، زمین های نامناسب باعث می شود بازیکنان با احتیاط بیشتری بازی کنند، به خصوص در بازی های مهم، تا از آسیب دیدن جلوگیری کنند. این احتیاط و بازی محتاطانه روی نتایج تیم ها در مسابقات بین المللی تاثیر منفی می گذارد.

علاوه بر این کمبود امکانات تمرینی و استادیوم های استاندارد مانعی جدی برای رشد فوتبال ایران محسوب می شود. در حالی که کشورهای رقیب مانند عربستان سعودی و امارات سرمایه گذاری زیادی در زیرساخت های ورزشی خود انجام داده اند، ایران همچنان با مشکلات قدیمی دست و پنجه نرم می کند. بهبود این زیرساخت‌ها نه تنها به ارتقای کیفیت فنی تیم‌ها کمک می‌کند، بلکه زمینه جذب بازیکنان و مربیان باکیفیت‌تر را فراهم می‌کند و به تیم‌های ایرانی امکان رقابت بیشتر در سطح آسیا را می‌دهد.

مشکلات مدیریتی در افت ورزش کشورمان موثر بوده است

سید مهدی سید صالحی کارشناس فوتبال وی در خصوص کاهش سهمیه نمایندگان ایران در آسیا به خبرنگار ایمنا گفت: امسال چمن ورزشگاه های کشورمان وضعیت خوبی نداشت و نمایندگان کشورمان در آسیا هم نتایج قابل توجهی کسب نکردند. در هر صورت باید منتظر ماند و دید چه پیش خواهد آمد. همچنین تکلیف سهمیه های آسیایی ایران مشخص نیست و با توجه به اینکه نمایندگان کشورمان همچنان شانس صعود دارند، نمی توان در این خصوص نظر قطعی داد.

وی می افزاید: بی شک مشکلات مدیریتی در افت ورزش کشورمان نسبت به سایر تیم های آسیایی بسیار موثر است چرا که در فوتبال ایران مدیر ورزشی کارآمدی وجود ندارد و بیشتر مدیران را مدیران غیرورزشی تشکیل می دهند که در نهایت منجر به تصمیمات اشتباه می شود. و استخدام مربیان و بازیکنان بی کیفیت خارجی، همه اینها روی فوتبال کشورمان تاثیر گذاشته است.

مدیران غیرورزشی بلای جان ورزش ایران هستند

این کارشناس فوتبال با اشاره به نقش مدیریت در روند نزولی فوتبال ایران تصریح می کند: مدیریت غیر فوتبالی و دخالت دلالان باعث شده تا بازیکنان بی کیفیت و گران قیمت خارجی در لیگ برتر حضور داشته باشند چرا که ما مدیران غیرورزشی هستند و با ورزش آشنا نیستند. .

وی ادامه می دهد: فوتبال ایران درگیر نام های معروف بازیکنان است، اگر این بازیکنان سرشناس هنوز کیفیت بالایی داشتند، در اروپا یا کشورهای حاشیه خلیج فارس به کار حرفه ای خود ادامه می دادند. بنابراین این اتفاقات منفی که در فوتبال کشورمان رخ داده به دلیل دخالت دلالان و مشکلات مدیریتی است. در سال های گذشته بازیکنانی چون عمادرضا و جانواریو نام آشنا نبودند اما کیفیت بالایی داشتند و خوزستان در فصل جاری با خرید بیفوما استقلال خود را ثابت کرده است. خرید بازیکنان خارجی باکیفیت با قیمتی ناچیز امکان پذیر است زیرا این بازیکنان به دنبال اثبات توانایی های خود هستند. در دهه 80 خارجی های باکیفیتی مثل ابراهیم توره در فوتبال ما بازی می کردند، به هر حال هر چه جلوتر می رویم مبلغ قرارداد بازیکنان و مربیان، مشکلات مدیریتی و دخالت دلال ها در فوتبال بیشتر می شود و همه اینها. دست به دست هم داده اند تا فوتبال ایران افول کنند. کند

سیدصالحی درباره تاثیر قانون سقف بودجه می گوید: در فوتبال ایران برخی قوانین بدون فکر و برنامه ریزی وضع می شود اما پس از مدتی به دلیل بی فایده بودن حذف می شود. چون این تیم ها درآمدزایی ندارند و برای جلوگیری از شکایت بازیکنان و بستن پنجره نقل و انتقالات باید قانون سقف بودجه در نظر گرفته شود.

وی خاطرنشان می کند: در کشور ما با هدف رصد این موارد، قانون سقف بودجه وضع شد، اما موثر واقع نشد. به نظر من این قانون زمانی عمل می کند که ضرری به باشگاه ها نخورد و همه مدیران باشگاه بر سر مبلغ قرارداد توافق کردند.
از سوی دیگر کنفدراسیون فوتبال آسیا قانون خرید بازیکنان خارجی را آزاد کرده است و به همین دلیل مبارزه با تیم های آسیایی مانند الهلال برای نمایندگان ایران سخت خواهد بود، زیرا آنها با هدف تجارت اقدام به خرید بازیکنان خارجی کرده اند. و کسب نتیجه در تورنمنت های معتبر بین المللی.

این کارشناس فوتبال با اشاره به اهداف اقتصادی فوتبال می گوید: نگاه همه کشورها به فوتبال اقتصادی است و تیم هایی مانند رئال مادرید و بارسلونا با خرید مربیان درجه یک دنیا به دنبال کسب درآمد هستند به همین دلیل فوتبال علاوه بر اهداف فرهنگی، اقتصادی را نیز دنبال می کند. اهداف کشورهای میزبان جام جهانی از طریق این اهداف اقتصادی به دنبال مطرح شدن نام خود در رسانه ها و افزایش بودجه مالی کشورشان هستند و به فکر درآمدزایی هستند.

وی یادآور می شود: بنابراین همه این اقدامات بر اساس برنامه ریزی بلندمدت انجام شده است و به همین دلیل کشوری مانند عربستان با خرید ستاره های فوتبال جهان خود را به همه ورزش دوستان در سراسر جهان معرفی کرد تا درآمدزایی داشته باشد. .

محدودیت بودجه در سال های گذشته و تاثیر آن بر رقابت پذیری تیم ها

سال گذشته، قانون سقف بودجه که هزینه باشگاه ها را به 7 میلیون دلار در هر فصل محدود می کرد، چالش بزرگی را برای تیم های ایرانی ایجاد کرد. این قانون در شرایطی که تیم‌های رقیب با صرف هزینه‌های هنگفت و جذب بازیکنان مشهور بین‌المللی، جایگاه خود را بالا می‌بردند، از حضور تیم‌های ایرانی جلوگیری می‌کرد. به عنوان مثال باشگاه های عربستانی با پرداخت دستمزدهای بالا به بازیکنانی مانند رونالدو و نیمار توانستند جذابیت و سطح فنی لیگ خود را به میزان قابل توجهی افزایش دهند.

اگرچه این سقف بودجه اخیرا برداشته شده است، اما آثار محدودیت های مالی گذشته همچنان پابرجاست و تیم های ایرانی برای تطبیق با شرایط جدید به زمان نیاز دارند. افزایش بودجه به تنهایی کافی نیست. باشگاه های ایرانی باید در استفاده بهینه از این منابع و جذب بازیکنان و مربیان باکیفیت تلاش بیشتری کنند تا فاصله ایجاد شده با سایر کشورها را جبران کنند.

سرمایه گذاری کافی برای فوتبال انجام نشده است

مجتبی فریدونی، مدیرعامل سابق ذوب آهن وی در گفتگو با خبرنگار ایمنا می گوید: علل ساختاری به دو دسته نرم افزاری و سخت افزاری تقسیم می شوند. از جمله مشکلات نرم افزاری می توان به مشکلات آکادمی ها و عدم برنامه ریزی صحیح در فوتبال کشور اشاره کرد. به جز باشگاه های بزرگی مانند سپاهان، پرسپولیس و فولاد، سایر تیم ها به فکر آکادمی نیستند و سرمایه مناسبی به تیم تزریق نمی کنند.

وی تصریح می کند: مثال برای بخش سخت افزاری فوتبال کشورمان همین کیفیت چمن و زمین در کشورمان است. باشگاه های بزرگ کشور در حال حاضر زمین مناسبی ندارند. وقتی این زیرساخت ها در کشور نباشد، فوتبالیست در کشور توسعه پیدا نمی کند.

مدیر سابق ذوب آهن خاطرنشان کرد: قانون محدودیت بودجه نیز بی تاثیر نبوده است. این محدودیت تنها چهار تیم را محدود کرده است. باشگاه های دیگر مانند ذوب آهن، نساجی و خیبر چنین پولی برای خرج کردن ندارند. حتی اگر این قانون سقف بودجه برداشته شود باز هم تیم های ایرانی نمی توانند با تیم های عربستانی و قطری رقابت کنند.

مجتبی فریدونی در پایان بیان می کند: به طور کلی تمام مشکلات تیم ها بی پولی و سرمایه کافی برای فوتبال است. تیم های عربستانی با قیمت های نجومی بازیکن جذب می کنند، کل بودجه تیم های ایرانی به 20 میلیون دلار هم نمی رسد.

مدیریت برنامه ریزی نشده؛ مانعی برای پیشرفت

یکی از مشکلات اصلی فوتبال ایران نبود مدیریت منسجم و برنامه ریزی دقیق در سطوح مختلف است. لیگ برتر ایران برخلاف لیگ های حرفه ای دیگر کشورها با مشکلاتی چون وقفه های بدون برنامه، تعویق های ناگهانی و عدم ثبات در برگزاری مسابقات مواجه است. این مشکلات باعث شده لیگ برتر ایران نتواند همان کیفیت و ثبات لازم را برای آماده سازی تیم ها برای حضور در رقابت های آسیایی داشته باشد.

مثلا در ایران مسابقات لیگ معمولا هفته ای یکبار برگزار می شود اما در زمان هایی که نمایندگان ایران در مسابقات آسیایی حضور دارند، لیگ به طور ناگهانی و بدون برنامه منظم برای چند هفته تعطیل می شود. این تعطیلات ناگهانی و برنامه ناپایدار بر آمادگی فنی تیم ها و همچنین کیفیت کلی لیگ تاثیر منفی می گذارد. نیاز به اصلاحات مدیریتی و برنامه ریزی دقیق تر برای برگزاری لیگ یکی از ضروریات فوتبال ایران است تا تیم های ایرانی با آمادگی و نظم بیشتری در رقابت های آسیایی حاضر شوند و نتایج بهتری کسب کنند.

غفلت از پیشرفت؛ داستان خرگوش و لاک پشت در فوتبال آسیا

فوتبال ایران زمانی یکی از قدرتمندترین و موفق ترین تیم های آسیا بود. اما در سال های اخیر برخی کشورها با برنامه ریزی و سرمایه گذاری مستمر توانسته اند از ایران پیشی بگیرند. داستان خرگوش و لاک پشت وضعیت فوتبال ایران را به خوبی توصیف می کند: در حالی که ایران زمانی در صدر قرار داشت و با اطمینان از سایر رقبای آسیایی جلوتر بود، برخی کشورها با جدیت و پشتکار پیشرفت کرده اند و اکنون با ما فاصله زیادی دارند. .

این کشورهای رقیب با سرمایه گذاری در زیرساخت ها، جذب بازیکنان و مربیان باکیفیت و توجه به علم روز فوتبال توانسته اند مقام های برتر آسیا را از آن خود کنند. فوتبال ایران اگر می خواهد به جایگاه گذشته خود بازگردد باید به آینده نگاه کند و با برنامه ریزی دقیق و سرمایه گذاری مناسب جایگاه شایسته خود را بازیابد.

لزوم بازگشت به مسیر پیشرفت و تقویت زیرساخت های داخلی

با تمام چالش هایی که فوتبال ایران در راه حفظ جایگاه خود در آسیا دارد، هنوز استعدادهای زیادی در کشور وجود دارند که می توانند با حمایت درست و مدیریت کارآمد جان تازه ای به تیم های ما ببخشند. تقویت زیرساخت های ورزشی و ارتقای کیفی امکانات اولین گام برای بازگشت به مسیر پیشرفت و حضور مقتدرانه در رقابت های آسیایی است. این اقدام نه تنها می تواند سطح رقابت های داخلی را بالا ببرد، بلکه چهره بهتری از فوتبال ایران را به نمایش بگذارد.

حرکت به سمت توسعه پایدار و برنامه ریزی بلندمدت

حمایت از استعدادها و زیرساخت ها تنها بخشی از مسیر موفقیت است. ما همچنین به یک برنامه ریزی طولانی مدت و مستمر نیاز داریم تا نه تنها با رقبای قدرتمند آسیایی رقابت کنیم، بلکه از آنها پیشی بگیریم. تجربه کشورهای پیشرو به ما نشان می دهد که توسعه پایدار و سرمایه گذاری در مدیریت و زیرساخت تنها راه رسیدن به قله های موفقیت است. با چنین نگاهی، فوتبال ایران می تواند بار دیگر به عنوان قطب آسیا ظاهر شود.