کارگاه «اقتباس در سینما، از مسیح کردستان تا غریب» با حضور محمدحسین لطیفی کارگردان در پنجمین روز از چهاردهمین جشنواره عمار در سینمای فلسطین برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری دانشجو، در ابتدای این نشست، محمدحسین لطیفی سخنان خود را از ابتدای کار خود در تلویزیون و سینمای جمهوری اسلامی آغاز کرد و سپس به فیلم سینمایی «غریب» که برگرفته از کتاب بود رسید. “مسیح کردستان”.
لطیفی با بیان اینکه در ابتدا قصد داشتند سریالی درباره شهید بروجردی بسازند، اظهار کرد: قرار بود سریالی درباره شهید بروجردی بسازیم که نشد و در نهایت به فیلم سینمایی «غریبه» ختم شد. باید بگویم هیچ کدام از ما بازیگران اصلی فیلم فکر نمی کردیم با توجه به هزینه ها و شرایطی که وجود داشت می توان سریال مناسبی ساخت. اقتباس روش بسیار خوبی برای سریال است. خیلی ها می خواستند اقتباس یک فیلم سینمایی را ادامه دهند، اما نتوانستند، زیرا حجم اطلاعاتی که این اقتباس در اختیار فیلمسازان قرار می دهد زیاد است و نمی توان آن را به یک فیلم محدود کرد و باید سریالی ساخت تا عدالت را رعایت کند. به محتوا.
وی در ادامه افزود: عنصر «کشف» در فیلم غریب غایب است. در واقع چیزی که مخاطب را وادار به کشف و حدس زدن خود کند وجود نداشت و اطلاعات با ریتم نسبتاً سریعی در اختیار مخاطب قرار می گرفت.
لطیفی درباره بهترین بازه زمانی برای شناخت شخصیت شهید گفت: آن بازه زمانی جنگ 22 روزه بهترین بستر را برای به چالش کشیدن شخصیت اصلی فیلم و نمایش بهتر آن به مخاطب فراهم کرد. بالاخره با تمام کشمکش ها، نوشته ما آماده و ساخته شد، اما واقعاً کار بسیار سختی بود، زیرا حتی اجازه شلیک فشنگ تمرین در پادگان صفر شیش را نداشتیم، زیرا اگر صدای تیراندازی به بیرون از پادگان می رفت، مردم فکر می کردند در خیابان ها درگیری وجود دارد و با توجه به التهابات جامعه خوب نیست. به هر حال باز هم می گویم که کار سختی بود به خصوص اینکه به دلیل شرایط التهابی جامعه 23 روز کار نکردیم و باید هر چه زودتر کار را به جشنواره می رساندیم.
کارگردان فیلم سینمایی «غریب» درباره صحت این اثر گفت: این اثر بسیار به واقعیت نزدیک است چرا که مطالعه و تحقیق زیادی روی شخصیت اصلی فیلم انجام شد و تنها دو سه سکانس بود. که به خاطر درام، با آن داستان مرتبط بودند.” اضافه کردیم و کاملا درست بود. حتی دختر شهید بروجردی، «سمیه خانم» هم در جریان فیلم بود.
لطیفی درباره ارادت به حضرت عیسی مسیح (ع) گفت: در مورد اصطلاح «مسیح کردستان» باید بگویم که شخصاً به خاطر شخصیت برجسته حضرت مسیح (ع) که از او به خاطر صلح، دوستی و صلح یاد می شود، ارادت خاصی داشتم. این موضوع حتی در قرآن هم آمده است و شخصیت شهید بروجردی در فیلم و سیلی که در مسجد می خورد اما برای انتقام خشم خود را کنترل می کند جذاب به نظر می رسد. من همیشه این شهید بزرگوار را یک قهرمان می دیدم. یک قهرمان زمانی متولد می شود که شما خود را بسیار کوچکتر از او ببینید. او برای من یک قهرمان بود، به همین دلیل می خواستم فیلمش را بسازم. بگذار خودم را خراب کنم؛ زمانی که توانستم با این شهید ارتباط برقرار کنم، می خواستم سهمی داشته باشم، چون پرونده شهید بروجردی 15 و 16 سال بود که باز بود و هیچکس نتوانسته بود فیلم را تمام کند، اما توانستم موفق شوم. و خدا را شکر برای ساخت فیلم.
وی با بیان اینکه گاهی استراحت و صبر برای موفقیت لازم است، گفت: از سال 62 کارگردانی را رها کردم و از سال 74 دوباره با فیلم شروع کردم و در این 12 سال آموختم و کار زیادی کردم تا اینکه فیلمساز شدم. فیلمساز باید باور کند که برای انجام کار فرهنگی آمده است. اگر به هر دلیل دیگری وارد این عرصه شود نمی تواند موفق باشد و ادامه دهد.
لطیفی توصیه دوستانه ای به سینماگران جوان کرد و گفت: تا می توانید سیاسی نشوید. ببینید هنر آمد تا مردم را بسازد، اما سیاست آمد تا نابود کند. شما باید هدفی برای ویدیوهای خود داشته باشید. حتی فیلم های خنده داری که می ساختم حرفی برای گفتن داشت. پس یادتان باشد که سیاسی نباشید. مدیرانی که سیاسی بودند الان دیگر با مردم ارتباط ندارند و شاید خیلی ها حتی نامشان را به خاطر نداشته باشند.
لطیفی درباره فیلم سفارشی گفت: کار سفارشی یعنی چه؟ وقتی می گویند لطیفی سفارش سفارشی می دهد، می بینند چه چیزی ساخته می شود، حتی اگر پیشنهاد شده باشد، من خودم می خواستم و به آن اعتقاد داشتم که آن را درست کردم و خیلی از سفارش هایی را که شما قبول ندارید، قبول نکردم. درباره برای ساختن یک فیلم باید در آن فضا باشم تا ببینم و بشنوم تا بتوانم کارگردانی کنم. اگر نباشم، نمی توانم.
لطیفی سخنان خود را با چند انتقاد کلی به صدا و سیما پایان داد و گفت: واقعیت این است که در بحث مدیریت فرهنگی ضعف شدیدی داریم. چند کارگاه تخصصی در زمینه های مختلف مرتبط با سینما برگزار شده است؟ چرا چنین هزینه ای دریافت نمی شود؟ من اگر رئیس صدا و سیما بودم، اول اموال صدا و سیما را می فروختم و صد سال با آن برنامه می ساختم. آن سازمان عریض و طویل چه سودی دارد؟ کل با یک ساختمان 12 طبقه مونتاژ شده است. همه اینها جز مخارج تجاری است که زندگی آنها را می گیرد. البته اشتباه نکنید؛ این حرف های من گلایه نیست، انتقاد است.
