اکنون ظاهراً تغییراتی در این آیین نامه از جمله محدودیت زمانی نمایش داده خواهد شد. تغییراتی که روح الله سهرابی مدیرکل نظارت بر اکران سازمان سینمایی در آخرین جلسه شورای صنفی اکران روز یکشنبه هشتم بهمن ماه با حضور همایون اسعدیان (رئیس شورای صنفی اکران) برگزار شد. محمد احمدی (نماینده تهیه کنندگان)، حبیب اسماعیلی (نماینده پخش کنندگان)، رضا سعیدی پور و سجاد نوروزی (نمایندگان انجمن سینماگران)، سیدعلی طباطبایی نژاد (کارشناس اکران) و مصطفی کمیجانی (معاون نظارت سازمان سینمایی) گفتند: و رقابت فشرده قابل پیش بینی در این زمینه و به منظور حمایت از تمامی آثار روی اکران و توسعه عدالت فرهنگی، لازم است با اصلاح و به روز رسانی آیین نامه اکران، با توجه به صرفه جویی در سینما، شرایط مناسبی برای نمایش فیلم ها فراهم شود. دست و عدالت در غربالگری از سوی دیگر. انجام دهید.» در تماس با حاضران در این جلسه برای گفتوگو درباره «اصلاح و بهروزرسانی آییننامه غربالگری»، به همایون اسعدیان ارجاع شدیم که منجر به عدم پاسخگویی اسعدیان شد.
به گزارش هم میهن، اما شایعات حاکی از تغییر در محدودیت زمانی اکران است. به گفته محمدرضا لطفی، کارگردان و منتقد سینما، این اتفاق در نهایت برای فیلم های کمدی سودمند است. ژانری که این روزها سینمای ایران را اسیر خود کرده و اگر گزارش شود در فاصله دو ماه مانده به پایان سال، طبق اطلاعات ثبت شده در سامانه سمفا، فروش سینمای ایران از مرز 960 میلیارد تومان عبور کرده است. ، نیمی از این فروش برای دو فیلم است. کمدی است و سهم سینمای اجتماعی و تجربی در این امر بسیار ناچیز است و سینمای ارگان نیز به لطف حمایت دولت راه خود را طی می کند.
هزار میلیارد شدن با رعایت نکردن مقررات
برخی از دست اندرکاران اکران فیلم در ایران معتقدند آیین نامه قبلی اکران فقط روی کاغذ نوشته شده بود و منافع سینماگران و سینماداران در سال جاری در اجرا نشدن این آیین نامه بوده و اگر قرار بود اجرا شود، ایرانیان. سینما فروش هزار میلیاردی را نمی دید. . چرا که مثلاً «فسیل» باید حداکثر ظرف مدت سه ماه از اکران سینما حذف می شد، در حالی که این کار انجام نشد و اکران «فسیل» از 3 اسفند 1401 ادامه داشت. این اظهارنظرها تا اینجا ادامه دارد. که برخی معتقدند اگر قرار بود آیین نامه فعلی اکران اجرا شود، باید درهای سینمای ایران را تخته می زدند. چون مقرراتی واقع گرایانه نیست و در یک نگاه کلی، سقف نمایش همه آثار را – صرف نظر از ژانر آنها و بدون توجه به محبوبیت مردم – تعیین می کند.
نکته دیگری که این بازیگران به آن اشاره می کنند تعدد سالن های سینمایی است مثلا در شهر تهران به دلیل بازگشایی بسیاری از سالن های سینما که خواه ناخواه بهانه کم بودن سالن ها و الزام را از بین می برد. برای جایگزینی آثار جدید با کارهای قبلی سوال این بازیگران در مقابل محدودیت محدودیت زمانی اکران در آیین نامه قبلی این است که در یک سال چند فیلم مورد استقبال مردم قرار می گیرد و چرا باید برای این تعداد کم محدودیت ایجاد کرد؟
شنیده ها حاکی از آن است که با اصلاح و به روز رسانی که روح الله سهرابی، مدیرکل نظارت بر اکران سازمان سینمایی در آیین نامه اکران عنوان کرده است، فیلم ها به مدت 7 هفته روی اکران سینما می روند و در صورت فروش خوب، ادامه خواهند داشت. تا 7 هفته دیگر غربالگری شود. و بعد از این دو 7 هفته اگر باز هم فروششان خوب باشد اکرانشان در پردیس های شش سال به بالا ادامه خواهد داشت. بدیهی است در میان آنها فیلم های کمدی مورد پسند قرار می گیرند که همواره با انتقاد بخشی از اهالی سینما همراه بوده و می توانند با سهولت و بی دغدغه تری به اکران خود ادامه دهند.
کمدی هایی که فضای اجتماعی را می بلعد
محمدرضا لطفی کارگردان و منتقد سینما در پاسخ به اینکه به نظر او آیین نامه اکران سینمای ایران با چه مشکلاتی مواجه بوده و با «اصلاح و به روز رسانی آیین نامه اکران» شاهد چه تغییرات و تحولاتی هستیم؟ وی به همایهان گفت: آنچه در حوزه اکران سینمای ایران شاهد آن هستیم با آیین نامه اکران کاملا متفاوت است، بنابراین آنچه مهم است فقط آیین نامه نیست که خروجی آن است، در غیاب سبدی متنوع از فیلم های مختلف. سینمای ایران را می توان شامل چهار نوع سینما دانست که چهار نوع سینمای شناخته شده عبارتند از؛ آثار کمدی، ارگانیک، اجتماعی و هنری یا تجربی است که در این میان بزرگترین افتخار حاصل اکران دو نوع اخیر است. انواع؛ اجتماعی و هنری بوده است، اما این دو نوع فیلم به دلیل اتفاقاتی که در حال رخ دادن است – از جمله گران شدن روند تولید به دلیل ورود بیش از حد تولیدکنندگان کارناوال و حذف فیلم ها، توسط ژانر کمدی بلعیده شده است. تولید کنندگان کارناوال
علاوه بر این، سخت گیری هایی که برای فیلم های اجتماعی در کنار تحولاتی که در سال های اخیر رخ داده، باعث شده این گونه آثار سینمایی از جامعه باقی بماند و عملا دیگر چیزی به نام سینمای اجتماعی وجود ندارد. مجموع این اتفاقات باعث شده دو گونه مهم که مایه افتخار سینمای ایران بودند روز به روز بیشتر کنار گذاشته شوند. ضمن تاکید بر اینکه مخالف اکران فیلم های کمدی نیستم و معتقدم این فیلم ها صنعت سینمای ایران را متحول می کند، اما کنار گذاشتن دو ژانری که در گرو موفقیت سینمای ایران بود و سرلوحه قرار دادن ژانر کمدی قطعا برای آن مضر است. سینمای ایران.
لطفی با اشاره به دو گونه دیگر; وی ادامه داد: فیلم های ارگانیکی که تکلیفشان مشخص است و نه مخاطب و نه فروش برایشان مهم است و به اصطلاح در موردشان از عبارت سود در تولید استفاده می کنند، این یعنی تولیدکنندگان چنین فیلم هایی. فیلم ها از روند تولید سود می برند و این آثار را تولید می کنند تنها به این دلیل که نهادهایی مانند بنیاد سینمایی فارابی، حوزه هنری، موسسه تصویر شهر، موسسه اوج و… بلانی برای خود و مافوق خود آماده می کنند. آنچه باقی می ماند سینمای کمدی است که به دلیل حذف ژانرهای دیگر و در صورت عدم رقابت محض، عملاً باعث شده تا بخشی از تماشاگران تصور کنند سالن سینما همان استندآپ حسن ریوندی است. در حالی که مخاطبان آثار سینمایی برای حس خوب یا فکر کردن به سینما می رفتند و فیلمی که هر دوی این کارها را با هم انجام می داد گل می زد، اما مخاطبی که الان به سینما می رود همان مخاطبی است که از آنجا، او تماشای تئاتر آزاد و کنسرت حسن ریوندی.
این روند خروجی اکران ماست و به نظر من با این خروجی هر آیین نامه ای که نوشته شود و هر اصلاح و تغییری که در آیین نامه قبلی انجام شود به نفع این سینمای گیر کرده بین دو نوع کمدی یا کمدی نخواهد بود. عضو. »
در هر صورت «اصلاح و به روز رسانی آیین نامه غربالگری» نیاز به عزم و اراده جدی برای ایجاد تغییرات در خروجی مذکور دارد. اعم از اینکه چنین تصمیمی وجود داشته باشد یا نباشد، مستلزم گذشت زمان است; اما تجربه زیسته دست اندرکاران سینما نشان می دهد که همه اینها معمولا در حد حرف باقی می ماند و به مرحله اجرا نمی رسد.
