۳۳کیلومتر گل، در مسیر بهار تازه

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، کسانی که بهمن سال ۵۷ را در ایران دیده اند کم نیستند، اما نسلی که در سال های بعد به دنیا آمده اند، تنها می توانند به دیده ها و شنیده های دیگران و یا اسناد و روایت های بازمانده از آن دوران، روزنامه ها رجوع کنند. و مطبوعات داخلی و خارجی یکی از بهترین اسناد موجود برای سفر به روزهای پرشور بهمن 57 و گام نهادن در کنار مردمی است که یکی از بزرگترین انقلاب های تاریخ را رقم زدند. سفر با روایات، سفری تاریخی با ترکیبی از واژه هاست که امروز ما را به دوازدهم بهمن 57 می برد.

از دو روز پیش فرودگاه تهران افتتاح شده و موج فرار آمریکایی ها از ایران به اوج خود رسیده است. کمیته استقبال از امام خمینی (ره) که چندی پیش تشکیل شد، برنامه های خود را در روز ورود امام خمینی (ره) به ایران اعلام کرد و مردم مشغول تدارک روز استقبال هستند و سرانجام در 12 بهمن 57 پس از آن سال‌های تبعید، امام به ایران بازگشت. خاک وطن مانده و ماندگارترین تیتر تاریخ روزنامه نگاری ایران شکل می گیرد، تیتر دو کلمه است: «امام آمد».

روایت های بازگشت امام خمینی (ره) به ایران و سخنرانی تاریخی ایشان در بهشت ​​زهرا(س) محور اصلی دو روزنامه کیهان و اطلاعات است.

من مشت به دهان این دولت می زنم

عکس اصلی کاهان به لحظه خروج امام خمینی از هواپیما اختصاص دارد و در کنار آن جملات مهم دیگری از ایشان در سخنرانی دوازدهم بهمن درج شده است: «تا زنده ایم نمی گذاریم. وجود ما به مزه آمریکا می رود.”، “آقای ژنرال، جناب سرلشکر، شما نمی خواهید مستقل باشید؟ می خواهید نوکر باشید؟”، “ما می خواهیم کشور سیستم داشته باشد.” خلق ملت»، «از رده های نظامی که به مردم پیوستند تشکر می کنیم»، «با رای مردم دولت و مجلس تشکیل می دهم»، «ما مخالف سینما، تلویزیون و رادیو نیستیم، مخالف فحشا هستیم» “وحدت کلمه رمز پیروزی است، آن را از دست ندهید”

«من مشت به دهان این دولت می زنم» جمله کلیدی امام خمینی در سخنرانی بهشت ​​زهرا است که تیتر یک دوازدهم بهمن کهان شد. امام در بخشی از این سخنرانی تاریخی که عنوان کاهان نیز به آن اشاره دارد، فرمودند: «پنجاه سال است که در خفقان بودیم، مطبوعات نداشتیم، رادیو درستی نداشتیم، نداشتیم. تلویزیون مناسب نداشتند، نه خطیب می توانست صحبت کند، نه اهل منبر، نه امام جماعت می توانستند آزادانه به کار خود ادامه دهند، نه هیچ یک از اقشار ملت نتوانستند به کار خود ادامه دهند و در زمان او همان خفقان در راه بالاتر مانده و مانده است و الان هم نصف خفقان او که مانده نصف این خفقان هم هست ما می گوییم خود آن شخص، دولت آن شخص، مجلس آن شخص – همه اینها است. غیرقانونی است و اگر به این کار ادامه دهند، مجرم هستند و باید محاکمه شوند و ما آنها را محاکمه خواهیم کرد.»

وی خطاب به شاپور بختیار، نخست وزیر وقت، قاطعانه اعلام کرد: من دولت تعیین می کنم! من مشت به دهان این دولت می زنم! من دولت را تعیین می کنم! من با حمایت این ملت دولتی تعیین می کنم! من چون ملت من را قبول دارند… این آقا خودش را هم قبول ندارد! رفقا او را قبول ندارند، ملت او را قبول ندارند، ارتش هم قبول ندارند. فقط آمريكا از اين حمايت كرده و فرستاده، به ارتش دستور داده كه از اين حمايت كند. انگلیس هم از این حمایت کرد و گفت باید از این حمایت کنید. آدمی که نه ملت قبولش دارد و نه هیچ یک از اقشار ملت، هر چه می گویید، او را قبول ندارند، بله، یک عده بدجنس را دارند که به خیابان می آورند! از خودشان است که این بدجنس ها فریاد می زنند و این حرف ها را می زنند. اما این ملت است، این ملت است… می گوید در یک مملکت دو دولت نمی شود! خب، این واضح است؛ یک کشور دو دولت ندارد ولی دولت غیرقانونی باید برود. شما غیر قانونی هستید! حکومتی که ما می گوییم حکومتی است که متکی به آرای ملت است. متکی به حکم خداست. یا باید خدا را انکار کنی یا ملت! این آدم باید سر جای خودش بنشیند! یا اینکه گروهی از بدخواهان را مجبور به کشتار این ملت به دستور آمریکا و دیگران کنند».

کیهان در گزارش های خود از بازگشت امام به وطن با عنوان 33 کیلومتری گل در راه بهار نو می نویسد: «از مهرآباد تا بهشت ​​زهرا شاخه های سرخ و سفید گل در دست مردم بود. ، کیلومتر به کیلومتر.” این صف طولانی بهار سیاسی ایران بود. تا قبرستان شهدا، تا دوران تاریخ معاصر… و در تمام این 33 کیلومتر، دستانی در سه ردیف در دو طرف راه امام، زنجیر انسانی، وصل مشت و انگشتان بود. پیام وحدت و نوید آن

کیهان در اولین نسخه خود با تیتر «در شهرها مردم تلویزیون را شکستند و به خیابان انداختند»، عنوان کرد. ماجرا از این قرار است که دولت بختیار قول داده بود ورود امام به کشور را از رسانه ملی پخش کند، اما پس از گذشت تنها چند دقیقه از پخش زنده، به دلیل حمله نظامی به رسانه ملی، این برنامه متوقف شد. این امر به قدری خشم مردم را برانگیخت که برخی از آنها تلویزیون را شکستند.

روایت خبرنگار اطلاعات از داخل هواپیمای امام

این گزارشگر ویژه مشاهدات خود از داخل هواپیمای ایرفرانس 747 از پاریس به تهران را اینگونه روایت کرد: هواپیما در حال آماده شدن برای برخاستن است، سرمیهماندار از مسافران می خواهد در طول پرواز از سر دادن هرگونه شعار خودداری کنند. روزنامه نگاران خارجی همه در مورد این سفر صحبت می کنند، آنها جدی هستند یا با صلیب روی سینه شوخی می کنند. قبل از اینکه امام به آنها پیغام بدهد که این سفر خطرناک است تعدادشان به 600 نفر می رسید اما بعد از این پیام تعدادشان به 150 نفر رسید!

خبرنگار روزنامه «تدات» همچنین به برگزاری نماز جماعت در این پرواز اشاره کرد که «همه ایرانیان» در آن شرکت کردند و پس از آن به چند خبرنگار اجازه عکسبرداری داده شد.

نویسنده گزارش همچنین درباره آخرین دقایق پرواز این هواپیمای ویژه می نویسد: «به محض فرود، مشکلی پیش آمد زیرا دوباره بلند شد و دوباره به آسمان رفت. پس از گمانه زنی در مورد احتمال عدم اجازه فرود و شاید پرواز مجدد به پاریس، زمانی که هواپیما پس از دقایقی دوباره در فرودگاه مهرآباد ظاهر شد و به زمین نشست، «این بار مسافران ایرانی و خارجی هواپیما همگی الله اکبر گفتند». خبرنگار این روزنامه در وقایع نگاری خود از لحظه پیاده شدن آیت الله خمینی از هواپیما می نویسد که وی صبر کرد تا خبرنگاران پیاده شوند و سپس «۵۰ همراه ایرانی از جمله آیت الله خمینی» وارد فرودگاه مهرآباد شدند.

داستان نیویورک تایمز در 12 فوریه

عبور خودروهای نظامی از میدان ونک: نیویورک تایمز گزارش داده است که خودروهای نظامی در اطراف شهر تردد می کنند. یکی از گزارش ها می گوید که او قطاری از خودروهای نظامی را دید که بیش از دو مایل از میدان ونک می گذشت و مملو از سربازان مسلح بود. 78 دستگاه جیپ، 12 دستگاه تانک چیفتن، چند تانک سبک اسکورپیون و چندین دستگاه آمبولانس از جمله این خودروها بود.

نوار مشکوک صدای شاه: نیویورک تایمز گزارش داده است که یک کپی از نوار را که ادعا می شود صدای شاه است به دست آورده است، اما هنوز نتوانسته است صحت آن را تایید کند. این نوار و ترجمه انگلیسی آن توسط بهمن شاله‌ور، یکی از اعضای جبهه ملی در اختیار تایمز و سی‌بی‌سی قرار گرفته است. سی‌بی‌اس گفت که سه کارشناس صدا تایید کردند که صدا واقعاً صدای کینگ است. در این نوار که قبل از خروج شاه از کشور ضبط شده است، او از سران ارتش می خواهد که «یک جنگ داخلی طولانی ایجاد کنند» تا شاه فرصت بازگشت به کشور و به دست آوردن قدرت را بدهد.

از زمان دریافت نوار تایمز، این روزنامه چندین بار برای احراز هویت صوت خود تلاش کرده است. دو دیپلمات ارشد در سفارت ایران در واشنگتن گفتند که این می تواند صدای شاه باشد، اما مطمئن نیستند. سازمان اطلاعات و امنیت آمریکا اعلام کرده است که از وجود این نوار که ادعا می شود یک هفته قبل از خروج شاه تهیه شده است، اطلاعی ندارد. چندین متخصص صدا از جمله اسکار طوسی رئیس موسسه تشخیص صدا دانشگاه ایالتی میشیگان گفت که این صدا بدون شک با صدای پادشاه در نوارهای دیگر مطابقت دارد.

در این نوار سخنان شاه طوری شروع می شود که انگار این اولین بار نیست که در دوره من چنین وضعیتی پیش می آید. ما باید از تجربیات پدرم درس بگیریم. او می گوید پس از بازگشت لطف خداوند به قدرت، «نیروی انتظامی بزرگ تری جایگزین ساواک می شود». باید ارتش را از عناصر ناراضی پاک کرد و اشتباهات قبلی را تکرار نکرد. او در این نوار می‌گوید: «نباید به ملت بیش از حد آزادی داد زیرا ظرفیت این هدیه بزرگی را که من به آنها داده‌ام ندارند».

این تنها بخشی از روایت‌های موجود از بازگشت تاریخی امام خمینی (ره) به میهن بود، بازگشتی که پس از 14 سال غربت رخ داد و با استقبال پرشور مردمی مواجه شد که از 12 بهمن تا 22 بهمن ماه با پشتوانه حضور امام فصل جدیدی را آغاز کرد. در تاریخ ایران عزیز اثر گذاشتند.