معاون رئیس جمهور به تازگی با یک تنش امیدوار کننده و البته کل گرا “مذاکرات برنده با منافع ملی” صحبت کرده است و قول داده است که مذاکرات “در اسرع وقت” خواهد بود و “بازیهای گسترده” برای فعالان اقتصادی خواهد داشت.
اما سوال اصلی این است: آیا دولت چهاردهم در آستانه همان مسیری است که قبلاً دولت روحانی را به پرتگاه سرمایه سیاسی و بی اعتمادی عمومی سوق داده است؟
در یازدهمین تجربه دولت ، خطای استراتژیک در مدیریت انتظارات عمومی ، به ویژه با اصطلاحاتی مانند “آفتاب” ، “برنج گلابی” و وعده “بلند کردن تحریم ها” آشکار شد. حسن روحانی یک پروژه سیاسی مبتنی بر اغراق در دستاوردهای آینده ایجاد کرد ، نه اینکه به روایتی واقع گرایانه و تدریجی توافق بپردازد. پروژه ای که به سرعت در مقابل واقعیت های پیچیده تر و شایع تر از آنچه ارتقا یافته بود ، سقوط کرد.
سرانجام ، نه تنها وعده های اقتصادی به نتیجه رسید ، بلکه روحانی به جای پذیرش سهم خود ، آدرس بحران را به “برخی داخل” داد. این رویکرد نه تنها به بلند کردن تحریم ها کمک کرد ، بلکه انسجام ملی را در یک مسیر فرسایش قرار داد.
در حال حاضر ، نشانه هایی از ورود دوباره به همان جاده لغزنده وجود دارد. تعداد نجومی “هزار میلیارد دلار سرمایه گذاری ایالات متحده” ، که گفته می شود محصول خیال برخی محافل داخلی است ، نه تعامل بین المللی واقعی ، دوباره در فضای رسانه می چرخد. در عین حال ، وعده های مبهم و مزخرف “باز شدن قریب الوقوع” ، بدون جزئیات مکانیسم ، شرایط یا ضمانت های اجرایی آن وجود دارد.
اگر دولت چهاردهم ، مانند سلف خود ، در مهندسی افکار عمومی با وعده های غیرقابل تحمل به دام بیفتد ، اکنون باید نگران فرسایش سرمایه اجتماعی ، تضعیف گفتمان کارآمد و شکاف فزاینده بین دولت و ملت باشد. دولت را زیر آوار انتظارات موج غیرواقعی و غیر ضروری به زمین نزنید. سرمایه اجتماعی را با وعده هایی که صرفاً مصرف رسانه ها است ، نگیرید. آنچه حتی برخی از مشاوران پزشکی سابق هشدار دادند.
محمد فازلی ، که در طول انتخابات مشاور ریاست جمهوری بود ، در یک توییت نوشت: “درگیری پنج ساله ایالات متحده -ایران نمی تواند در یک روز یا حتی چند هفته حل شود. بیایید انتظارات مذاکره را افزایش ندهیم و فشار تیم مذاکره را افزایش ندهیم.” مدیران ارشد دولت روحانی نوشتند: “در دور اول مذاکرات ، هیچ فتح صورت نمی گیرد و فقط شرایط روانشناختی اداره می شود. اما ؛ ؛ “ایران ثابت کرده است که ما می توانیم با وجود دشمنی بی خبر ، متجاوزان ، مخالفان و اسرائیل ، مذاکره شریف برای توافق پایدار داشته باشیم.”
منبع: روزنامه خراسان
