ارهتصاد۲۴- بورس اوراق بهادار تهران روز سه شنبه با کاهش شرکت ها معامله شد. معاملات بازار سهام در هفته های اخیر کاملاً تحت تأثیر مسئله مذاکرات قرار گرفته است و این باعث شده است که در روزهای اخیر به بازار افزایش یابد و قیمت های خود را در کل خود تجربه کند و دامنه 5 میلیون دلاری را فتح کند. رویکرد بازار به این مرز روانشناختی باعث افزایش عرضه در کل بازار سهام شده است.
از طرف دیگر ، فضای روانی مثبت که در بازار شکل گرفته است. وی در حال حاضر از بازار دور است و هم اکنون ابهامات مذاکرات نقش اساسی در بورس اوراق بهادار تهران دارد.
بازار لنزهای آمار
در معاملات دیروز در بورس اوراق بهادار تهران ، این شاخص 4.9 درصد کاهش یافت و به 1 میلیون دلار و 2000 دلار عقب نشینی کرد. نماینده همزمان 1.5 درصد از قد خود را از دست داد و به کانال 1000 رسید. شاخص فارکس نیز 4.9 درصد کاهش یافت. علاوه بر این ، در معاملات دیروز ، ارزش معاملات میکرو مارکت به 1.5 میلیارد دلار رسیده و 1،8 میلیارد تومان پول واقعی از بازار سهام حذف شد.
ارزش معاملات در سطوح بالا
ارزش خرد میکرو -مارکت به بیش از 5000 میلیارد دلار یک چیز مثبت برای بازار محسوب می شود. اگر بازار در همان محدوده می تواند حجم و ارزش معاملات را تجربه کند. به لطف همان تقاضا ، می توان امیدوار بود که از 5 میلیون دلار عبور کند ، که ارزش معاملات بالا را در بازار ایجاد می کند.
جعبه های اهرم در تمرکز
علیرغم سنگ بنای شرکتها ، معاملات صندوق اهرم در روزهای اخیر به طور گسترده مورد استقبال قرار گرفته است. دیروز 1.5 میلیارد دلار صندوق اهرم بین خریداران و فروشندگان اعطا شد. بیشتر این صندوق ها به سقف های تاریخی ژانویه رسیده اند و به نظر می رسد که در روزهای آینده می تواند مجدداً سقف را بشکند.
روانشناسی
شاخص بورس اوراق بهادار تهران بار دیگر به دامنه حساس 5 میلیون نفر نزدیک شده است. مانند تجربه قبلی در ژانویه ، این منطقه نه تنها شرکت کنندگان در بازار را به خود جلب کرده است ، بلکه عرضه و احتیاط معامله گران را افزایش داده است. این رفتار یک پدیده ساده اما بهم پیوسته به نام روانشناسی اعداد است. جایی که اعداد خاص ، مانند یک میلیون ، 1 میلیون دلار و 5 میلیون دلار ، فراتر از مفهوم عددی آنها ، تبدیل به ذهنی و تصمیم گیری می شوند. در بازارهای مالی ، شماره های رند همیشه جایگاه ویژه ای دارند.
بیشتر بخوانید: چگونه شاخص سهام در مرز روانشناختی عقب نشینی کرد؟
این اعداد به طور ناخودآگاه در ذهن سرمایه گذاران به عنوان نقاط مقاومت یا پشتیبانی شکل می گیرند و دلیل اصلی آن نوع دید روانشناختی انسان از اعداد کامل است. رسیدن به یک شماره رند ، احساس موفقیت یا ترس از تغییر روند در ذهن معامله گران را به همراه می آورد. به خصوص در بازاری مانند بورس اوراق بهادار تهران ، که بخش بزرگی از فعالان آن است. اکنون شاخص سهام دیگری در آستانه عبور از مرز 5 میلیون واحد است. مرزهایی که در گذشته یک مانع روانی بوده است ، جهت بازار را تغییر داده است.
در چنین نقاطی ، معامله گران حرفه ای و حتی تازه وارد به طور ناخودآگاه تمایل به حفظ سود و کاهش ریسک دارند ، زیرا به طور کلی اعتقاد بر این است که رسیدن به شاخص به تعداد زیادی می تواند نشانه جهت بازار باشد. افزایش عرضه در چنین مناطقی نه تنها یک تصمیم تحلیلی بلکه یک رفتار جمعی است که از ترس از عقب ماندن یا ترس از تصحیح قیمت ناشی می شود. دقیقاً مانند رفتار مسافر که هنگام نزدیک شدن به قله ، سرعت خود را کاهش می دهد تا زمین را در زیر پاهای خود بهتر کند. معامله گران همچنین در مناطق عددی خاص محافظه کارتر هستند.
علاوه بر این ، شاخص در اقتصاد ایران به نمادی از اعتماد به نفس عمومی در بازار سرمایه تبدیل شده است. در حقیقت ، شاخص صعودی یا نزولی یک سیگنال روانشناختی قوی برای همه فعالان اقتصادی و رسانه ای است ، به یک دلیل ، هر بار که این شاخص به مرزهای روانشناختی جدید نزدیک می شود ، موج تجزیه و تحلیل و حدس و گمان در مورد ادامه یا شروع تصحیح افزایش می یابد. همان جو ذهنی خود موج عرضه را تقویت می کند ، بنابراین در وضعیت فعلی که شاخص در مرز 2 میلیون واحد نوسان دارد. رفتار محتاطانه بازار بازار ، به جای ریشه در تحلیل اساسی ، نشانه ای از واکنش طبیعی ذهن سرمایه گذاران به حساس ترین است. واکنشی که کم و بیش در تمام بازارهای جهان تکرار می شود. سرانجام ، عبور از این مانع روانی نیاز به تغییر در انتظارات اساسی و تزریق اعتماد به نفس در مسیر سیاست های اقتصادی و سیگنال های بزرگ دارد. از آنجا که تنها اطمینان از آینده سودآوری شرکت ها و ثبات اقتصادی می تواند بازرگانان را متقاعد کند که از این اوج روانی عبور کنند.
دامنه های بسته ، یک بازار بی جان!
بیش از هفت ماه از تصمیم بحث برانگیز بورس اوراق بهادار برای محدود کردن دامنه معاملات به 2 درصد مثبت و منفی گذشته است. این تصمیم ، در نگاه اول ، به عنوان ابزاری برای کنترل هیجان و جلوگیری از سقوط بازار معرفی شد ، اما در عمل اثرات و پیامدهای دیگری داشت. در کوتاه مدت ، این سیاست ممکن است بتواند حاوی نوسانات و هیجان های شدید با قیمت ها باشد ، اما در دراز مدت هیچ ارتباطی با کاهش جذابیت بازار ، کاهش حجم معاملات و خشک کردن نقدینگی ندارد.
بیشتر بخوانید: آیا رشد سهام ادامه دارد؟
بازار سرمایه ذاتاً مبتنی بر عرضه و تقاضا است و نوسانات قیمت شاخص اصلی بازار است. هنگامی که قیمت ها در یک قاب محکم و بسته محصور می شوند ، واکنش بازار به اطلاعات ، تجزیه و تحلیل و حتی تحولات اساسی از بین می رود. کارهایی که باید به سرعت قیمت گذاری شوند و بر اساس واقعیت های اقتصادی در صف های طولانی به دام می افتند ، این به معنای کاهش کارایی بازار است. در روزهایی که بورس شاهد تورم بالا ، تغییر نرخ بهره و تحولات مختلف سیاسی و اقتصادی است. دامنه های محدود به عنوان مانعی برای گردش طبیعی قیمت ها عمل می کنند. این محدودیت های مصنوعی باعث می شود بازار نتواند با شرایط جدید سازگار شود. در نتیجه ، صف فروش به یک پدیده دائمی تبدیل شده است و جذابیت معامله گران ، به ویژه سرمایه گذاران کوتاه مدت ، به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.
از طرف دیگر ، محدود کردن دامنه ها به 2 درصد منجر به تصحیح قیمت گذاری و فرسایش روند تجارت شده است. در این شرایط ، سرمایه گذاران به جای تجزیه و تحلیل اساسی و تصمیم گیری معقول ، در حال شکار صف ها و بازی با نوسان روزانه هستند ، که این باعث افزایش خطر بازار شده و باعث ایجاد آسیب پذیرتر از سرمایه گذاران می شود. یکی از دلایل رشد بازار در دوره های قبلی این نقدینگی بالا و امکان تجارت قیمت رایگان بود. چیزی که امروز با سیاست دامنه بسته از بین رفته است. بازار بدون نقدینگی یک بازار مرده است. بازاری که خریدار و فروشنده کمتر به آن اشاره می شود ، زیرا در صورت لزوم هیچ تضمینی برای انتقاد نقد وجود ندارد.
سرانجام ، باید اعتراف کرد که دامنه ها ابزارهای کنترل کوتاه مدت هستند و نمی توانند یک راه حل پایدار برای تعمیق بازار باشند. اگر هدف سیاستگذاران یک بازار پویا و جذاب باشد ، ما باید به سمت کاهش تداخل گرامری و تقویت زیرساخت های تجزیه و تحلیل و شفافیت حرکت کنیم. محدود کردن نوسانات قیمت طبیعی. بازاری که مجاز به رشد و نزول نیست ، نمی تواند اعتماد به نفس و سرمایه جدیدی را به خود جلب کند.
منبع: دنیای اقتصاد
