داستان بندر عباس یکی از آن داستانهای کامل است که باید از زوایای مختلف خوانده شود و خوانده شود. هیچ لایه ای نباید دور بماند و حتی یک صفحه از رسانه ها نباید غیرقابل خواندن باشد.
براساس تجارت اخبار ، روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: مقامات در مواضع مختلف ، به ویژه امنیت و قضایی ، باید آن را با تمام ظرفیت و ظرفیت خود بپردازند ، و نه موهایی که باید روی مو حساب شود.
از همه مهمتر ، بازسازی اعتماد عمومی. آنچه ما در این داستان تجربه کرده ایم “بی اعتمادی به ناخودآگاه جمعی” را نشان داد. اختلالات اخبار رسمی و رسانه ها. کاهش سرمایه اجتماعی رسانه ها یک شبه اتفاق نیفتاده است. شتاب این کاهش با ضرب اعتماد ضرب می شود ، اما ساختار افکار عمومی یک بار پلاسکو برای فروپاشی نیست. به حدی اتفاق افتاده است که “ناخودآگاه” ما چنان با اعتقادات منفی اشغال شده است که “آگاهی” ما شگفت زده می شود!
ما راه طولانی داریم تا بتوانیم این سقط جنین را از بین ببریم و رسانه های خبری کارت شناسایی و رسانه ها را احیا کنیم. به این ترتیب نیز می توان به دام افتاد. ممکن است برخی از افراد بسته شوند ، اما گره خورده نمی تواند در ذهن مردم باز شود. راه اطلاعات صریح ، صادقانه ، شفاف و قابل اعتماد است.
آنچه می توان از جامعه و حتی گزارش ها درک کرد این است که ما فرصتی را برای “اول” بسیار ساده از دست می دهیم. وقتی دیگران ذهن عمومی را اشغال کردند ، ما فقط می خواهیم سعی کنیم آن را آزاد کنیم. واضح است که موفقیت برای جبران شکست ما کافی نخواهد بود. مقامات محترم که بعضی اوقات اخبار را دوست دارند باید بدانند که این خبر قابل ترسیم نیست. این خبر لایس و ناپایدار است. نمی توان گفت آنها می گویند آن را به طور دقیق اطلاع ندهید ، و این را برای همه اشتباه می کند تا آن را درست انجام دهند. بله ، اخبار را نمی توان در امان قرار داد.
هر داستان خود گزارش شده است. در حوض ، اولین مورد خود هوا است ، اولین خبر ، حتی اگر هیچ روزنامه نگار آن را پرداخت نکند. سپس رسانه ها باید بیایند و لایه های بعدی را ورق کنند. انتشار رسانه های رسمی مکان را برای حوزه رسانه ای شبه سکسیک باز می کند. این شایعه جایگزین اخبار می شود. بدانید و بدانید که شایعات مانند کرونا نیست که آن را به یک واکسن تبدیل کند. سرطان نوعی بدخیم است که به سرعت “متائیک” برای کل جامعه است. این “جامع” به گونه ای است که می توانیم بنشینیم و برنامه ریزی کنیم که چه بگوییم یا چه بگوییم. خبرهای حق ، صریح و سریع باید به همراه این حادثه به جامعه منتقل شود. نه این ، آنها این کار را خواهند کرد که مردم ما خبر خانه خود را از رسانه های خارجی دریافت کنند. نه رسانه های حرفه ای و صادق بلکه از رسانه های بیمار. آنها همچنین شبکه ای از ویروس را در ذهن مخاطب قرار می دهند. در این میان ، IRIB ، که بودجه وی در حال افزایش است ، باید خط مقدم اطلاعات باشد. همه ما باید در فرایند اطلاعات به موقع امتحان کنیم تا راه تهدید این فرصت را باز کنیم.
منبع: روزنامه جمهوری اسلامی
