یکی از جامعه شناسان معتقد است: همدلی اجتماعی در رویدادهای تلخ همبستگی جامعه ایران را نشان می دهد ، اما اگر واقع بینانه به نظر برسیم ، تکرار این وقایع می تواند مردم را به سمت فاجعه سوق دهد و از غم و اندوه استقبال کند. یعنی مشارکت اجتماعی در عزاداری بیش از شادی است.
براساس اخبار تجاری ، ما عزاداری زیادی را تجربه کرده ایم. از سالها جنگ و بمباران گرفته تا حوادثی مانند سیل و زمین لرزه ، از تلخ پلاسکو تا کلانشهر ، از تصادف هواپیمای مسافربری PS752 گرفته تا تصاویر بیماران کرونا بی شماری ، اکنون آتش سوزی که به بندر عباس افتاد. ما اصلاً عزاداری کرده ایم. در ضمن ، بیشتر و دیگران کمتر.
نکته این است که این عزاداری جمعی نشانگر یکنواختی است. فرقی نمی کند که نقطه جغرافیایی این حادثه اتفاق افتاده باشد ، فرقی نمی کند که عزاداران با چه زبانی و گویش صحبت می کنند ، مهم نیست که کیش و دین هر یک از آنها چیست. این عزاداری در تارپود تجزیه می شود. به همین دلیل در عزاداری بندر عباس ، مردم در میدان رشت و شمع های سبک جمع می شوند. این همان است که در عزاداری بندر عباس ، کامیون داران در استانهای مختلف لباسهای سیاه. به همین دلیل جشنواره کوچه برای قلب سوخته بندر عباس با “شروا” بسته خواهد شد.
ممکن است مردم ما زندگی و مشکلات خود را داشته باشند ، اما هر زمان که نیاز به کمک به هموطنان خود داشته باشد ، وقتی سیل کمک های عمومی به مناطق سیل و زلزله می رود -اکنون همه سعی می کنند تا حد ممکن به بندر بندر کمک کنند. او یک بار شیشه ای برای دستگاه های آسیب دیده ، دیگری از لورستان ، اردبیل ، اراک و غیره می فرستد.
تبدیل عزاداری جمعی به همدلی اجتماعی یکی از نقاط قوت جامعه ایران است
فرید میرزی ، جامعه شناس و محقق اجتماعی ، به این امر اخبار تجاری او می گوید: “یكی از نقاط قوت جامعه ما تبدیل شدن به عزاداری جمعی در همدلی اجتماعی است.” اگرچه این عزاداری می تواند اثرات مخرب اجتماعی و روانی بر جامعه داشته باشد ، اما در مورد همدلی اجتماعی بسیار کاهش می یابد. “با این حال ، همه این شرایط موقتی است و تجربه نشان داده است که وقایع و وقایع در حافظه جمعی ما ماندگار نیستند.”
تکرار این وقایع می تواند مردم را به سمت تراژدی سوق دهد و از غم و اندوه استقبال کند / خاطره جمعی مردم نوعی عزاداری است.
“همدلی اجتماعی در وقایع تلخ ، همبستگی جامعه ایران را نشان می دهد ، اما اگر بخواهیم واقع بینانه به نظر برسیم ، تکرار این وقایع می تواند روحیه مردم را به سمت فاجعه و غم و اندوه استقبال کند ؛ یعنی مشارکت اجتماعی در عزاداری بیش از شادی است.”
محقق اجتماعی توضیح می دهد: “ما چندین وقایع تلخ را پشت سر گذاشته ایم.” از زمین لرزه رودبر و مانژیل تا بم ، از مرگ تاج تا سیل. “خاطره جمعی مردم نوعی عزاداری است ، شاید به همین دلیل است که ما در مواقع فاجعه بیشتر از خوشبختی آماده هستیم.”
جلال همدلی را در خوشبختی نیز تجربه کنید
جامعه شناس با اشاره به تأثیرات منفی عزاداری بر پویایی اجتماعی ، می گوید: “عادت غم و ترجیح آن برای خوشبختی متأسفانه سالها در جامعه ما نفوذ کرده است.” مردم ما به جای داوطلب شدن برای شرکت در خوشبختی جمعی ، آماده اندوه جمعی هستند. “
وی ادامه می دهد: “یک بار فقط با اعلام سازمان انتقال خون در مورد نیاز بندر عباس به گروه های خونی در همه شهرها ، یک خط طولانی از انتقال خون شکل می گیرد ، جلال همدلی ؛ اما آرزو می کنم که بتوانیم در روزهای خوب سرزمین خود این شکوه همدلی را تماشا کنیم.”
میرزی در بخش دیگری از صحبت های خود توضیح می دهد ، با اشاره به اینكه افزایش عزاداری از جامعه امید می گیرد: “متأسفانه ، در سالهای اخیر ما تلخی زیادی را به خود جلب كرده ایم.” این افزایش در تجربیات تلخ و عزاداری می تواند از جامعه امید بگیرد و جامعه ای كه ناامید شود مطمئناً پیشرفت نخواهد كرد. “
خوشبختی جمعی را تحریم نکنید
محقق اجتماعی ادامه می دهد: “متأسفانه ، برخی از افکار در جامعه ما در تلاشند تا شادی جمعی را تحریم کنند و مردم را به سمت عزاداری جمعی سوق دهند.” “آنچه قبل از جشنواره کوچه اتفاق افتاد ، از این افکار ناشی شد ، در حالی که دیدیم وقتی فاجعه بندر عباس رخ داد ، جشنواره به طور خودجوش و به افتخار مردم آن خط بود.”
در پایان ، وی توضیح می دهد: “بهترین راه برای حفظ روحیه جمعی در جامعه این است که مردم را برای این شرایط تصمیم بگیرند. خوشبختی جمعی در جامعه به معنای افزایش روحیه و امید در بین مردم است.” دقیقاً همانطور که عزاداری جمعی باعث می شود مردم به همدلی بپردازند ، خوشبختی جمعی می تواند به همبستگی منجر شود که به حل مشکلات و مشکلات در جامعه کمک می کند. “
