یا تسهیلات ودیعه مسکن از پس غول اجاره‏‌بها بر می‏‌آید؟ – میهن تجارت

براساس اخبار تجاری ، قدرت وام اجاره ای برای تهران ، کلانشهرها و شهرهای کوچک اندازه گیری شد. مطالعات نشان می دهد که در شهرهایی که “بالاترین هزینه اجاره” وجود دارد ، تأثیر پوشش وام کمترین است. اعتبار تسهیلات مصوب پنج برابر “عملکرد بانکها” در سال گذشته بانک ها است که بعید به نظر می رسد تحقق یابد.
سقف جدید تسهیلات سپرده گذاری مسکن ، که البته از انتشار بانک ها برای هفته ها است ، فقط بخش کوچکی از هزینه اجاره را در بر می گیرد. در حقیقت ، معاینه واقعی امکانات مسکن ، عدم وام اجاره نامه را نشان می دهد ، که حتی “افزایش پرداخت ماهانه مستاجران را افزایش می دهد”. قدرت پوشش وام باید با بررسی سقف شناور در کلانشهرها ، مراکز استانی و شهرهای متوسط ​​و کوچک اندازه گیری شود. در حالی که نرخ اجاره در سراسر کشور در سال گذشته بیش از 40 درصد افزایش یافته است ، میانگین کشور بازار اجاره 347 میلیون جلوتر و 12 میلیون دلار اجاره ماهانه است.

بر اساس یک مورد ، بر اساس پرونده های موجود در بازار ، میانگین اجاره نامه در تهران 16 میلیون اجاره ماهانه و 600 میلیون پول و در مناطق کلانشهر 400 میلیون جلوتر و یک اجاره ماهانه 14 میلیون تومان ، در پایتخت های استانی ، 250 تا 300 میلیون تومانی جلوتر و 12 میلیون اجاره ماهانه و 23 میلیون ماهانه ماهانه است.

بررسی موردی از هزینه اجاره ، وام و میزان پوشش در پول قبلی نشان می دهد که سقف جدید وام وام مسکن در تهران ، مراکز استانی و شهرهای کوچک فقط نیمی از پول برای تأمین پول را دارند و سقف های اجاره ای در شهرها با “تفاوت اجاره شهری” هماهنگ نیستند و درصد از پوشش وام به طور قابل توجهی نوسانات است. سقف امکانات سپرده در تهران و کلانشهر حدود 50 ٪ ، 66 ٪ در مراکز استانی و شهرهای کوچک 60 درصد “پیش از مونه” را در بر می گیرد. یک معاینه دقیق تر نشان می دهد که قدرت وام برای پوشش کل “هزینه های اجاره مسکن” ، یعنی ماهانه و اجاره ماهانه ، تنها حدود 30 ٪ دارد.

در بررسی های ما ، ما سه دلیل برای کمترین قدرت پوشش وام بانکی توسط بانکها و عدم توانایی آنها در افزایش سقف وام مسکن تا 80 ٪ از اجاره ها را مطرح می کنیم. ابتدا ، کمترین میزان پرداخت اقساط به دلیل “اعتبارسنجی” انجام شده توسط بانک ها و سپس تعیین سقف کلی برای پرداخت تسهیلات در هر بانک به دلیل کنترل کمی ترازنامه ها و تکمیل این سقف برای برخی از بانک ها. همچنین دارای امکانات وظیفه ای است ، به خصوص در مورد موضوعی مانند وام وام. بنابراین ، تحقیقات میدانی نشان می دهد که تسهیلات مسکن دولت نتوانسته است هدف خود را برای کاهش بار مالی برای مستاجران کاهش دهد. مستاجران کم درآمد در صف وام وام ، که عمدتاً به شبکه بانکی وصل نمی شوند ، بر خلاف برخی از گیرنده های امکانات اجاره ای غیر مصرف ، از رسیدن به تسهیلات باقی می مانند و آن را مستقیماً برای پول نمی پسند. مستاجرین به ترتیب 16 میلیون ، 12 میلیون و 5 میلیون دلار در تهران ، در تهران ، کلانشهرها و شهرهای کوچک پرداخت می کنند.

بنابراین ، این تسهیلات تنها 10 ٪ از سپرده ها را برای درآمد کم پوشش می دهد ، که این اولین پوشش برای محدود کردن بانک ها در منابع و ترازنامه ها و دیگر ناتوانی در پرداخت مردم و مستاجران در پرداخت ماهانه است. به طور کلی ، پوشش نیمی از “قبل از” وام اجاره ای ، کمک مالی “مؤثر” به مستاجران نیست ، زیرا پس از کار سخت توسط وام تنها 50 ٪ از پول تحمل شده است ، هزینه مستاجران به مستاجران تحمیل می شود و استفاده از وام برای “پول ماهانه” ماهانه پرداخت می کند. یعنی علاوه بر اجاره ماهانه ، حدود 7 میلیون وام به هزینه ماهانه مستاجران اضافه می شود.

البته برخی از مستاجران وام را به دلیل نیاز به پول برای تأمین مالی پیش رو ، که “حدود 5.7 میلیون دلار در ماه” از سایت دریافت می کنند و اجاره ماهانه آنها را کاهش می دهند ، وام می گیرند.

در همین حال ، “پشتیبانی اعتبار” از مستاجران کم درآمد تا 100 ٪ در فرانسه و انگلیس پوشش می دهد. در انگلستان ، 100 ٪ هزینه اجاره نامه برای درآمد کم پوشش داده می شود و در فرانسه وام کم پرداخت می شود و خانه های اجاره ای حمایتی با 30 درصد کمتر از بازار به مستاجران فقیر داده می شود. در حالی که بودجه اجاره مسکن انگلیس 1.4 ٪ از تولید ناخالص داخلی است ، این رقم در ایران تنها حدود 0.2 درصد از تولید ناخالص داخلی است. سال گذشته حدود 34 وام در بازار مسکن پرداخت شد. امسال ، با این حال ، حجم وجوه در نظر گرفته شده برای پرداخت مستاجران به مستاجران 400 است که در صورت پرداخت کامل ، می تواند به یک سوم از همه مستاجران برسد.

منبع: دنیای اقتصاد