پایگاه نظامی باگرام ، در نزدیکی شهر قدیمی باگرام ، در 2 کیلومتری جنوب غربی چاریکار ، پایتخت استان پاروان در شمال افغانستان ، متعلق به سربازان آمریکایی در طول اشغال پنج ساله افغانستان بود.
براساس اخبار تجاری ، روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:
در نیمه دوم آوریل ماه گذشته ، خبرهایی درباره استفاده مجدد از پایگاه نظامی باگرام افغان توسط ارتش آمریكا با فرود هواپیماهای نظامی در پایگاه وجود داشت. این خبر بلافاصله توسط سخنگوی دولت خود اعلام شده طالبان رد شد ، اما اطلاعات قابل اعتماد متعاقب آن گزارش شد و مشخص شد كه انكار دولت خودكار شده مصلحت است و هیچ پایه ای ندارد.
پایگاه نظامی باگرام ، در نزدیکی شهر قدیمی باگرام ، در 2 کیلومتری جنوب غربی چاریکار ، پایتخت استان پاروان در شمال افغانستان ، متعلق به سربازان آمریکایی در طول اشغال پنج ساله افغانستان بود. فرودگاه نظامی ، یا به عنوان افغان ها ، به دلیل نزدیکی به ایران و همسایگان شمالی افغانستان ، فرصت ویژه ای برای استفاده از اشغالگران آمریکایی برای اشراف در کشورهای همسایه در منطقه داشت و اکنون بازگشت سربازان آمریکایی به فرودگاه باگرام با هدف چنین استفاده ای است.
فرودگاه نظامی باگرام در دوره ای که ارتش سرخ افغانستان را اشغال کرد توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق ساخته شد. انتخاب این مکان برای ساختن یک پایگاه نظامی توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق به دلیل نزدیکی به مرزهای اتحاد جماهیر شوروی ، که شامل جمهوری های آسیای میانه بود ، و از طرف دیگر ، به دلیل نزدیکی به مرز شرقی ایران قبل از انقلاب اسلامی حساس بود. این حساسیت یک امتیاز مهم برای اتحاد جماهیر شوروی در رقابت نظامی با ایالات متحده در آن زمان بود.
حال سؤال اساسی این است که ارتش ایالات متحده پس از پنج سال حضور در باگرام به این پایگاه نظامی بازگشت؟ اگر به این سؤال بپیوندیم که عزیمت ایالات متحده از افغانستان در ماه آگوست براساس توافق با گروه تروریستی طالبان تکیفیری بود و پاسخ دادن به گروه تروریستی تکفیری طالبان آسان تر خواهد بود.
براساس توافق نامه دوحه ، طالبان به نمایندگی از ایالات متحده در افغانستان قدرت را به دست گرفتند و با دلارهایی که هر ماه ایالات متحده را دریافت می کنند و پشتیبانی از واشنگتن دریافت می کند ، در همان چارچوب ایالات متحده فعالیت می کند. مواضع خود اعلام شده طالبان علیه رژیم صهیونیستی ، شورشیان تحریر الشام که سوریه را با حمایت ایالات متحده و اسرائیل اشغال کرده اند ، و تهاجمی و جنایاتی که صهیونیست ها در لبنان ، سوریه و فلسطین مرتکب می شوند کاملاً مطابق با گروه هستند.
بسیاری از محققان منطقه بر این باورند که طالبان علی رغم ظواهر آن ، بزرگترین خطر برای همسایگان افغان ، به ویژه ایران است. اگر وضعیت جدید باگرام را در ایالات متحده در نظر بگیریم ، خطر طالبان را نمی توان نادیده گرفت. غفلت مقامات ایرانی خطر طالبان از شگفتی های دیپلماسی است که هیچ توجیهی ندارد. هنوز مشخص نیست که این مخاطبان برای حل معما طالبان با باگرام چقدر نیاز دارند؟
منبع: روزنامه جمهوری اسلامی
