توبی متسون، استاد دانشگاه بریستول و نویسنده کتاب «خلیفه و امام: ساختن تسنن و تشیع» در مقاله ای در مجله فارین افرز نوشت: «مشخص است که جنگ در غزه دیگر محدود به اسرائیل و حماس نیست، حمله هوایی رژیم اسرائیل در 25 دسامبر موجب شهادت سید رضی موسوی، یکی از مقامات ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در دمشق شد. در 2 ژانویه، صالح ال -عاروری معاون حماس و بنیانگذار شاخه نظامی این جنبش در حمله پهپادی در جنوب بیروت کشته شد.حزب الله و اسرائیل از 7 اکتبر تقریباً هر روز تبادل آتش داشتند و اسرائیلی ها چندین تن از ارشد را ترور کردند. مقامات حزبالله در دریای سرخ، حوثیها کشتیهای تجاری مرتبط با اسرائیل را هدف قرار میدهند که باعث شد آمریکا و انگلیس حملاتی را علیه اهدافی در یمن انجام دهند. در اواخر ژانویه، پس از حمله پهپادی توسط گروهی به نام مقاومت اسلامی عراق، 3 سرباز آمریکایی در یک پست نظامی در اردن کشته شدند و ایالات متحده حملات گسترده ای را علیه ده ها هدف در عراق و سوریه انجام داد. این خطر جدی وجود دارد که این تبادل حملات منجر به درگیری نظامی مستقیم بین ایران و ایالات متحده شود.
به گزارش سرویس بین الملل میهن تجارت، در ادامه این مقاله آمده است: اما نکته ای که چندان به آن توجه نشده این است که این گستردگی درگیری ها منجر به کمرنگ شدن اختلافات فرقه ای شده است که غالباً شکل دهنده اصلی تحولات میانه بوده است. منطقه شرق. سال هاست که درگیری بین سنی و شیعه عامل اصلی جنگ های داخلی در عراق، سوریه و یمن بوده است. اما جنگ غزه باعث شده این اختلافات به فراموشی سپرده شود. اکثریت قریب به اتفاق فلسطینی ها مسلمانان سنی هستند و حماس از اخوان المسلمین، مهم ترین جنبش اسلام گرای سنی که ریشه در مصر دارد، شکل گرفت. اما چگونه است که برخی از قدرتمندترین متحدان حماس گروه ها و دولت های شیعی در ایران، عراق، لبنان، سوریه و یمن هستند؟
صرف نظر از محور مقاومت، پاسخ به این پرسش در جایگاه ویژه ای است که آرمان آزادی فلسطین از دیرباز در میان مسلمانان شیعه و سنی از آن برخوردار بوده و جنگ اخیر این احساسات را به عاملی قدرتمند تبدیل کرده است. حتی زمانی که تنش های فرقه ای در سرتاسر منطقه شعله ور شده بود، رنج فلسطینیان مدت ها عامل نگرانی در سراسر جهان اسلام بود. در سال های گذشته در حالی که رهبران سنی جهان عرب به دنبال عادی سازی روابط با اسرائیل بودند و مسئله فلسطین را فراموش کرده بودند، دولت ایران و متحدان شیعه آن به حامیان اصلی مقاومت مسلحانه فلسطین تبدیل شده اند. به نوبه خود، تغییرات منطقه ای از جمله احیای روابط ایران و عربستان سعودی در مارس 2023، مذاکرات صلح بین حوثی ها و عربستان سعودی و بین گروه های یمنی، تغییر در روند تحولات عراق و لبنان باعث کم رنگ شدن اختلافات فرقه ای شده است.
برای حدود یک قرن، حمایت از فلسطین عاملی بوده است که مسلمانان شیعه و سنی تا حد زیادی بر آن توافق داشته اند. در سال 1931، در کنگره ای در اورشلیم که برای متحد کردن جهان اسلام علیه صهیونیسم برگزار شد، شرکت کنندگان اهل سنت پیشنهاد کردند که نماز جمعه در مسجد الاقصی به رهبری یک روحانی برجسته شیعه عراق برگزار شود. هفتاد و پنج سال بعد، زمانی که حزب الله لبنان از جنگ سال 2006 علیه اسرائیل جان سالم به در برد، مقاومت این گروه مورد تحسین سنی ها و شیعیان قرار گرفت. از آغاز جنگ غزه، حماس از حمایت پیروان مذاهب مختلف اسلامی اعم از شیعه و سنی برخوردار بوده است.
این حمایت یکپارچه از آرمان فلسطین، دولت های مطلقه کشورهای عربی را تحت فشار قرار داده و نفوذ جدیدی به گروه های شیعه طرفدار فلسطین در جهان سنی داده است. بسیاری از رهبران کشورهای عربی که سنی هستند به دلیل حمایت رژیمهایشان از غرب و رابطه آنها با اسرائیل به حاشیه رانده شدهاند و بسیاری از اعراب سنی از اینکه متحدان ایران از بیروت تا بغداد و دریای سرخ را حامیان اصلی بدانند بیم دارند. مقاومت. غزه در مقابل اسرائیل مات و مبهوت شده است. اینها گروه هایی هستند که محور مقاومت را تحت رهبری ایران تشکیل می دهند و اکنون به عنوان یک نیروی هماهنگ در کل منطقه عمل می کنند.
اگرچه برخی در خاورمیانه از نیروهای تحت حمایت ایران به دلیل گسترش جنگ انتقاد کرده اند، اما نظرسنجی ها و ارزیابی های شبکه های اجتماعی در کشورهای عربی نشان می دهد که اکثریت شهروندان از حماس و دکترین مقاومت مسلحانه آن حمایت می کنند. همین نظرسنجی ها حاکی از کاهش شدید حمایت از آمریکا و رژیم های متحدش از جمله عربستان سعودی و امارات در منطقه است. در عربستان سعودی، نظرسنجی ها نشان می دهد که اکثریت قریب به اتفاق شهروندان، بیش از 90 درصد، مخالف برقراری روابط با اسرائیل هستند. شاخص افکار عرب، یک نظرسنجی از مردم در 16 کشور عربی، در ماه ژانویه نشان داد که دیدگاه بیش از سه چهارم پاسخ دهندگان به ایالات متحده از زمان آغاز جنگ منفی تر شده است.
دانستن این که چگونه این نگرش ها شکل می گیرد کار سختی نیست. در حالی که دولت های عربی غرب محور منطقه تلاش زیادی برای توقف جنگ غزه نشان نداده اند، ایران و نیروهای اطراف آن خود را رهبران منطقه و حامیان اصلی فلسطین معرفی کرده اند. حوثی ها را در نظر بگیرید که قبلاً یک گروه شبه نظامی شناخته شده در شمال یمن بودند. آنها حتی با وجود حملات آمریکا و انگلیس توانسته اند در کشتیرانی بین المللی از طریق تنگه باب المندب اختلال ایجاد کنند. حملات پراکنده و ناهماهنگ حوثی ها در میان شهروندان عرب که قبلاً از آنها حمایت نمی کردند مشهور شده است. از این منظر، جنگ غزه بیش از هر زمان دیگری در دهههای اخیر وحدت را در جهان اسلام به ارمغان آورده است.
اقدامات کنونی ایالات متحده در جنگ غزه، از جمله حمایت بی قید و شرط از اسرائیل و اقدامات نظامی و دیپلماتیک این کشور برای خرید زمان بیشتر برای تل آویو، واشنگتن را بیش از پیش منزوی کرده و از محبوبیت آن در منطقه کاسته است و در حال حاضر حمایت فزاینده ای در این کشور وجود دارد. منطقه مقاومت در برابر غرب و اسرائیل در حال شکل گیری است. در عین حال، تا زمانی که شبکه مورد حمایت ایران یعنی دولتهای ایران و سوریه، حوثیها، حزبالله و شبهنظامیان شیعه در عراق میتوانند خود را حامیان اصلی فلسطینیها در این دوران سخت معرفی کنند، بسیاری از منتقدان داخلی. محور مقاومت فرصتی برای جلب حمایت سیاسی نخواهد داشت.
بعد از این هر اتفاقی بیفتد، ایران و متحدانش احتمالاً در نتیجه اشتباهات گذشته و حال دشمنان خود در اسرائیل و غرب، از نفوذ و اهرم های بیشتری در منطقه برخوردار خواهند شد.
برای ایالات متحده، اعمال قدرت نظامی از طریق حملات دقیق علیه اهداف گروه های شبه نظامی ممکن است یک گزینه رضایت بخش باشد. اما واضح است که واشنگتن جز با برقراری آتش بس در غزه، پایان دادن به اشغالگری و در نهایت ایجاد یک دولت باثبات فلسطینی نمی تواند از تشدید تنش در منطقه جلوگیری کند. در غیاب چنین گامهای معتبر و قابل اعتمادی، قدرتهای منطقهای همچنان از موضوع فلسطین برای منافع خود استفاده خواهند کرد. اگر تشکیل کشور فلسطین از حمایت همه گروههای فلسطینی و قدرتهای بزرگ منطقهای از جمله عربستان سعودی و سایر کشورهای عربی، ترکیه، ایران و گروههای متحد آن برخوردار نباشد، تصور تشکیل کشور فلسطین دشوار است. موفقیت آن به تنهایی . بدون چنین راه حل جامع و عادلانه ای برای مسئله فلسطین، خاورمیانه هرگز به صلح پایدار یا آن نوع هماهنگی سیاسی و اقتصادی که بسیاری آرزوی آن را داشتند، نخواهد رسید. بدیل، چرخه بی پایان و ابدی خشونت، کاهش نفوذ و مشروعیت غرب و خطری است که نه تنها کل منطقه را تهدید می کند، بلکه می تواند به بسیج کل منطقه علیه منافع غرب منجر شود.
