چراغ نیم‏‏‏‏‏‏‌سوز اعتماد در بورس – میهن تجارت

به گزارش Business News ، تابستان هنوز نرسیده است ، اما قطع برق به شهرهای صنعتی رسیده است. همان هشداری که زمستان گذشته در مورد آن داده شد اکنون تحقق یافته است: سطح انرژی منفی کشور اکنون فقط یک آمار کاغذی نیست ، بلکه خود را در خطوط برق نشان می دهد ، برخی از کارخانه ها را متوقف می کند و اختلال در زنجیره تأمین دارد. این مسئله از دو جنبه سازگار است. اولین تأثیر مستقیم قطع برق بر شرکت های تولید کننده شرکت ها و دوم ، تأثیر طولانی مدت سیاست های نادرست با توجه به انرژی ، که نه تنها امنیت انرژی کشور را زیر سوال می برد ، بلکه جذابیت سرمایه گذاری در صنایع بزرگ را نیز زیر سوال می برد.

براساس گزارش های رسمی ، از اوایل ماه مه ، تعدادی از شهرک های صنعتی در استان های مختلف با سهمیه برق روبرو شده اند. در حالی که اوج مصرف تابستان هنوز آغاز نشده است ، این عمل نشان می دهد که کسری تولید برق جدی از مصرف است. به گفته برخی از فعالان صنعتی ، صنایع فولادی و معدن ، به ویژه آنهایی که در زنجیره تولید سیمان ، فولاد و آلومینیوم هستند ، اولین قربانیان این خاموشی ها هستند.

قطع برق نه تنها ظرفیت تولید را کاهش می دهد ، بلکه در بسیاری موارد هزینه های عملیاتی را افزایش می دهد. راه اندازی مجدد خطوط تولید ، آسیب به تجهیزات الکتریکی حساس ، کاهش بهره وری نیروی انسانی و همچنین تأخیر در تحویل سفارشات شامل عواقب این تعریف ها است. همه این عوامل در نهایت خود را در کاهش درآمد عملیاتی شرکت ها و کاهش سودآوری نشان می دهد. این مورد نگرانی سهامداران این صنایع است.

با این حال ، تأثیر قطع برق فراتر از صورتهای مالی شرکت است. در گذشته ، با ارتفاع خاموشی ، شاخص گروه هایی مانند فلزات اساسی و سیمان کاهش یافته است. براساس اخبار و تجربه گذشته ، سرمایه گذاران اغلب قبل از گزارش های فصلی می فروشند. همین رفتار احتیاطی ممکن است منجر به عزیمت نقدینگی از صنایع مادری شود و آن را به گروه های کوچکتر یا صندوق های درآمد هدایت کند.

علاوه بر کاهش احتمالی شاخص صنعت ، چرخش پول در بازار نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. صنایع انرژی ، که معمولاً در کانون معامله گران واقعی و قانونی قرار دارند ، در چنین شرایطی جذابیت خود را از دست می دهند. این ، به ویژه هنگامی که بازار سهام در حال انجام است ، می تواند دامنه را افزایش داده و عمق بازار را کاهش دهد.

از طرف دیگر ، خاموشی ها می توانند تأثیر روانی شدید بر معاملات داشته باشند. کمبود امنیت انرژی به معنای عدم حضور فرایند تولید است. شرکت هایی که برنامه تولید خود را با ظرفیت کامل انجام داده اند ، با اجرای سهمیه انرژی ، از برنامه های عملیاتی منحرف می شوند. موضوعی که ممکن است منجر به تجدید نظر در بودجه های اعلام شده شود و در نهایت منجر به پیش نویس P/E شود. از دیدگاه بزرگتر ، بحران انرژی نیز می تواند بر تصمیمات سرمایه گذاران خارجی تأثیر بگذارد. یک سرمایه گذار خارجی هنگام ارزیابی ریسک کشور ، موضوعاتی از قبیل دسترسی پایدار به انرژی و پشتیبانی از زیرساخت های تولید را در نظر می گیرد.

اختلال در عرضه برق صنایع بزرگ یکی از نشانه های ضعف در بخش انرژی است و می تواند ایران را در رقابت با کشورهای همسایه برای جذب سرمایه خارج کند. در عین حال ، ادامه قطع برق ممکن است سیاست های توسعه شرکت های سهام را تحت الشعاع قرار دهد. هنگامی که یک شرکت نمی تواند از عرضه انرژی خود اطمینان داشته باشد ، به طور طبیعی در مورد توسعه تولید جدید یا ظرفیت سرمایه گذاری شک دارد.

در صورت تکرار ، این می تواند رشد شرکت ها را در میان مدت متوقف کند. در چنین محیطی ، بازار سرمایه نیاز به شفافیت و اطلاعات دقیق دارد. انتشار جداول باج خواهی ، گزارش های تحلیلی شرکت ها در مورد میزان تأثیر و حتی هشدارهای اولیه ناظران بازار می تواند از رفتارهای عاطفی و خارج شدن از نقدینگی گسترده جلوگیری کند. امت بزرگترین تهدید برای اعتماد به بازار سرمایه است و زودتر بهتر است. از دیدگاه انرژی ، یک بررسی جدی از ساختار تعرفه و الگوی مصرف نیز وجود دارد. با برق ارزان ، سرمایه گذار را نمی توان تشویق کرد.

تحقق قیمت برق ، همراه با مشوق های صرفه جویی ، راهی برای اصلاح ساختاری است ، در غیر این صورت بحران انرژی ، نه تنها از رشد اقتصادی جلوگیری می کند ، بلکه یک تهدید دائمی برای بازار سهام است. در نهایت ، قطع برق فقط یک خاموش شدن موقتی نیست که اگر جدی نگیرید ، می تواند منجر به خاموش شدن در بازار سهام شود و بازگرداندن این اعتماد همیشه سخت تر از حفظ آن است.

منبع: دنیای اقتصاد