محله اخبالیه در منتهی الیه شمال شرقی تهران، بین سوهنک و حدیقه و در منطقه یک شهرداری تهران واقع شده است. مردم محلی به این منطقه «دره خرگوش» می گفتند و باغ های زیادی با درختان گردو، سیب، راش، گیلاس و بادام داشت.
به گزارش همشهری آنلاین، نصرالله حدادی، کارشناس تهرانی درباره محله احسابیه و نام آن می گوید: احتسابیه در مجاورت شهرک شهید مهلتی قرار دارد و در گذشته جزو مناطق ییلاقی تهران مانند اوین، دربند، دربند و ییلاق بوده است. و درکه زمین های این منطقه متعلق به محمدتقی تسابل الملک بوده است که در زمان ناصری این منطقه به عنوان ثواب به این فرد که در اداره حسابداری بوده است داده شده است. ملک پسر عبدالعلی خان ادیب الملک پسر فراشباشی (قاتل امیرکبیر) بود.»
در مقطعی پسران حسب الملک محسن و حسن مقدم تصمیم می گیرند نام خانوادگی خود را تغییر دهند. دلیل این امر وجود یک نامه معروف بود. نامه ای که عبدالعلی خان به پدرش فراشباشی می نویسد و در آن می گوید: با کشتن امیرکبیر ننگی بر پیشانی این خاندان نهادی که برای همیشه پاک نمی شود. از این رو نام خانوادگی خود را به «مقدم» تغییر دادند. خانواده آنها از طایفه مقدم مراغه بودند.
حدادی می افزاید: پسران محمدتقی به فرنگ رفتند و پس از اتمام تحصیل به خانه بازگشتند و پسر بزرگتر به نام محسن مقدم استاد دانشگاه تهران و سر طراح دانشگاه تهران بود و خانه او که امروزه به موزه مقدم معروف است. ، یکی از زیباترین خانه های تهران در خیابان امام خمینی نامیده می شود. برادر دیگر حسن مقدم نمایشنامه نویس شد که نمایشنامه معروف «جعفرخان از فرنگ برغده» را نوشت، برای اولین بار در ایران از نام هنری استفاده کرد و نام هنری (علی نوروز) را برای خود انتخاب کرد و در 27 سالگی بر اثر بیماری سل درگذشت.
پس از مرگ محمدتقی خان، زمین های تخبالیه به پسرش محسن مقدم رسید که پس از او سهام سلطانه وزیر دربار پهلوی را به دست آورد. سهام السلطنه زمین ها را تقسیم کرد و به چند قیمت به یهودیان فروخت. گفته می شود که دیوارهایی که هنوز بخشی از آن پابرجاست، برای ساختن عبادتگاه بهائیان (حزیره القدس) بوده است.
پس از توسعه تهران در زمان پهلوی دوم، این منطقه جزو محله های تهران شد، اما بیشترین ساخت و سازها پس از پیروزی انقلاب اسلامی در این محله صورت گرفت و هم اکنون یکی از ممتازترین محله ها محسوب می شود. مناطقی از پایتخت که با ظاهر گذشته آن بسیار متفاوت است. .
