در حالی که فضای کلی بازار هنوز تحت تأثیر اخبار سیاسی و نوسانات ارزی است ، نمادهای اساسی با عملکرد قابل قبول راه خود را از هم جدا کرده اند. گزارش های سالانه که اغلب شامل سود فصلی مناسب (به ویژه در زمستان) بود ، سهامداران را به ارزش ذاتی شرکت ها نگاه می کند.
در هفته گذشته ، بورس اوراق بهادار تهران بار دیگر شاهد نوسانات قابل توجهی بود ، عمدتاً به دلیل حاشیه مذاکرات هسته ای و تغییر نرخ ارز. در حالی که بازارهای مالی با اخبار متناقض در مورد سرنوشت گفتگوی دیپلماتیک اشتباه گرفته می شدند ، همان شاخص عملکرد از شاخص کلی فراتر رفت و دوباره با بازگشت 3.5 درصدی در هفته ، دوباره نگاه به سهام کوچکتر را به خود جلب کرد.
نکته مهم این هفته رفتار متفاوت بازار در پاسخ به اخبار سیاسی بود. قیمت دلار که نزدیک به ابتدای هفته بود ، با تنظیم انتظارات و کاهش احساسات به کانال بازگشت. بازار طلا نیز با یک روند مشابه و سپس با تصحیح جزئی همراه بود. در حالی که بازار سهام در روزهای اول هفته تحت فشار قرار داشت ، توانست برخی از قطره ها را در نیمه دوم هفته جبران کند. بازگشت نسبی تقاضا در روزهای پایانی ، این امید را برای فعالان بورس اوراق بهادار به وجود آورد که روند صعودی بتواند ادامه یابد ، به خصوص اگر فضای مذاکره بین المللی بهبود یابد.
خروج 2 پول
آغاز سال امیدوار بود که شرکت کنندگان در بازار به ویژه پس از مذاکرات غیرمستقیم بین ایران و ایالات متحده ، در بازار سهام افزایش یابد. ثبات نسبی در بازار ارز منجر به بیش از دو پول واقعی در بورس سهام تا پایان هفته منتهی به 9 مه شد. این ورود سرمایه نشانه اعتماد نسبی سرمایه گذاران در روند آینده بازار بود. اما شایعات مربوط به تعویق احتمالی مذاکرات و گمانه زنی ها در مورد بن باست در گفتگوها باعث شد که بورس سهام تهران یک شوک جدی باشد.
روز شنبه ، بازار با تولید حدود سه سرمایه واقعی روبرو شد که بی سابقه ترین میزان برداشت سرمایه روزانه در دو سال گذشته محسوب می شد. این امر منجر به عقب نشینی تقریباً یک چهارم سرمایه شد که از ابتدای سال وارد بازار شده بود. اگرچه این شوک کوتاه مدت بود و فعال سازی دیپلماسی اجازه نمی دهد شاخص کلی سقوط کند ، اما اهمیت سطح پشتیبانی مانند 5 میلیون واحد برای شاخص کل دوباره مورد بررسی قرار گرفت.
پس از هفته ، با بازگشت نسبی صلح به فضای مذاکره کننده و بازگشایی نماد خالپا ، موجی از تقاضا را دیدیم که منجر به تقویت نسبی بازار شد. سرانجام ، جریان خالص خروج سرمایه واقعی در طول هفته به حدود دو نفر رسید که تا روز اول هفته تنظیم شد.
قدرت بنیاد بازار
در حالی که فضای کلی بازار هنوز تحت تأثیر اخبار سیاسی و نوسانات ارزی است ، نمادهای اساسی با عملکرد قابل قبول راه خود را از هم جدا کرده اند. گزارش های سالانه ، که اغلب حاوی سود فصلی (به ویژه در زمستان) است ، سهامداران را به خود جلب می کند تا نگاهی دقیق تر به ارزش ذاتی شرکت ها بیندازند. نسبت قیمت -profit (P/E) ، که در آستانه نزول به زیر 2 بود ، در برابر فشار عرضه مقاومت کرد و با افزایش خواسته های نمادها تقاضا را حفظ کرد.
در این میان ، نمادهای کوچکتر و اساسی که اغلب از حاشیه های سیاسی دور هستند ، قادر به بازده بالاتر از شاخص کلی بودند. این نشان دهنده تغییر در دیدگاه سرمایه گذاران در مورد سهام عاطفی مانند اتومبیل و بانک ، به سهم بنیادهای قوی و گزارش های شفاف است.
هفته آینده بیننده بازار سهام نیز به دور چهارم مذاکرات وابسته خواهد بود که به زودی برگزار می شود. اگر جو ادامه یابد ، به احتمال زیاد شاخص کلی می تواند به مقاومت 1 میلیون و 6000 واحد برسد. نکته خوب این است که ارزش معاملات در هفته گذشته ، با وجود نوسانات ، به مرز 2 بازگشت ، اما اگر مذاکرات نتیجه انتظارات داشته باشد ، واکنش بازار می تواند از نظر عاطفی و منفی باشد ، هرچند موقتی ، اما رکود نسبی بر بازار حاکم خواهد بود. تجربه نشان داده است که اصلاحات ناشی از این خطرات کوتاه مدت می تواند فرصت های خوبی را برای سرمایه گذاران بلند مدت فراهم کند. به ویژه ، هنگامی که نرخ دلار رایگان و رایگان دلار به حدود 2 ٪ کاهش یافته است ، که این نشانه بهبود در بازارهای ارزی و نوسانات است.
منبع: دنیای اقتصاد
