ترامپ توافق با ایران می خواهد ، اما ممکن است ضعیف تر از آن چیزی باشد که هواداران وی انتظار دارند. ایران هرگونه توافق را که ممنوعیت آن را از غنی سازی هسته ای منع می کند ، رد می کند ، در حالی که این تقاضا همیشه محافظه کاران آمریکایی بوده است.
به گزارش به گزارش میهن تجارت ، روزنامه نیویورک تایمز مقاله ای را در مورد مذاکرات ایران -us منتشر کرده است.
در این مقاله آمده است: دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریكا به وضوح اظهار داشته است كه می خواهد “با ایران موافق باشد” و از جنگ جلوگیری كند ، و از این طریق پیشنهادات اسرائیل را برای یك مبارزات نظامی مشترک رها كرده است. وی این هفته در عربستان سعودی گفت: “من می خواهم با ایران موافق باشم.” اگر بتوانم با ایران موافقت کنم بسیار خوشحال خواهم شد. “اگر این امر باعث می شود منطقه و جهان شما امن تر شود.”
سفر وی به کشورهای خلیج فارس نشان دهنده اعتقاد وی است. هنگامی که ایران موافقت کرد که برنامه هسته ای خود را در سال 2008 محدود کند ، کشورهای خلیج فارس آن را دشمن خطرناک می دیدند و سعی در جداسازی آن داشتند. اما امروز همان رهبران عرب نزدیک به ایران هستند و می خواهند از بی ثباتی بیشتر و درگیری گسترده تر در خاورمیانه جلوگیری کنند ، به ویژه با وجود ادامه جنگ در غزه.
در هر مرحله از سفر ترامپ ، رهبران عرب از وی خواستند که به راه حلی برای مذاکره با ایران برسد. “گزینه جایگزین برای آنها وحشتناک است ؛ ایران ایران یا ایران را بمباران کرد.” دستیابی به توافق با ایران ، آزمایشی برای جناح جمهوری خواهان رادیکال تر ترامپ خواهد بود که آیا آنها با توافق روبرو خواهند شد که با خواسته های طولانی مدت آنها برای برچیدن برنامه هسته ای ایران مغایرت خواهد داشت. بیش از پنج نماینده جمهوریخواه در کنگره این هفته خواستار ایستادن ترامپ در برابر ایران شدند.
ایالات متحده و شرکای آن نگران این هستند که سلاح های هسته ای مجهز به ایران رقابت برای سلاح های هسته ای در خاورمیانه را آغاز کنند ، به شدت بی ثباتی منطقه می افزایند و احتمال محاسبه اشتباه رقبای منطقه را افزایش می دهند. مذاکره کننده ارشد ترامپ استیو ویتکاف توسط مذاکرات ایالات متحده هدایت می شود. ترامپ روز جمعه گفت که ویتكف طرح کلی این توافق نامه را به ایران ارسال كرده و از تهران خواسته است كه پاسخ دهد. ترامپ هنگام بازگشت از خاورمیانه به واشنگتن گفت: “آنها می دانند که باید به سرعت عمل کنند.” اما وزیر امور خارجه ایران عباس اراكچی هرگونه “پیشنهاد مكتوب آمریكا ، مستقیم یا غیرمستقیم” را رد كرد. تفاوت های مهم باقی مانده است.
ترامپ همچنان خواستار توقف کامل غنی سازی اورانیوم توسط ایران است. چه برای استفاده غیرنظامی و چه نظامی. این همچنین اراده اسرائیل و بخشی از سرسخت ترین هواداران ترامپ است. در مقابل ، ایران تأکید می کند که طبق پیمان توسعه سلاح های هسته ای (NPT) ، حق دارد در استفاده مسالمت آمیز غنی شود. مقامات ایرانی اخیراً گفته اند که آنها مایل به جلوگیری از غنی سازی در سطح بالا (برای تولید سلاح) هستند و ذخایر اورانیوم غنی شده خود را رها می کنند ، اما غنی سازی را به طور کامل متوقف نمی کنند.
علی شمخانی در مصاحبه با NBC News موضع رسمی ایران را تکرار کرد. ترامپ همچنین مصاحبه را بدون هیچ توضیحی در مورد شبکه اجتماعی خود (حقیقت اجتماعی) تکثیر کرد. شاید به عنوان نشانه تأیید ضمنی. اما این مواردی است که ایران در ازای تحریم ها با دولت اوباما توافق کرده بود. توافقی که ترامپ به عنوان “بخش بزرگی” می دید و ایالات متحده را در سال 6 حذف کرد و تحریم ها را احیا کرد. به گفته علی ویز ، استیو ویتكاف در تلاش است تا راه حل های “مبالغ صفر” را بین خواسته های طرفین پیدا كند.
به گفته وی ، یکی از ایده ها می تواند “غنی سازی طولانی مدت با نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی” باشد. ایده دیگری وجود دارد: اگر ایران اطمینان داشته باشد که می تواند سوخت هسته ای مورد نیاز خود را از بازار جهانی تأمین کند ، به تدریج غنی سازی داخلی را رها می کند. این ممکن است بتواند ترامپ را راضی کند ، زیرا این نشانه پذیرش پایان غنی سازی آینده خواهد بود. ایران اخیراً پیشنهاد قدیمی خود را از سال 5 مطرح کرده است: تشکیل کنسرسیوم کشورهای مسلمان برای غنی سازی آن ، از جمله عربستان سعودی ، که رقیب دیرینه ایران است و می خواهد برنامه هسته ای مسالمت آمیز خود را با کمک ایالات متحده راه اندازی کند.
براساس این پیشنهاد ، ایران اورانیوم غنی شده را به عربستان سعودی و سایر اعضای این گروه تحویل داده و سرمایه گذاری می کند. این طرح به احتمال زیاد امروز در منطقه حضور دارد ، اما با تقاضای عمومی ترامپ برای متوقف کردن غنی سازی به طور کامل در ایران مغایرت دارد و مسئله اورانیوم سطح بالا را حل نمی کند. همچنین ، اجرای چنین توافق نامه ای به عربستان سعودی و سایر کشورها بستگی دارد که بعید است بدون ضمانت ایالات متحده یا روسیه بپذیرند.
منبع: میهن
