شاخص قیمت تولیدی معیاری است که تغییرات در قیمت کالاها و خدمات را در مرحله تولید اندازه گیری می کند. این شاخص هزینه های حاصل از تولید کنندگان ، مانند مواد اولیه ، نیروی کار و انرژی را بررسی می کند. افزایش این شاخص نشان دهنده رشد هزینه های تولید است.
براساس داده های رسمی ، تولید کننده تورم ماهانه “وسایل نقلیه موتوری ، تریلرها و نیمی از تریلر” در ماه مارس تنها یک درصد بود و در بین همه گروه های صنعتی کمترین میزان را داشت. با این حال ، تورم نقطه به نقطه (یعنی اول مارس در مقایسه با 1 مارس) برای خودروسازان به 4.9 درصد رسید و تورم سالانه یا به عبارت دیگر ، میانگین تورم 6 ماه منتهی به مارس ، 4.9 درصد ثبت شد. این ارقام نشان می دهد که هزینه تولید خودرو در ایران طی یک سال گذشته نزدیک به 2 ٪ افزایش یافته است. اگرچه این رشد پایین تر از سایر صنایع است ، اما با توجه به اهمیت بالای صنعت خودرو در اقتصاد این کشور (4.3 ٪ در شاخص تولید کننده صنعتی) ، این باید از اهمیت ویژه ای برای سیاست گذاران برخوردار باشد.
در مقایسه با سایر گروه های صنعتی ، صنعت خودرو در ماه مارس از نظر تورم ماهانه نسبتاً بهتر بود. به عنوان مثال ، گروه هایی مانند “نوشیدنی” با تورم ماهانه 4.9 درصد و “ساخت محصولات دارویی” با تورم سالانه 4.9 ٪ رشد هزینه بسیار بالاتری را تجربه کردند.
با این حال ، افزایش هزینه تولید خودرو در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ، فشار بیشتری را بر روی خودروسازان وارد کرده و آنها را در تنگناهای مالی و عملیاتی قرار داده است.
نگاهی به روند تورم سالانه نشان می دهد که شاخص قیمت تولیدی در کل صنعت در ماه مارس نسبت به مدت مشابه سال گذشته 4.9 درصد افزایش یافته است. این رقم کمی پایین تر از کل صنعت برای صنعت خودرو (4.9 ٪) است ، اما هنوز هم هزینه های قابل توجهی را منعکس می کند.
نکته قابل توجه دیگر این است که تورم نقطه تا نقطه در ماه مارس به 4.9 درصد رسیده است ، در مقایسه با 4.9 درصد برای ماشین. این شکاف نشان می دهد که صنعت خودرو کمتر از بسیاری از صنایع دیگر رشد کرده است ، اما لازم به ذکر است که به دلیل قیمت گذاری و قیمت های گرامری که از نوامبر سال گذشته ادامه دارد ، صنعت خودرو قادر به هدایت هزینه ها نیست. بنابراین ، هر قدم در رشد هزینه در صنعت فقط به ضررهای خودروسازان می افزاید. رشد تورم (گرچه کمتر از سایر صنایع) می تواند هر صنعت را فلج کند و فقط هزینه را افزایش دهد و بر قیمت محصول تأثیر نمی گذارد.
افزایش هزینه ها همچنین می تواند به منابع مالی کمتری برای پرداخت بدهی خود و تشدید بدهی آنها به این بخش و مشکل تهیه قطعه ای که اخیراً به اوج رسیده است ، منجر شود.
