خلاء اطلاعات در مورد مقامات ایرانی ، رسانه های غربی را منبع اصلی تحولات روایت و غیررسمی یا شایعات در فضای داخلی قرار داده است.
روزنامه Farhikhtan گزارش داد: “به دلیل حساسیت های سیاسی و امنیتی ، مقامات ایرانی غالباً از انتشار جزئیات مذاکرات خودداری می کنند.” این رویکرد ، گرچه دیپلماتیک است ، ممکن است توجیه شود ، اما در عمل یک خلاء اطلاعات ایجاد کرده است و فضای خود را برای گمانه زنی های غیرقابل توقف باقی مانده است.
در صورت عدم وجود اطلاعات رسمی ، رسانه ها و تحلیلگران داخلی به منابع غیررسمی یا شایعات متکی هستند که اغلب نادرست یا متناقض هستند. این وضعیت نه تنها افکار عمومی را گیج می کند ، بلکه به رسانه های خارجی نیز اجازه می دهد تا با ارائه روایات خود ، اقتدار را به دست بگیرند.
به عنوان مثال ، در سالهای اخیر ، رسانه های غربی مانند نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال توانسته اند با دسترسی به منابع اطلاعاتی خاص (که گاه به سیستم های سیاسی و امنیتی غربی متصل می شوند) روایاتی را ارائه دهند که به طور گسترده در ایران منعکس می شوند. با این حال ، منابع داخلی به دلیل عدم وجود اطلاعات قابل اعتماد یا انتشار اخبار نادرست از به دست آوردن اقتدار رسانه ای امتناع می ورزند. این پدیده را می توان به عنوان “مهندسی معکوس اطلاعات” توصیف کرد ، جایی که اطلاعات نادرست یا غیر شفاف از کشور به رسانه های خارجی این فرصت را می دهد تا روایت خود را به عنوان حقیقت غالب معرفی کنند.
منبع: روزنامه فرهانقتان
