1- توالت عمومی برای زنان وجود نداشت
به گزارش روزیاتو، در دوران ویکتوریا، اگر یک بانوی متشخص می خواست در مرکز لندن قدم بزند، هنگام انتخاب مسیر خود باید مطمئن می شد که جایی برای دستشویی رفتن دارد. معمولاً این کار فقط در خانه دوست یا اقوام امکان پذیر بود، زیرا در شهر سرویس بهداشتی عمومی برای زنان وجود نداشت. در آن زمان رفتن یک خانم به چنین جایی شرم آور بود.
این به این دلیل بود که در دوران ویکتوریا، زن به عنوان “فرشته خانه”، مادر، همسر یا دختر به حساب می آمد و اعتقاد بر این بود که دلیلی برای ترک خانه وجود ندارد و مکان های عمومی فقط متعلق به مردان است.
2- ملاک انتخاب شوهر بر اساس فرم سر مرد بود
در عصر ویکتوریا، ازدواج هدف اصلی زندگی یک زن به حساب می آمد. البته ازدواج برای مردان هم یک مسئله جدی بود. به همین دلیل باید در انتخاب همسر یا شوهر دقت زیادی می شد. کتاب ها و راهنماهای مختلفی منتشر شد که حاوی روش ها و فرمول هایی برای کمک به یافتن یک همسر ایده آل بود.
به عنوان مثال، در سال 1902، نویسنده انگلیسی، لوئیس آلن وات، کتابی به نام «راهنمای عملی برای خواندن شخصیت» منتشر کرد که در آن توضیح داد که چگونه می توان با شکل بینی یا جمجمه اش، شوهر وفادار و پدری دلسوز مرد را تعیین کرد. یا خیر علاوه بر این توصیه می شد که اگر زن و مرد هر دو دارای بینی عقابی بودند از ازدواج با یکدیگر خودداری کنند، زیرا این شکل بینی را نشانه لجبازی می دانستند و اعتقاد بر این بود که دو فرد لجباز مناسب نیستند. برای تشکیل خانواده با یکدیگر
همچنین می توان تفاوت سنی ایده آل زن و شوهر را محاسبه کرد: برای این منظور سن مرد را بر 2 تقسیم کردند و سپس عدد به دست آمده را به 7 اضافه کردند به عنوان مثال اگر مردی 30 ساله بود باید پیدا کند. همسر 22 ساله برای خودش و برای مرد 40 ساله همسر 27 ساله مناسب در نظر گرفته شد.
3- قطار برای سلامت روان مضر تلقی می شد
در دهه های 1850 و 1860، سفر با قطار بسیار محبوب شد. با این حال، مردم دوره ویکتوریا قطار را بسیار خطرناک می دانستند. آنها معتقد بودند که استفاده از قطار به مغز آسیب می رساند. به گفته آنها، حرکات ناگهانی قطار و صدای آن می تواند باعث حمله عصبی شود و حتی انسان را به جنون برساند.
روزنامه ها با نوشتن درباره رفتارهای عجیب مردان و زنانی که در سفر با قطار عقل خود را از دست داده بودند، به این باور دامن زدند. مقررات راه آهن تصریح کرد که “آزادگان” باید در یک محفظه جداگانه ایزوله شوند. خوشبختانه این تصور غلط در مورد قطار خیلی زود از بین رفت و انگلیسی ها توانستند از این روش جدید، بی دردسر و ایمن برای سفر بهره مند شوند.
4- برای معاینه پزشکی از تاریکی و مانکن استفاده می شد
برای زنان ویکتوریایی امکان رفتن به تنهایی پیش دکتر وجود نداشت و این کار باید با حضور همسر یک زن یا یک همراه انجام می شد. علاوه بر این زن نمی توانست قسمتی از بدن خود را که احساس درد می کرد به پزشک نشان دهد و برای این منظور مانکنی در نظر گرفته شد که روی آن محل درد به پزشک نشان داده شد.
معاینه ناحیه تناسلی فقط در موارد حاد انجام می شد و اگر چاره ای جز انجام آن نبود معاینه روی پارچه یا اتاق تاریک و یا با کمک پرده ای که پزشک و بیمار را از هم جدا می کرد انجام می شد. .
ویزیت پزشکان نیز مشکل ساز بود، زیرا در آن زمان اعتقاد بر این بود که مردان برجسته برای پول کار نمی کنند. به همین دلیل نباید مستقیماً پول را به دکتر می دادند. در عوض، آنها مجبور شدند پول را در کاغذ بپیچند و روی میز بگذارند.
5- سلامتی دوستداران رنگ سبز در خطر بود
در ربع اول قرن نوزدهم، رنگ سبز زمردی در اوج محبوبیت بود. این رنگ مورد علاقه شیک پوشانی بود که لباس سبز می پوشیدند و خانم های پولداری که این رنگ را برای دکوراسیون داخلی انتخاب می کردند.
اما مشکل این بود که از مواد بسیار سمی برای سبز شدن پارچه ها، فرش ها و کاغذ دیواری ها استفاده می شد. این رنگ سبز حاوی آرسنیک بود و مشکلات پزشکی جدی ایجاد کرد، اما تا نیمه دوم قرن نوزدهم این مشکل متوجه نشد.
6- «کمربند وبا» می بندند.
در آن زمان تصور می شد علت اسهال خونی و وبا مصرف آب آشامیدنی آلوده نیست، بلکه سرماخوردگی معده است. به همین دلیل مردم در دوره ویکتوریا از کمربندهای پشمی یا بافتنی که به «کمربند وبا» معروف بودند برای پیشگیری از بیماری استفاده می کردند.
