به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت و به نقل از روزنامه فایننشال تایمزسال 2023 سال خوبی برای یوان بوده است. اما از سوی دیگر، به وضوح سرمایه گذارانی را که انتظار داشتند با خروج اقتصاد چین از سیاست های سختگیرانه Covid-19 در پایان سال 2022، ارزش یوان افزایش یابد، ناامید کرده است.
طبق گزارش فایننشال تایمز، یوان نسبت به پایینترین حد خود در ژانویه حدود 8.5 درصد در برابر دلار سقوط کرد و سپس به پایینترین حد خود یعنی 7.3 یوان در هر دلار رسید. این روند نشان دهنده سرسختی اقتصاد چین پس از باز شدن و خروج بخشی از سرمایه از این کشور بوده است. یوان اخیراً در راستای تسهیل رویکرد فدرال رزرو ایالات متحده نسبت به نرخ بهره افزایش یافته است و با افزایش ارزش سایر ارزها همخوانی دارد.
فایننشال تایمز معتقد است که، با این حال، یوان در سال 2023 به چیزی کاملاً قابل توجه دست یافته است: افزایش سریع استفاده در مبادلات فرامرزی. از زمانی که چین تلاشها را برای بینالمللی کردن پول خود در سال 2004 آغاز کرد، سهم آن از پرداختهای جهانی تا حد زیادی راکد مانده است. اما امسال سهم آن از 1.9 درصد در ژانویه 2023 به 3.6 درصد در اکتبر افزایش یافت.
به نوشته این روزنامه، چنین سهمی در مقایسه با دلار (25.47 درصد) و یورو (36.23 درصد) پایین است اما این رشد می تواند نشان دهنده تغییر بزرگی باشد. بانک خلق چین از افزایش شدید تراکنش های حساب جاری به یوان خبر داده است. نزدیک به 30 درصد مبادلات کالا و خدمات در داخل و خارج از چین با این ارز انجام شده است.
فایننشال تایمز توضیح داد که وقتی به محرک های اصلی این تغییر نگاه می کنیم، چندین موضوع برجسته می شود. اول، به نظر می رسد چین به طور فزاینده ای مایل به تجارت با یوان است. اما دلایل این امر فراتر از کاهش هزینه های مصون سازی معاملات با سایر ارزها است. بلکه علت اصلی آن به دلیل نگرانی های ژئوپلیتیکی است.
این روزنامه در ادامه نوشت: با توجه به تشدید تحریم های غرب علیه روسیه پس از جنگ اوکراین در سال 2022 و تنش های آمریکا با چین بر سر تایوان، کاهش وابستگی به دلار آمریکا یا سایر ارزهای جی 7 برای چین اهمیت بیشتری پیدا کرده است. به نظر می رسد این تحریم ها کاتالیزوری برای سایر کشورها برای پذیرش یوان در تسویه حساب های تجاری بوده است.
فایننشال تایمز همچنین نوشت که چین قبلاً سیستم پرداخت بین المللی خود (CIPS) را توسعه داده است و پس از اعمال تحریم های غرب علیه روسیه که بدون شک به افزایش وزن یوان کمک کرد، آماده استفاده از آن است. برخی از پرداختهای بینالمللی یوان که از طریق CIPS تسویه میشوند، از سیستم پیامرسانی بین بانکی سوئیفت استفاده نمیکنند، که ردیابی آنها را برای ایالات متحده بسیار دشوار میکند. این همچنین به این معنی است که ممکن است سهم یوان در آمار تراکنش های فرامرزی جهانی دست کم گرفته شود.
به گزارش فایننشال تایمز، فراتر از ایجاد سیستم CIPS، مقامات چینی ابزارهای مهم دیگری را برای حمایت از بین المللی شدن یوان معرفی کرده اند، مانند سوآپ دوجانبه ارز بین بانک خلق چین و بیش از 30 بانک مرکزی. این خطوط سوآپ که قبلاً در بانک های مرکزی میزبان بیکار بودند، اکنون به دلیل نیازهای مالی رو به رشد برخی از کشورهای نوظهور مورد بهره برداری قرار می گیرند.
این روزنامه به عنوان مثال از آرژانتین یاد می کند که قبلاً معادل یک میلیارد دلار از خط سوآپ خود با چین برای پوشش بازپرداخت به صندوق بین المللی پول برداشت کرده است. مقامات چینی همچنین تلاشها را برای افزایش نقدینگی یوان در خارج از کشور با ایجاد اتاقهای تهاتر برای ارز یوان افزایش دادهاند.
به گزارش فایننشال تایمز، در حالی که همه این ترتیبات نهادی مطمئناً می توانند نقدینگی فرامرزی یوان را افزایش دهند، با توجه به اینکه این ارز قابل تبدیل نیست، شرایط استفاده از آن محدود خواهد ماند. به عبارت دیگر، شرکتها به سختی میتوانند از یوانی که از صادرات به چین به دست میآورند، برای چیزی غیر از خرید کالا به ارز چینی یا پرداخت بدهی با آن استفاده کنند. در عمل، کشورها با پذیرش تسویه حساب یوان یا کمک های مالی، تعامل تجاری خود با چین را افزایش می دهند.
این روزنامه در خصوص ادعای قبلی تصریح کرد که بانک های چینی نیز از یوان برای وام دادن به خارج استفاده می کنند. این رقم از 17 درصد در پایان سال 2021 به 28 درصد کل وام های فرامرزی در سال 2023 افزایش یافته است. یکی از دلایلی که چین نمی خواهد به دلار وام بدهد، خروج سرمایه از چین است.
در پایان، فایننشال تایمز به جنبه متناقض وضعیت یوان پرداخته است، از یک سو، تسلط اقتصادی چین به اهرمی برای استفاده گسترده تر از واحد پول یوان تبدیل شده است. اما در عین حال، فقدان قابلیت تبدیل ارز چین، سرمایهگذاران مشتاق به خرید داراییهای یوان را دشوار میکند.
