رضا کیانی ، مدیر تحقیق و توسعه بورس اوراق بهادار تهران ، گفت که برخلاف برخی از مفاهیم ، ظرفیت رشد و توسعه صندوق های سرمایه گذاری در ایران قابل توجه است و گفت: “از نظر ارزش بازار ، صنعت باید بزرگتر و متعادل تر باشد ؛ زیرا توزیع ارزش در بین صندوق های مختلف در حال حاضر بسیار نامتقارن است.
به گزارش Business News ، یکی از موضوعات مطرح شده در بین فعالان و سرمایه گذاران ، تنوع و تعدد صندوق های سرمایه گذاری است. برای برخی از افراد ، بازار سرمایه با بودجه اشباع شده است. اما آمار و داده های موجود نشان می دهد که فضای بودجه کمی و کیفی سرمایه گذاری وجود دارد. البته رشد و پیشرفت این بازارها به رفع موانع و چالش های آنها بستگی دارد. یکی از چالش ها تفاوت بین NAV و قیمت بازار وجوه است که به راه موجود در جهان برای پرداختن به آن اشاره دارد.
رضا کیانی ، مدیر تحقیق و توسعه بورس سهام تهران ، گفت که برخلاف برخی از مفاهیم ، ظرفیت رشد و توسعه صندوق های سرمایه گذاری در ایران قابل توجه است و گفت: “از نظر ارزش بازار ، صنعت باید بزرگتر و متعادل تر باشد ؛ زیرا توزیع ارزش در حال حاضر بسیار نامتقارن است. از بین تعداد سرمایه گذاران ، رشد این صنعت در کشور ما رشد قابل اعتماد نبوده است و بین بزرگترین و کوچکترین صندوق های سرمایه گذاری شکاف بزرگی وجود دارد.
وی به روند رو به رشد تبدیل صندوق های سرمایه گذاری به صندوق های قابل معامله اشاره کرد و گفت: یکی از موضوعاتی که باید ویژه پرداخت شود ، روند فزاینده تبدیل صندوق های سرمایه گذاری سنتی به صندوق های قابل معامله (ETF) است. در چنین شرایطی ، مسئله تفاوت بین قیمت بازار و ارزش خالص دارایی ها (NAV) از اهمیت ویژه ای برخوردار است. شکاف قیمت بین NAV و قیمت بازار ، به ویژه در یک ماه گذشته ، منجر به اعتراض بسیاری از سرمایه گذاران شده است.
در بازارهای جهانی ، روند صدور و ابطال وجوه قابل معامله توسط موسسه ای به نام شرکت کننده مجاز یا “سرمایه گذار مجاز” انجام می شود. این عملیات صادرات و ابطال را به صورت خاص مدیریت می کند (به عنوان مثال ، 6000 واحد). هر زمان که بین قیمت بازار و NAV تفاوت معنی داری وجود داشته باشد ، این موسسه اقدام می کند و از داوری استفاده می کند. به عنوان مثال ، اگر قیمت بازار 5 درصد پایین تر از NAV باشد ، AP می تواند واحدهای سرمایه گذاری را از بازار و سرمایه گذاران خرد جمع آوری کرده و آن را به مدیر صندوق تحویل دهد و 5 درصد از ابطال را تقاضا کند. چرا بازاریابان در ایران از این سودآوری استفاده نمی کنند؟ در جهان ، موسسه AP مستقل از مدیر صندوق می تواند این عملیات را به نوعی انجام دهد. در پایین آمدن بازار ، مدیر صندوق باید سهام موجود در بازار را بفروشد و نقدینگی را برای پاسخ به درخواست های ابطال فراهم کند. این فشار فروش در بازاری که عمق کافی ندارد ، و شاید این عوامل از روند فسخ جلوگیری کند.
در مکانیسم بین المللی اما چنین مشکلی کمتر مشاهده می شود. از آنجا که AP ها با خرید واحدهای سرمایه گذاری بالا و ارسال آنها به مدیر صندوق ، سبد سهام را دریافت می کنند. در حقیقت ، نوعی عملیات “کد -به کد” بین AP و مدیر صندوق انجام می شود و مدیر صندوق دیگر نیازی به فروش سهام در بازار ندارد. این رویکرد اثرات تأثیر بازار را کنترل می کند و فشار فروش بر بازار را کاهش می دهد. وی گفت: عدم وجود چنین مکانیسم هایی در بازار سرمایه ایران در برخی موارد باعث ناامیدی سرمایه گذاران و کاهش اعتماد به نفس در بازار خواهد شد. به خصوص در بین سرمایه گذاران که در صندوق های قابل معامله سرمایه گذاری کرده اند و با شکاف های گسترده قیمت روبرو هستند. بنابراین ، استفاده از تجربه جهانی و اجرای مکانیسم های مشابه می تواند به بهبود عملکرد بازار و بهبود رضایت سرمایه گذار کمک کند.
مدیر تحقیقات و توسعه بورس اوراق بهادار تهران گفت: “با وجود این چالش ها ، داده های موجود نشان نمی دهد که بازار ایران از نظر حجم و تعداد صندوق های سرمایه گذاری اشباع شده است.” بررسی سهم معاملات صندوق سرمایه گذاری در معاملات بازار سهام نیز این موضوع را تأیید می کند. در مقایسه با بازارهای جهانی ، هنوز فضای قابل توجهی برای گسترش صندوق های سرمایه گذاری در ایران وجود دارد و فضای صندوق سرمایه گذاری از نظر کمی و کمی اشباع نیست.
البته علاوه بر توسعه کمی وجوه ، مسئله ارتقاء سواد مالی و فرهنگ بسیار مهم است. با افزایش تنوع و تعداد صندوق های سرمایه گذاری ، پیچیدگی انتخاب برای سرمایه گذاران ، به ویژه سرمایه گذاران غیر حرفه ای ، افزایش می یابد. باید در نظر داشت که صندوق های سرمایه گذاری اساساً برای تسهیل سرمایه گذاری غیر حرفه ای طراحی شده اند و اگر روند انتخاب صندوق مناسب دشوار و پیچیده باشد ، ممکن است انتخاب سرمایه گذاران غیر حرفه ای دشوار باشد.
منبع: دنیای اقتصاد
