در حال حاضر قانونی برای سازماندهی خانه های خالی در کشور وجود دارد ، اما هرگز اجرا نشده است. ما همچنان می بینیم که بسیاری از آپارتمان ها و خانه هایی که خالی مانده اند ، مدت طولانی رها شده اند و هیچ رویکردی مؤثر به صاحبان آنها انجام نشده است. این سؤال پیش می آید ، چگونه می توان در اصل با این مسئله روبرو شد؟ و اگر معامله ای وجود داشته باشد ، آیا بر بهبود بازار اجاره تأثیر می گذارد؟
براساس اخبار تجاری ، Houshang Foroughmand Arabi ، استاد دانشگاه و کارشناس مسکن ، از سیاست های کنترل اجاره ای ناکارآمد انتقاد کرد و گفت که تعیین سقف رسمی بدون مکانیسم اجرایی صرفاً ترویج بی اعتمادی عمومی است. وی راه حل بحران را برای اجرای قانون اجاره حرفه ای ، شفافیت اطلاعات بازار ، تسهیل روند اجاره برای صاحبان و اجرای مالیات های بازدارنده در خانه های خالی در نظر می گیرد. قوانینی که یا اجباری نیستند یا در پیچش سیستم تصمیم گیری تصمیم گیری می شوند.
دوباره همان شماره تکراری. به گفته وزارت جاده ها و توسعه شهری تهران ، سقف مجاز برای اجاره در سال جدید 2 ٪ تعیین شده است. شماره ای که برای دومین سال متوالی روی کاغذ ثبت شده و در عناوین آژانس های خبری قرار دارد ، اما در خیابان های پایتخت ، نه اثری وجود ندارد و نه ضمانت آن. مستاجران می دانند که سقف 5 ٪ بیشتر شبیه یک شوخی تلخ است تا یک سیاست قابل اعتماد برای کنترل یکی از آشفته ترین بازارهای کشور.
این اولین بار نیست که دولت یا شرکتهای تابعه آن در بازار اجاره مسکن سقف شده اند. سال گذشته ، دقیقاً به همین تعداد ، افزایش 5 ٪ ، یک سقف قانونی در نظر گرفته شد. اما در عمل ، چه اتفاقی افتاد؟ بسیاری از صاحبان بدون کوچکترین ترس نرخ اجاره را دو برابر کردند. مستاجرانی که چاره ای جز افزایش هرگونه افزایش به دلیل عدم وجود گزینه های دیگر ، تورم بالا ، عدم حمایت قانونی واقعی و آزادسازی بازار ندارند ، در معرض استرس ذهنی و مالی اضافی قرار گرفتند.
مسکن ، یک بازار آزاد که به دلار اجاره داده شده است. دولت فقط تماشا می کند
Houshang Foroughmand Arabi ، یک متخصص مسکن و استاد دانشگاه ، گفت: “در سطح جهانی ، ما در زمینه تنظیم بازار اجاره تجربیاتی داشته ایم. یکی از اولین اقدامات در این جهت تعیین سقف قیمت اجاره و کنترل آن به صورت نوشتاری بود ، سیاستی که در قوانین ایرانی تجربه شده است.
وی گفت: “در سالهای اخیر ، سیاست های نرم تر با روش های قبلی جایگزین شده است ؛ به عنوان مثال ، تنظیم طیف وسیعی از اجاره ، مشابه آنچه در قوانین فعلی ما بیان شده است. اما همانطور که گفته شد ، این سیاست ها به ویژه در وضعیت اقتصادی فعلی ایران اثربخشی قابل توجهی ندارند.” آنها ترجیح می دهند قراردادها را بر اساس دلار یا معادل آن تنظیم کنند.
چه باید کرد؟ سوال اصلی این است که روش واقعی راه اندازی بازار اجاره چیست؟ دکتر فارگماند تأکید کرد: “به نظر من ، راه اصلی ایجاد یک بازار اجاره هوشمند در چندین سطح است. در وهله اول ، ما باید به سیاست های کلان در این زمینه توجه کنیم. قانونی به نام” اجاره حرفه ای “در کشور وجود دارد که هرگز به طور طبیعی تعادل قانون خواهد بود ، اما تا کنون ، هر دو در سطح قانونگذاری و اجرای”.
این کارشناس مسکن گفت که از طرف دیگر ، ما با عدم شفافیت در بازار اجاره روبرو هستیم: “آمار رسمی در این زمینه یا به پایان نرسیده است یا به سیستم نیست. ما به سیستم هایی برای رعایت قیمت ها در مناطق مختلف شهری نیاز داریم. پیچیدگی ها و روند اجاره ، اکنون به دلیل این موانع ، ترجیح می دهند که آنها را خالی نگه دارند ، زیرا این افراد را خالی می دانند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را به خطر بیندازند ، زیرا آنها را در معرض خطر قرار می دهند.
وی گفت: “برای حل این مشکل ، از موسسات واسطه ای می توان استفاده کرد. این موسسات می توانند تعداد زیادی از واحدهای مسکونی را به بازار اجاره متمرکز و وارد کنند ، بنابراین روند اجاره برای صاحبان تسهیل می شود و از طرف دیگر ، بازار ساختار بیشتری دارد.
سرانجام ، یکی از استراتژی های اخیراً مورد آزمایش قرار گرفته و نتایج مثبتی داشته است ، استفاده از قراردادهای اجاره قبل از شروع است. این امر هم به شفافیت قانونی و هم به تعداد پرونده های حقوقی و اختلافات بین صاحبخانه و مستاجر کاهش می یابد. “
قانون سازماندهی خانه های خالی ؛ شعاری که هرگز اعمال نمی شود
در حال حاضر قانونی برای سازماندهی خانه های خالی در کشور وجود دارد ، اما هرگز اجرا نشده است. ما همچنان می بینیم که بسیاری از آپارتمان ها و خانه هایی که خالی مانده اند ، مدت طولانی رها شده اند و هیچ رویکردی مؤثر به صاحبان آنها انجام نشده است. این سؤال پیش می آید ، چگونه می توان در اصل با این مسئله روبرو شد؟ و اگر معامله ای وجود داشته باشد ، آیا بر بهبود بازار اجاره تأثیر می گذارد؟
در پاسخ به این سؤال ، دکتر هوسانگ فارگماند گفت: “مطمئناً اگر بتوانیم خانه های خالی را به درستی شناسایی کنیم ، ما گامی اساسی در جهت تنظیم بازار اجاره برداشته ایم. دولت و نهادهای مسئول موظفند این کار را انجام دهند ، و جالب اینکه ، برخی از مقامات بارها تصدیق کرده اند.
وی افزود: “در اینجا دو کار وجود دارد: ابتدا شناسایی خانه های خالی و دوم ، تحمیل مالیات های مؤثر و بازدارنده بر نگهداری طولانی مدت این املاک.” متأسفانه ، مالیات هایی که در حال حاضر در این زمینه در نظر گرفته شده است کارآمد و بازدارنده نیست ، بنابراین بسیاری از افراد هنوز هم تمایل دارند مسکن را به عنوان مکانی امن برای سرمایه گذاری حفظ کنند ، بدون آنکه آن را به چرخه وارد کنند. در حالی که در بسیاری از کشورها مانند ایالات متحده ، سرمایه گذاری در بخش مسکن ، به ویژه در بخش مسکن امکان پذیر است. هر زمان که بحران اقتصادی تشدید شود ، قیمت مسکن افزایش می یابد. این نشان می دهد که حجم زیادی از سرمایه به جای ورود به بخش تولید یا بازارهای تولیدی منجر به خرید مسکن و احتکار می شود. این نتیجه خلاء های قانونی و اجرایی در شناسایی خانه های خالی است. در نتیجه ، حتی بانک ها ، موسسات مالی و سرمایه گذاران بخش دولتی و خصوصی به سمت احتکار مسکن نقل مکان کرده اند. هدف آنها اغلب برای فروش این واحدها به طور همزمان مناسب تر است ، نه ورود آنها به بازار اجاره. در این میان ، ما باید از یک سو باید ابزارهای شناسایی و مالیاتی مؤثر ایجاد کنیم و از طرف دیگر روند اجاره را برای مالکان تسهیل کنیم تا واحدها را به اجاره واحدها انگیزه دهند.
نقش سیستم بانکی در بحران مسکن و اجاره
Responding to the question of how unstable the housing market and the increased rent of rentals are related to the decisions of the country’s banking system, the housing expert and university professor said: “The role of banks is undeniable. Although banks have seen housing construction in the past, there are fewer banks. These units are to be found to be the first priority of the banks, and then to the new market, and then to increase the price of the banks. The result of years of improper انتظار نمی رود سیاست و عدم نظارت نقش سازنده ای در حل و فصل بحران مسکن داشته باشد و دوباره وارد بحران مسکن شود.
منبع: راکنا





