معاون اول رئیس جمهور ، اجرای پنج برنامه انتقال آب دریا را نه انتخابی بلکه برای کشور اجباری توصیف کرد. محسن موسوی ، متخصص آب محسن موسوی ، گفت: “برخی از مسیرهای انتقال آب مانند زابل ضروری هستند و باید با قدرت ادامه دهند ، اما برخی دیگر باید از بین بروند.”
براساس تجارت اخبار ، مسئله انتقال آب دریا برای جبران کمبود آب در کشور برای چندین دهه در دستور کار بوده است. برنامه های انتقال آب تاکنون مورد انتقاد بسیاری از کارشناسان قرار گرفته است ، با این حال ، یکی از مقامات این کشور دوباره این برنامه ها را کشور در نظر گرفته است!
محمد رضا آرف ، معاون اول رئیس جمهور ، گفت: 5 ژوئن ، در جلسه انتقال ساحل ، که توسط وزرا انرژی و SEMIT برای اجرای پنج پروژه خطوط انتقال آب حضور داشت. برنامه های انتقال آب دریا به هر قیمتی تکمیل می شود و تعهدات دولت در اسرع وقت انجام می شود ، زیرا صنعت و مردم ، به ویژه جنوب شرقی کشور ، خواستار اجرای این پروژه ها از دولت هستند.
پیش از این ، ISA Bozadeh ، سخنگوی صنعت آب ، سپتامبر 1402 در نمایشگاه روایت سیزدهمین خدمات دولتی ، در مورد پنج پروژه انتقال آب دریا گفت: یک خط از آب دریا عمان برای استان های سیستان و بلوچستان ، جنوبی خرماسن و رازاوی ساخته خواهد شد. این پروژه 5 ٪ پیشرفت کرده است و این پروژه به مدت 2 میلیون متر مکعب شیرین شدن آب برای 5 میلیون نفر اجرا شده است.
وی افزود: پروژه خط انتقال برای استان های یزد و کرمان نیز 5 ٪ پیشرفت دارد که سال گذشته انجام شد و خط دوم انجام شد و 5 میلیون متر مکعب آب شیرین به فلات مرکزی منتقل می شود.
بوزاده خاطرنشان کرد: خط بعدی انتقال آب برای استان اصفهان است که برای حل مشکل کمبود آب در صنعت است. 5 میلیون متر مکعب آب برای Isfahan که در مرحله اول از 5 میلیون متر مکعب است ، نمک زده می شود.
آیا انتقال آب قابل توجیه است؟
Mohsen Mousavi ، متخصص آب ، در مصاحبه با اخبار تجاری وی گفت: مسائل را نباید در صفر و یک مشاهده کرد. به عبارت دیگر ، انتقال آب از دریا نمی تواند کاملاً خوب یا بد باشد. هر یک از این پروژه ها دارای مزایا و مضراتی هستند که باید با دقت مورد بررسی قرار گیرند.
وی توضیح داد: خط انتقال 4 ، که به مشهاد می رود ، از زاهدان و زابل عبور می کند. زابل یک منطقه استراتژیک است و به دلیل کاهش جریان آب توسط دولت همسایه ، از نظر سیاسی ، امنیتی و ملی توجیه می شود.
به گفته وی ، همان خط انتقال همچنان به مشهاد نیاز دارد و نیاز به بررسی دقیق تری دارد. اگر قرار است آب به معادن منتقل شود ، باید در نظر داشته باشید که معادن و ذخایر سنگ آهن محدود هستند. این همچنین توسط وزارت بهداشت تأیید شده است. با این حال ، چرا باید آن را برای این آب دریا محدود منتقل کرد؟ کارخانه های پردازش آهن در ایران بسیار بیشتر از ذخایر سنگ آهن هستند. اکنون قرار است آب برای معادن سنگ آهن به سنگان منتقل شود ، که توجیهی نیست. مسئله دیگر دشواری توجیه برای خود مشهاد است.
وی ادامه داد: در صورت استفاده از نوشیدن در مشهاد ، لازم به ذکر است که هزینه شیرین کردن و انتقال آب بسیار زیاد است. بودجه آن اکنون باید مشخص باشد ، زیرا بیش از 500000 دلار در هر متر مکعب هزینه دارد. با این حال ، هر شهروند ایرانی در حال حاضر هزاران تومان را در هر متر مکعب آب می پردازد.
بودجه برنامه های انتقال آب در حال حاضر روشن می شود
موسوی در مورد تأمین مالی برنامه های انتقال آب گفت: در حال حاضر ، شرکت های آب شیرین کن در جنوب کشور به دنبال دولت هستند. در صورتحساب بودجه ، یک ردیف برای شرکت های نمک زدایی تعریف شده است ، اما این شرکت ها هنوز یک دولت طلبکار هستند. با این حال ، بودجه برنامه های انتقال آب باید در حال حاضر تعیین شود.
این متخصص انرژی توضیح داد: به عنوان مثال ، انتقال 100 میلیون متر مکعب آب به مشاد به حدی است که ممکن است 5 ٪ از بودجه کشور را به خود اختصاص دهد. آیا این هزینه برای چنین طرحی توجیه اقتصادی دارد؟
اصفهان دیگر توانایی توسعه صنعتی را ندارد
وی گفت: “مسئله بعدی خط سوم انتقال آب است که قرار است به اصفهان برود.” در مورد انتقال آب به اصفهان ، عمدتاً در مورد نیازهای فولاد Mobarak بحث می شود. اگرچه توسط شرکت تأمین می شود ، چرا این آب به فلات مرکزی می رود؟ آیا کارخانه ها و صنایع در سواحل آورده نشده اند؟
وی خاطرنشان کرد: اصفهان شهری با ظرفیت های تاریخی و گردشگری است و بارگیری ظرفیت های صنعتی بیشتر در آن شهر امکان پذیر نیست. در همین حال ، فولاد Mobarak در آن شهر به پروژه های انتقال آب صنعتی امیدوار است. درست است که فولاد Mobarakeh برای انتقال آب می پردازد ، اما در مورد ظرفیت Isfahan چیست؟
وی ادامه داد: اصفهان یک صنعت تاریخی و گردشگری است و این حجم از صنعت را با توجه به منابع موجود تحمل نمی کند. هوای آلوده ، جمعیت زیاد و مصرف زیاد آب در این شهر دیگر اجازه توسعه صنعتی را نمی دهد و شرایط اصفهان در حال حاضر بسیار حاد است.
موسووی گفت معاون اول رئیس جمهور گفت که تمام خطوط انتقال آب باید انجام شود. برخی از آنها باید انجام شود ، اما برخی دیگر مشکلات جدی دارند که امروز باید شناسایی شوند.
کارشناس آب توضیح داد: موضوع با اصل انتقال آب مخالف نیست. شیرین کننده های آب و انتقال باید با برنامه ریزی دقیق تر همراه باشند. شیرین کننده تأکید می شود ، اما فاصله انتقال آب نباید از 200 تا 2 کیلومتر تجاوز کند. یعنی مین های Golgohar و Sirjan آخرین مکانهایی هستند که می توان انتقال آب را انجام داد. نه بیشتر ، این برای کشور نیست.
وی گفت: به عنوان مثال ، انتقال آب به یزد و اردکان باید مورد بررسی قرار گیرد. اردکان یکی از آلوده ترین شهرهای ایران است. مقامات می خواهند آب را به اردکان ، جایی که صنعت فولاد ، که یک صنعت آب محسوب می شود ، منتقل کنند. توجیه این طرح مشخص نیست.
سرانجام ، وی گفت: “برنامه ریزی این پروژه ها باید انجام شود و به روز شود.” برخی از مسیرهای انتقال آب مانند زابل ضروری هستند و باید با قدرت ادامه یابد ، اما برخی دیگر باید از بین بروند.
برای مطالعه بیشتر ، گزارش انتقال آب بین بیزین را بخوانید ، نه توجیه محیط زیست و اقتصادی در اخبار تجاری.
