روزنامه هفت صبح نوشت: تلویزیون در جدیدترین دور چهره های بازگشته با مهران غفوریان برای اجرای برنامه گفت و گوی «شب خوش» قرارداد بسته است. غفوریان البته از جمله کسانی است که رابطه خوبی با تلویزیون داشته است و حتی سال گذشته نیز مهمان ویژه برنامه یلدایی سیما بود. اما سپردن برنامه به او در راستای تلاش تلویزیون برای عبور از بحران تعبیر می شود… گزارش امروز به کیفیت «شب بخیر» اختصاص دارد.
جو کلی مورد اول
ایده اصلی برنامه “عصر بخیر” جدید نیست. در هر قسمت یک نفر به عنوان مهمان جلوی مجری می نشیند و به سوالات او پاسخ می دهد و در چند چالش شرکت می کند. درست مانند محصولاتی که بارها در تلویزیون دیده ایم. هدف اصلی «شب بخیر» این است که لحظه ای حال مخاطب را خوب کند، اما موفق نیست، زیرا ایده جدیدی ندارد و تنها اتفاقات مثبت حاصل شوخ طبعی مهمانان است.
مورد دوم مجری
«شب خوش» سومین تجربه اجرایی مهران غفوریان پس از «سه شو» و «آجوبه ها» است. بهترین بازی او در «عجوبه ها» بود اما «سه شو» به دلیل کیفیت پایینش اعتراض رسانه ها را به همراه داشت.
غفوریان در برنامه جدید خود ابتدا مهمان را معرفی می کند و سپس با او وارد گفتگو می شود. قسمت اصلی «شب بخیر» پخش می شود: چالش هایی مانند تلاش برای شکستن رکوردهای گینس، تکمیل شعرهای پشت ماشین، توصیف وضعیت مهمان از زبان خودش در موقعیت های مختلف و …. خاطره بازی هم سهمی از این همراهی دو نفره دارد.
مهران غفوریان کارنامه موفقی در عرصه بازیگری دارد. چه در نقش های کمدی و چه در نقش های جدی. بازی او در «شب خوش» اما ضعف های اساسی دارد که حتی در بیان رسا و بی نقص کلام هم قابل احساس است. اشارات او به مسائل مختلف جواب نداده است; مثل شوخی با صاحب نظریه “نوشیدن نوشیدنی به استادیوم”!
ناگفته نماند که بخش زیادی از موفقیت برنامه هایی مانند «شب بخیر» به مجری برنامه بستگی دارد. غفوریان اما برخلاف کسانی چون مهران مدیری و رامبد جوان در این زمینه توان کافی را ندارد. اوست که با استندآپ کمدی هایش فضای «خندوانه» را شاد کرد.
با یادآوری این یک مورد میتوان گفت که غفوریان اگرچه در اجرا موفق نیست، اما ذاتاً «شیرین» و دوستداشتنی است. قاعدتاً هر کمدین موفقی نمی تواند در زمینه دیگری مانند بازیگری خوب عمل کند. امیدواریم به مرور زمان غفوریان به «شب خوش» تسلط بیشتری پیدا کند و شاید با تغییر روش این اتفاق بیفتد. او همچنین مدیر هنری این برنامه است.
مورد سوم مهمان
یکی دیگر از جنبه های موفقیت برنامه هایی مانند «شب بخیر» مدیون مهمانان است. اگر مهمان خوشحال و همراه باشد، نتیجه خوشایند خواهد بود. مثل قسمتی که بیژن بنفسه خواه در آن حضور داشت. اما نتیجه ای که نباید به دست می آمد چرا که بنفشه خواه در برنامه های دیگری مانند خندوانه نشان داد که چه ظرفیتی در خنداندن مخاطب دارد. اما عملکرد و معاوضه او با غفوریان به مراتب بهتر از نصرالله رادش بود. گزینه های بعدی برنامه، آیا می تواند اتفاق خوبی بیفتد و «شب بخیر» را از خواب غفلت خارج کند؟
مورد چهارم دکور و چالش
«شب خوش» دکوراسیون شیکی دارد و این یک امتیاز محسوب می شود. مخاطب هم در این برنامه حضور دارد اما دیده نمی شود. از طرفی چالش های طراحی شده برای مهمانان خاص نیست و ضرورت تغییر و تنوع آن در ابتدای سفر احساس می شود.
شاید «اسکار» مثال خوبی باشد. مسابقه ای که در آن هر قسمت پر از چالش های جدید، متفاوت و شگفت انگیز است. از آنجایی که بخش بزرگی از «شب بخیر» مبتنی بر بازی و چالش است، تقویت آن منجر به افزایش کیفیت برنامه می شود.
پیش بینی مورد پنجم
«شب بخیر» هم مانند بسیاری از برنامه ها با هدف سرگرمی ساخته شده و دنبال پیام خاصی نیست. ایرادی ندارد و اتفاقاً چنین محصولاتی این روزها نیاز مبرم مردم برای رهایی از مشغله روزانه برای ساعتی است.
با توجه به قسمت های ابتدایی می توان حدس زد که «شب خوش» چند نفر را با خود همراه خواهد کرد، زیرا عنوان شد که فاقد نوآوری در طراحی و مهمانان است و سلیقه مخاطب جنسیت متفاوتی می خواهد. بنابراین «شب بخیر» با این دستور تبدیل به یک اثر معمولی می شود که برای بیننده بود یا نبود.
